HASBİHAL

2012-01-13T03:55:00.000-08:00

velim eydir çekticeğim kederler
a bu zehir emdiceğim şekerler
güzel sevdi deyi bühtan ederler
benim senden gayri sevdiğim mi var efendim

AHMET ARİF'TEN,

2011-12-30T13:27:00.000-08:00

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...
Ve zehir - zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık...

2011-10-30T00:16:00.000-07:00

Türk basınının iki duayeni...

Biri Fikret Bila diğeri ise onun 'Küçük abisi' Hikmet Bila.

Biri dün son yolculuğuna uğurlandı. Diğeri ise Küçük Abisi'ni dünyaya anlatmak için kalemini eline aldı.

Yazının başlığını da ağabeyinin istediği gibi attı "BEN SONRA AĞLARIM ABİ". Belki bu yazıyı yazarken ağladı belki de ağlamadı, gözyaşlarını içine akıttı. Ancak Fikret Bila'nın ağabeyine yazdığı bu yazı okuyanları gözyaşlarına boğdu.

İşte küçük kardeşin 'Küçük Abisine' veda ettiği o yazı...

"Son nefesini verdi, diye Gülden abla çağırınca, gelip yüzünü ellerimin arasına aldım. O, benim çok iyi bildiğim tebessümün duruyordu yine yüzünde. "Bir şey yok, sadece öldüm, o kadar, üzülmeyin" der gibi...

O tebessümünü aldım abi, bende... Bizimkiler üzülmesin diye herkesten önce toplayıp içine attığın acıların, üzüntülerin üzerine çektiğin o tebessüm. Sana bakan herkesi rahatlatan o malum tebessümün. Ölümle pençeleşip yoğun bakımda gözümü ilk açtığımda tepemde gördüğüm o sımsıcak tebessüm. "Hikmet Bila" denilince herkesin gözünün önünde beliren o olgun tebessümün. "Nasıl olacak Fikret" diye sorduğunda, "iyi olacak abi" yalanımı yüzüme vurur gibi beliren o tebessümünü aldım yanıma. Biliyorum ona çok ihtiyacım olacak.
Biliyor musun, endişelendiğin gibi olmadı. Bir yıldır planladığın gibi kimseyi üzmeden ölmeyi başardın. Mehmet abim epilepsi nöbeti geçirmedi, ablam ve Sevinç çığlıklar atmadı. Dursun abim uzun uzun sarıldı sana. Hepsi istediğin gibi davrandı. Üzülmesin diye hep uzakta tuttuğun Baran koydu mezara seni, Dursun amcasıyla birlikte. Hiç korktuğun gibi olmadı. Babasının oğlu gibiydi, dimdik, ayakta...

Gözlerim çok sık doldu ama söz verdiğim gibi ağlamadım. Hani derdin ya "Fikret sen ağlama ki bizimkiler korkmasın, sonra ağlarsın", aynen öyle yaptım. Ben sonra ağlarım abi... Öğrettiğin gibi kimseyi üzmeden.

Sen, mahallede bana efelenenlere "küçük abime söylersem gününü görürsün" dediğim abimdin. Beni pataklamaya kalkan büyük çocuklara "erkeksen abime çıksana" dediğim abim. Sana "küçük abi" derdim, biliyorsun. Küçük dediysem abilerimin en küçüğü olduğun içindi. Küçük dediğime bakma; sen, benim için kocaman bir abiydin her zaman.

Küçük abi;

Yatağının başucunda, yüzün ellerimdeyken, çocukluğumuz geçti gözümün önünden. Aklıma önce o Afrikalı aç kız çocuğu geldi. Hani kolunda mika bilezik olan var ya; işte o! Gazetede o açlıktan iskelete dönmüş küçük kıza bakarken, "bana açlığından daha çok şu kolundaki mika bilezik koyuyor" demiştin. Anlamamıştım. "Yani şöyle" diye izah etmiştin; "Aç olmasına aç da, kız çocuğu ya bir de güzel olmak zorunda ya, işte o koyuyor, süslenmiş kendine göre yavrum..."

