Seherlerde Eser Bâd-ı Tecelli


Seher, mahşer meydanı gibidir ki: O zaman herşey uyanmış, tesbih etmektedir... Ey sersem nefsim ne zamana kadar gaflet uykusunda kalacaksın? Ömrünün ikindi vakti gelmiş olup kabre doğru her canlı gibi sefer başlamıştır. Ney gibi inleyerek namaz ve niyaza gayret et...
De ki: Yâ Rab! Pişmanım, mahcûbum, utanıyorum. Sayısız günahlardan dolayı perişânım, zelilim. Gözlerim yaşlarla dolu... Kararsız bir hayatım var. Garibim, kimsesizim, yalnızım, zayıfım, güçsüzüm, hastayım, âcizim. Hem ihtiyarım, hem de iradesizim. Senin dergahında ey Allah’ım, aman diliyorum, affımı dileniyor, yardım istiyorum.