Aşağıdaki gerçek hikayeyi gönderen Dr.Fatih kardeşime çok teşekkür ederim. Sizlerle paylaşmak istedim. İçten selamlar.

ÜMİTSİZ HASTA

Paul Ruskin adlı Amerikalı doktorun Amerikan Tıp Birliği mecbuasında şöyle bir yazısı yayınlanmış :

Bir doktor,talebeleri ile konuşuyor;

Hasta ne konuşuyor,ne de söylenenleri anlıyor.Bazen saatlerce anlaşılmaz şeyler geveliyor.Zaman ,yer yada kişi kavramı yok.Yalnız,nasıl oluyorsa ,kendi adı söylendiğinde tepki veriyor.Son altı aydır onun yanındayım ,ne görünüşü için bir çaba sarf ediyor ne de bakım yapılırken yardımcı oluyor.Onu hep başkaları besliyor ,yıkıyor ve giydiriyor.Dişleri yok,yiyeceklerin püre halinde verilmesi icap ediyor.Gömleği salyalarından dolayı sürekli leke içinde.Yürümüyor.Uykusu sürekli düzensiz.Gece yarısı uyanıp çığlıklarıyla herkesi uyandırıyor.

Çoğu zaman memnun memnun gülümsüyor ,bazen ortada bir sebeb yokken sinirleniyor.Biri gelip onu yatıştırana kadar feryat figan bağırıyor.

Doktor bunları antattıktan sonra talebelere ‘Aranızda,böyle birinin bakımına gönüllü olan varmı?’ diye sormuş.

Hiç kimse talip olmayınca Doktor Ruskin ‘Ben’ demiş ‘Böyle bir insana altı aydan beri büyük bir zevk ile bakıyorum .’

Talebelerin şaşkınlığı geçmeden de cebinden bir resim çıkartıp onlara uzatmış ve ‘İşte’ demiş ‘Sizin ölüme yaklaşmış bir hasta zannettiğiniz bu varlık , benim altı aylık canım KIZIM.’