Nedendir bilmem ama yüzüne bakarken bu geldi aklıma. Hiç unutmamıştım o bakış açını. Kız çocuklarına neden daha çok üzüldüğünü, neden önce onları koruyup kolladığını, ablama aldığın ilk hediyenin neden pudra olduğunu o zaman anlamıştım. Belki o yüzden, yüzüne bakınca ilk o küçük kız geldi aklıma.

Sonra, Zonguldak belirdi. Sana hayıflandığım, küstüğüm arı savaşı geldi aklıma. Hani, ağaç kovuğundan bölük bölük çıkıp bize saldıran eşek arılarına karşı elindeki dalla tek başına savaşırken, beni ikide bir kovduğun, o heyecanlı macera. Elimde dal her hamle yaptığımda kovalamıştın beni. Beni niye ekibe almıyor, Melih'ten ne farkım var diye gönül koyduğum o arı savaşı. Ağzın gözün şiş içinde arıları uzaklaştırdığında bile anlamamıştım beni niye savaşa sokmadığını. Avuçlarımdaki tebessümünden şimdi anladım.

Sonra 1969'a takıldım. Amstrong Ay'a ayak basmış, biz niye bir füze yapmıyoruz, deyişin geldi aklıma. Dursun abimin tehlikeli diye söz verip de ocak ambarından bir türlü getirmediği karpiti, maden işçilerine yalvarıp nasıl aldığımızı, gizlice kömürlüğe nasıl heyecanla sakladığımızı. Beşlik zeytinyağı tenekesinden yaptığın füzeyi, evin arka bahçesine özenle açtığımız küçük kuyunun üzerine nasıl heyecanla yerleştirdiğimizi; ince oluktan gönderdiğimiz su karpite değdiğinde çıkan o gaz sesini ve ip gibi çektiğimiz barutla gönderdiğimiz ateşi alınca, teneke füzemizin yukarı doğru fırladığını, o anda birbirimize sarılıp nasıl da "biz Ay'a da gideriz" havasına girdiğimizi, hatırladım. Tebessümün de vardı, yine...

Daha 12 yaşında nasıl koca bir abi olduğunu hatırladım. Kulağım ağrıyor diye sabahın 3'ünde küçük sobamızı nasıl nar gibi yaktığını; havlu ısıtıp kulağıma koyduğunu, havlu çabuk soğuyor diye kızarttığın sıcak ekmekleri havluya nasıl sardığını hatırladım. Kulağımın ağrısını hissetmeyeyim diye nasıl sabaha kadar susmadan konuştuğunu; daha o yaşta, kutupların keşfinden gezegenlerin sıralanışına, Edison'un kim olduğuna; sabunun zeytinyağından yapıldığından, Uzun Hasan'ın kömürü nasıl bulduğuna kadar ne çok şey öğretmiştin. O geceyi hatırladım; tebessüm ediyordun yine...

Ayakkabı alınma sırası sana geldiği halde; naylon ayakkabılarını telle nasıl diktiğin geldi gözlerimin önüne. Sonra anneme gidip, "benim ayakkabım sağlam, Mehmet abime alalım, daha dün bayıldı ya, iyi gelir" diye büyük büyük konuştuğunu, hatırladım. Hatırladın mı, gibisinden baktım tebessümüne...
Rahat uyu küçük abi;
İnsanların sana nasıl sevgiyle koştuklarını dün gördüm. Seni neden sevdiklerini anlattılar. Anlamışlar seni. O insanlığın, inceliğin, dürüstlüğün, sevgi dolu yüreğin bulmuş yerini; rahat uyu!
En çok Baran'ı merak ettiğini biliyorum.
Baran'ı merak etme abi...
Artık iki oğlum var:
Büyüğü Baran,
Küçüğü Cem...
Hele beni hiç merak etme...
Herkes bir toparlansın...
Ben sonra ağlarım abi...

Saint AUGUSTİN' den,

2011-10-28T09:57:00.000-07:00

“İnsanlar dağların zirvelerini,

denizin dalgalarını, büyük nehirleri

ve zengin okyanusu temaşa ederler;

fakat en büyük mucize olan kendilerini

görmeden geçip giderler.”

