Elbette, en bahtiyar odur ki,
dünya için âhireti unutmasın,
âhiretini dünyaya feda etmesin,
hayat-ı ebediyesini hayat-ı dünyeviye için bozmasın,
mâlâyâni şeylerle ömrünü telef etmesin,
kendini misafir telâkki edip misafirhane sahibinin emirlerine göre hareket etsin,
selâmetle kabir kapısını açıp saadet-i ebediyeye girsin.

B.S.N