YORUMSUZ

2011-10-16T11:26:00.000-07:00

FARE YÜREĞİ

2011-10-15T14:45:00.000-07:00

Bir Hint masalına göre, kediden korktuğu için devamlı endişe içinde yasayan bir fare vardır.
Büyücünün biri fareye acır ve onu bir kediye dönüştürür.
Fare, kedi olmaktan son derece mutlu olacağı yerde bu kez de köpekten korkmaya başlar.
Büyücü bu kez onu bir kaplana dönüştürür.
Kaplan olan fare, sevineceği yerde avcıdan korkmaya başlar.
Büyücü bakar ki, ne yaparsa yapsın farenin korkusunu yenmeye imkan yok.
Onu eski haline döndürür. Ve der ki,”Sen cesaretsiz ve korkak birisin.
Sende sadece bir farenin yüreği var. O yüzden ben sana yardım edemem.”
Ünlü yazar Shakspeare, bu konuda söyle diyor :
“İnsanların çoğu Sevmekten korkuyor, kaybetmekten korktuğu için..
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğin kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için ...

EĞER

2011-10-15T11:22:00.000-07:00

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde 'onca ayrılığın birinci dereceden failidir' denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
ya canım ellerini tutmak isterse...

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!
CAN YÜCEL

2010-04-18T22:56:00.000-07:00

ÖĞRENDİM Kİ...
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

Öğrendim ki...
Güveni geliştirmek yıllar alıyor,
Yıkmak bir dakika.

Öğrendim ki...
Hayatında nelere sahip olduğun değil
Kiminle olduğun önemli.

Öğrendim ki...
Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün
Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

Öğrendim ki...
Kendini en iyilerle kıyaslamak değil
Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

Öğrendim ki...
İnsanların başına ne geldiği değil
O durumda ne yaptıkları önemli.

Öğrendim ki...
Ne kadar küçük dilimlersen dilimle
Her işin iki yüzü var.

Öğrendim ki...
Olmak istediğim insan olabilmem
Çok vakit alıyor.

Öğrendim ki...
Karşılık vermek
Düşünmekten çok daha basit.

Öğrendim ki...
Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek
Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

Öğrendim ki...
'Bittim' dediğin andan itibaren
Pilinin bitmesine daha çok var.

Öğrendim ki...
Sen tepkilerini kontrol edemezsen
Tepkilerin hayatını kontrol eder.

Öğrendim ki...
Kahraman dediğimiz insanlar
Bir şey yapılması gerektiğinde
Yapılması gerekeni
Şartlar ne olursa olsun yapanlar.

Öğrendim ki...
Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

Öğrendim ki...
Bazı insanlar sizi çok seviyor
Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

Öğrendim ki...
Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz
Bazıları hiç karşılık vermiyor.

Öğrendim ki...
Para ucuz bir başarı.

Öğrendim ki...
En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.

Öğrendim ki...
Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları
Kaldırmak için elini uzatır.

Öğrendim ki...
İki insan aynı şeye bakıp
Tamamen farklı şeyler görebilir.

Öğrendim ki...
Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.

Öğrendim ki...
Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar
Daha uzun yol yürüyor.

Öğrendim ki...
Hiç tanımadığın insanlar,
iki saat içinde,
senin hayatını değiştirir.

Öğrendim ki...
Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.

Öğrendim ki...
Duvarda asılı diplomalar
İnsanı insan yapmaya yetmez.

Öğrendim ki...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

Öğrendim ki...
Karşısındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin
nereden geçtiğini bulmak zor.

Öğrendim ki...
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!

Öğrendim ki...
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,
Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Öğrendim ki...
Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.

Öğrendim ki...
Ne kadar yakın olursa olsunlar
En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.
Onları affetmek gerekir.

Öğrendim ki...
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Öğrendim ki...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın
Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Öğrendim ki...
Şartlar ve olaylar,
Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Öğrendim ki...
İki kişi münakaşa ediyorsa,
Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Öğrendim ki...
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Öğrendim ki...
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.

2010-04-17T12:58:00.001-07:00

DENİZİN DELİSİ

Unutmak mı, delisin,
Gitmesem de bekler orada deniz.
Gelirsem bilmelisin
Benim beklememdir burada deniz.
Gitmek gibi geleceğim
Denizin delisine.
Delinin denizi gibi,
O ne kadar giderse.

Özdemir Asaf

2010-04-05T09:05:00.001-07:00

YÂSÎN

Sûre, ismini iki harften ibaret olan ilk âyetten almıştır. Mekke'de inmiştir. 83 (seksenüç) âyettir. Sûreye isim olarak verilen "yâsîn"in, genellikle "Ey insan!" manasına geldiği kabul edilir. Bununla kasdedilen, Hz. Peygamber'dir. Yâsîn sûresi Kur'an'ın kalbi kabul edilmiş ve müslümanlar arasında ayrı bir önem kazanmıştır. Fazileti hakkında hadisler vardır. Rahmân ve Rahîm (olan) Allah'ın adıyla.

1. Yâsîn,

2. Hikmet dolu Kur'an hakkı için,

3. Sen şüphesiz peygamberlerdensin.

4. Doğru yol üzerindesin.

5. (Bu Kur'an) üstün ve çok merhametli Allah tarafından indirilmiştir.

6. Ataları uyarılmamış, bu yüzden kendileri de gaflet içinde kalmış bir toplumu uyarman için indirilmiştir.

7. Andolsun ki onların çoğu gafletlerinin cezasını hak etmişlerdir. Çünkü onlar iman etmiyorlar.

8. Biz, onların boyunlarına halkalar geçirdik. O halkalar çenelere kadar dayanmaktadır. Bu yüzden kafaları yukarı kalkıktır.

9. Önlerinden bir set ve arkalarından bir set çektik de onları kapattık, artık göremezler.

10. Onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.

11. Sen ancak zikre (Kur'an'a) uyan ve görmeden Rahmân'dan korkan kimseyi uyarabilirsin. İşte böylesini, bir mağfiret ve güzel bir mükâfatla müjdele.

12. Şüphesiz ölüleri ancak biz diriltiriz. Onların yaptıkları her işi, bıraktıkları her izi yazarız. Biz, her şeyi apaçık bir kitapta (levh-i mahfuz'da) sayıp yazmışızdır.

13. Onlara, şu şehir halkını misal getir: Hani onlara elçiler gelmişti.

14. İşte o zaman biz, onlara iki elçi göndermiştik. Onları yalanladılar. Bunun üzerine üçüncü bir elçi gönderdik. Onlar: Biz size gönderilmiş Allah elçileriyiz! dediler.

15. Elçilere dediler ki: Siz de ancak bizim gibi birer insansınız. Rahmân, herhangi bir şey indirmedi. Siz ancak yalan söylüyorsunuz.

16. (Elçiler) dediler ki: Rabbimiz biliyor; biz gerçekten size gönderilmiş elçileriz.

17. "Bizim vazifemiz, açık bir şekilde Allah'ın buyruklarını size tebliğ etmekten başka bir şey değildir" dediler.

18. (Bunun üzerine onlar:) Doğrusu siz bize uğursuz geldiniz. Eğer bu işten vazgeçmezseniz, andolsun sizi taşlarız. Ve bizden size mutlaka fena bir kötülük dokunur, dediler.

19. Elçiler şöyle cevap verdi: Sizin uğursuzluğunuz sizinle beraberdir. Size nasihat ediliyorsa bu uğursuzluk mudur? Bilakis, siz aşırı giden bir milletsiniz.

20. Derken şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi. "Ey kavmim! dedi, bu elçilere uyunuz!"

21. "Sizden herhangi bir ücret istemeyen bu kimselere tâbi olun, çünkü onlar hidayete ermiş kimselerdir."

22. "Bana ne olmuş ki, beni yaratana ibadet etmeyecekmişim! Halbuki, hepiniz O'na döndürüleceksiniz."

23. "O'ndan başka tanrılar mı edineyim? O çok esirgeyici Allah, eğer bana bir zarar dilerse onların (putların) şefâati bana hiçbir fayda vermez, beni kurtaramazlar."

24. "İşte o zaman ben apaçık bir sapıklığın içine gömülmüş olurum."

25. "Şüphesiz ben, Rabbinize inandım, beni dinleyin."

26. Ona: Cennete gir" denilince. "Keşke, dedi, kavmim bilseydi!"

27. "Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikrama mazhar olanlardan kıldığını !"

28. Biz ondan sonra, onun milletini helâk etmek için üzerlerine gökten herhangi bir ordu indirmedik ve indirecek de değildik.

29. (Onları helâk eden) korkunç sesten başka bir şey değildi. Birdenbire sönüverdiler.

30. Ne yazık şu kullara! Onlara bir peygamber gelmeyegörsün, ille de onunla alay etmeye kalkışırlar.

31. Müşrikler görmüyorlar mı ki, onlardan önce nice kavimler helâk ettik. Onlar tekrar dönüp de bunlara gelmezler.

32. Elbette onların hepsi (kıyamet gününde) karşımızda hazır bulunacaklar.

33. (Bu hususta) ölü toprak onlar için mühim bir delildir. Biz ona yağmurla hayat verdik ve ondan dane çıkardık. İşte onlar bundan yerler.

34. Biz, yeryüzünde nice nice hurma bahçeleri, üzüm bağları yarattık ve oralarda birçok pınarlar fışkırttık.

35. Ta ki, onların meyvelerinden ve elleriyle bunlardan imal ettiklerinden yesinler. Hâla şükretmeyecekler mi?

36. Yerin bitirdiklerinden, insanların kendilerinden ve henüz mahiyetini bilmedikleri şeylerden bütün çiftleri yaratan Allah'ı tesbih ve takdis ederim.

37. Gece de onlar için bir ibret alâmetidir. Biz ondan gündüzü sıyırıp çekeriz de onlar karanlıklara gömülürler.

38. Güneş, kendisi için belirlenen yerde akar (döner). İşte bu, azîz ve alîm olan Allah'ın takdiridir.

39. Ay için de birtakım menziller (yörüngeler) tayin ettik. Nihayet o, eğri hurma dalı gibi (hilâl) olur da geri döner.

40. Ne güneş aya yetişebilir, ne de gece gündüzü geçebilir. Her biri bir yörüngede yüzerler.

41. Onların zürriyetlerini dopdolu bir gemide taşımamız da onlar için büyük bir ibrettir.

42. Onlar için, bunun gibi binecekleri başka şeyler de yarattık.

43. Dilesek onları suda boğarız. O zaman ne onların imdadına koşan olur, ne de onlar kurtarılırlar.

44. Ancak bizim tarafımızdan bir rahmet ve belli bir zamana kadar dünyadan faydalandırmamız müstesnadır.

45. Onlara yapmakta olduğunuz ve yapıp arkada bıraktığınız işlerde Allah'tan korkun; umulur ki size merhamet olunur denildiğinde (aldırmazlar).

46. Onlara Rablerinin âyetlerinden bir âyet gelmeyedursun, ille de ondan yüz çevirmişlerdir.

47. Allah'ın size rızık olarak verdiklerinden hayra sarfediniz, denildiğinde, kâfirler müminlere dediler ki: Allah'ın dilediği takdirde doyuracağı kimseleri biz mi doyuracağız? Siz gerçekten apaçık bir sapıklık içindesiniz.

48. Onlar: Eğer gerçekten doğru söylüyorsanız, bu tehdit ne zaman gerçekleşecektir? derler.

49. Onlar, birbirleriyle çekişip dururken kendilerini ansızın yakalayacak korkunç bir sesi bekliyorlar.

50. İşte o anda onlar ne bir vasiyyette bulunabilirler, ne de ailelerine dönebilirler.

51. Nihayet Sûr'a üfürülecek. Bir de bakarsın ki onlar kabirlerinden kalkıp koşarak Rablerine giderler.

52. (İşte o zaman:) Eyvah, eyvah! Bizi kabrimizden kim kaldırdı? Bu, Rahmân'ın vâdettiğidir. Peygamberler gerçekten doğru söylemişler! derler.

53. Olan müthiş bir sesten ibarettir. Bunun üzerine onların hepsi hemen huzurumuzda hazır bulunurlar.

54. O gün hiçbir kimse en ufak bir haksızlığa uğramaz. Siz orada ancak yaptıklarınızın karşılığını alırsınız.

55. O gün cennetlikler, gerçekten nimetler içinde safa sürerler.

56. Onlar ve eşleri gölgeler altında tahtlara kurulurlar.

57. Orada onlar için her çeşit meyve vardır. Bütün arzuları yerine getirilir.

58. Onlara merhametli Rabb'in söylediği selam vardır.

59. "Ayrılın bir tarafa bugün, ey günahkârlar!"

60. "Ey Adem oğulları! Size şeytana tapmayın, çünkü o sizin apaçık bir düşmanınızdır" demedim mi?

61. "Ve bana kulluk ediniz, doğru yol budur" demedim mi?

62. Şeytan sizden pek çok milleti kandırıp saptırdı. Hâla akıl erdiremiyor musunuz?

63. İşte, bu size vâdedilen cehennemdir.

64. İnkârınız sebebiyle bugün oraya girin!

65. O gün onların ağızlarını mühürleriz; yaptıklarını bize elleri anlatır, ayakları da şahitlik eder.

66. Dilesek onların gözlerini büsbütün kör ederdik. O zaman doğru yolu bulmaya koşuşurlar, ama nasıl göreceklerdi?

67. Eğer dilesek oldukları yerde onların şekillerini değiştirirdik de ne ileriye gitmeye güçleri yeterdi ne de geri gelmeye!

68. Kime uzun ömür verirsek biz onun gelişmesini tersine çeviririz. Hiç düşünmüyorlar mı?

69. Biz ona (Peygamber'e) şiir öğretmedik. Zaten ona yaraşmazdı da. Onun söyledikleri, ancak Allah'tan gelmiş bir öğüt ve apaçık bir Kur'an'dır.

70. Diri olanları uyarsın ve kâfirler cezayı hak etsinler diye.

71. Görmüyorlar mı ki, biz kudretimizin eseri olmak üzere onlar için birçok hayvan yarattık. Bu sayede onlar bunlara sahip olmuşlardır.

72. Bu hayvanları onların emrine verdik. Onların bazısını binek olarak kullanırlar, bazısını besin olarak yerler.

73. Bu hayvanlarda onlar için nice faydalar ve içilecek sütler vardır. Hâla şükretmezler mi?

74. Onlar, yardım göreceklerini umarak Allah'tan başka ilâhlar edindiler.

75. Halbuki ilâhların onlara yardım etmeye güçleri yetmez. Aksine kendileri bunlar için yardıma hazır askerlerdir.

76. (Resûlüm!) O halde onların sözleri sakın seni üzmesin. Kuşkusuz biz, onların gizlemekte olduklarını da, açığa vurduklarını da biliyoruz.

77. İnsan görmez mi ki, biz onu meniden yarattık. Bir de bakıyorsun ki, apaçık düşman kesilmiş.

78. Kendi yaratılışını unutarak bize karşı misal getirmeye kalkışıyor ve: "Şu çürümüş kemikleri kim diriltecek?" diyor.

79. De ki: Onları ilk defa yaratmış olan diriltecek. Çünkü O, her türlü yaratmayı gayet iyi bilir.

80. Yeşil ağaçtan sizin için ateş çıkaran O'dur. İşte siz ateşi ondan yakıyorsunuz.

81. Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerlerini yaratmaya kadir değil midir? Evet! Elbette kadirdir. O, her şeyi hakkıyla bilen yaratıcıdır.

82. Bir şey yaratmak istediği zaman Onun yaptığı "Ol" demekten ibarettir. Hemen oluverir.

83. Her şeyin mülkü kendi elinde olan Allah'ın şanı ne kadar yücedir! Siz de O'na döneceksiniz.

2010-04-03T10:54:00.000-07:00

RAHMAN SURESİ

Rahman suresi Mekke´de nazil olmuştur, yetmiş sekiz âyettir.

Bu mübarek sure de diğer Mckki sureler gibi hikmetlerle doludur. Sure-i celile, Rahman olan Allah tealanın insanı yaratıp ona Kur´anı ve beyanı Öğrettiğini açıklayarak başlıyor. Kainatın düzen ve ahvalinden haber veren, onun tam bir ahenk içerisinde var edildiğini beyan eden âyet-i kerimeler, insanların da ölçü ve tamda adaletli olmalarını emretmektedir.

Doğunun ve batının, yani bütün âlemlerin rabbi olan Allahın, sayılamayacak kadar çok olan nimetlerinden bir kısmı zikredilmekte ve insanların, bu nimetlerin Allah tarafından var edildiğinin şuuru içinde olmaları istenerek zaman zaman "O halde rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlarsınız?" diye sorulmaktadır.

Böylece Allanın, namütenahi olan nimetlerine dikkat çekilmekte ve bu nimetleri İnsanlara bahşeden azamet ve ikram sahibi olan Allah tealanın yüceliği beyan edilmekte ve sure-i celile bu âyetlerle sona ermektedir.[1]

Surenin Fazileti

Cabir b. Abdullah diyor ki:

"Resulullah birgün çıkıp sahabilerinin yanına gitti. Onlara, Rahman suresini başından sonuna kadar okudu. Onlar hiç ses çıkarmadılar. Bunun üzerine Rcsulullah: "Cinlerle karşılaştığım gece bu sureyi onlara okumuştum. Onlar sizden daha iyi karşılık veriyorlardı. Ben, her "O halde ey insanlar ve cinler, rabbi-nizin nimetlerinden hangisini yalanlarsınız?" âyetini okuduğumda onlar "Rabbi-miz, biz senin nimetlerinden Hiçbirini yalanlamıyoruz, sana hamdolsun." diyorlardı." buyurdu[2]

RAHMAN SURESİ

Rahman Rahim olan Allah'ın adıyla

1- Rahman (olan Allah)

2- Kur'an'ı öğretti.

3- İnsanı yarattı.

4- Ona beyanı öğretti.

5- Güneş ve ay (belli) bir hesap iledir.

6- Bitki ve ağaç (O'na) secde etmektedirler.

7- Gökyüzü, Onu da yükseltti ve mizanı koydu.

8- Sakın mizanda 'haksızlık ve taşkınlık yapmayın.'

9- Tartıyı adaletle tutup-doğrultun ve tartıyı noksan tutmayın.

10- Yere gelince, onu da (yaratılmış bütün) varlıklar için alçalttı-koydu.

11- Onda meyveler ve salkımlı hurmalıklar var.

12- Yapraklı taneler ve güzel kokulu bitkiler.

13- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

14- İnsanı, ateşte pişmiş gibi kuru bir çamurdan yarattı.

15- Cann'ı (cinni) da 'yalın-dumansız bir ateşten' yarattı.

16- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

17- O, iki doğunun da Rabbidir, iki batının da Rabbidir.

18- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

19- Birbirleriyle kavuşmak üzere iki denizi salıverdi.

20- İkisi arasında bir engel (berzah) vardır; birbirlerinin sınırını geçmezler.

21- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

22- İkisinden de inci ve mercan çıkar.

23- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

24- Denizde koca dağlar gibi yükselen gemiler O'nundur.

25- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

26- (Yer) Üzerindeki herşey yok olucudur;

27- Celal ve ikram sahibi olan Rabbinin yüzü (Kendisi) baki kalacaktır.

28- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

29- Göklerde ve yerde olan ne varsa O'ndan ister. O, her gün bir iştedir.

30- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

31- Ey (yeryüzüne yükletilmiş) iki ağırlık (olan ins ve cin), yakında (ahirette hesabınızı görmek üzere) sizin için de vakit bulacağız.

32- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

33- Ey cin ve ins toplulukları, eğer göklerin ve yerin bucaklarından aşıp-geçmeye güç yetirebilirseniz, hemen aşın; ancak 'üstün bir güç (sultan)' olmaksızın aşamazsınız.

34- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

35- İkinizin de üzerine ateşten yalın bir alev ve (bakır gibi erimiş) kıpkızıl bir duman salıverilir de 'kurtulup-başaramazsınız.'

36- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

37- Sonra gök yarılıp yağ gibi erimiş olarak kıpkırmızı bir gül olduğu zaman;

38- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

39- İşte o gün, ne insana, ne cinne günahından sorulmaz.

40- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

41- (Çünkü o gün) Suçlu-günahkarlar, simalarından tanınır da alınlarından ve ayaklarından yakalanırlar.

42- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

43- İşte bu, suçlu-günahkarların kendisini yalanladıkları cehennemdir.

44- Onlar, kendisiyle alabildiğine kaynar hale getirilmiş su arasında dönüp-dolaşırlar.

45-Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

46- Rabbin makamından korkan kimse için ise iki cennet vardır.

47-Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

48- Çeşit çeşit 'inceliklere ve güzelliklere' (veya her türden sık ağaçlara) sahiptirler.

49- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

50- İkisinde de akmakta olan iki pınar vardır.

51- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

52- İkisinde de her meyveden iki çift vardır.

53- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

54- Astarları, ağır işlenmiş atlastan yataklar üzerinde yaslanırlar. İki cennetin de meyve-devşirmesi (ordakilere) yakın (kolay)dır.

55- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

56- Orada bakışlarını yalnızca eşlerine çevirmiş kadınlar vardır ki, bunlardan önce kendilerine ne bir insan, ne bir cin dokunmuştur.

57- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

58- Sanki onlar yakut ve mercan gibidirler.

59- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

60- İhsanın karşılığı ihsandan başkası mıdır?

61- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

62- Bu-ikisinin ötesinde iki cennet daha var.

63- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

64- Alabildiğine yemyeşildirler.

65- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

66- İçlerinde durmaksızın fışkırıp-akan iki pınar vardır.

67- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

68- İçlerinde (her türden) meyve, eşsiz-hurma ve eşsiz-nar vardır.

69- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

70- Orada huyları güzel, yüzleri güzel kadınlar vardır.

71- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

72- Otağlar içinde korunmuş huri kadınlar.

73- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

74- Bunlardan önce kendilerine ne bir insan, ne bir cin dokunmuştur.

75- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

76- Yeşil yastıklara ve çarpıcı güzellikteki döşeklere yaslanırlar.

77- Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?

78- Celal ve ikram sahibi olan Rabbinin adı ne Yücedir.

2009-12-21T10:27:00.000-08:00

Elbette, en bahtiyar odur ki,
dünya için âhireti unutmasın,
âhiretini dünyaya feda etmesin,
hayat-ı ebediyesini hayat-ı dünyeviye için bozmasın,
mâlâyâni şeylerle ömrünü telef etmesin,
kendini misafir telâkki edip misafirhane sahibinin emirlerine göre hareket etsin,
selâmetle kabir kapısını açıp saadet-i ebediyeye girsin.

B.S.N

2009-12-21T10:13:00.000-08:00

Dünya madem fânidir.
Hem madem ömür kısadır.
Hem madem gayet lüzumlu vazifeler çoktur.
Hem madem hayat-ı ebediye burada kazanılacaktır.
Hem madem dünya sahipsiz değil.
Hem madem şu misafirhane-i dünyanın gayet Hakîm ve Kerîm bir müdebbiri var.
Hem madem ne iyilik ve ne fenalık cezasız kalmayacaktır.
Hem madem "Allah kimseye gücünden fazlasını yüklemez." (Bakara Sûresi: 2:286) sırrınca teklif-i mâlâyutak yoktur.
Hem madem zararsız yol, zararlı yola müreccahtır.
Hem madem dünyevî dostlar ve rütbeler kabir kapısına kadardır. B.S.N

ERKEK ÇOCUK

2009-10-31T10:20:00.000-07:00

Küçük bir erkek çocuk,annesine sordu:
"Niçin ağlıyorsun?"
"Çünkü ben kadınım."
Diye cevapladı annesi.
"Anlamadım!" dedi çocuk.
Annesi, çocuğu kucaklayıp
"Hiç bir zaman anlayamayacaksın!" dedi.
Babasına "Baba, annem niçin ağlıyor?" diye sordu.
Babanın cevabı: "Bütün kadınlar
sebepsiz ağlayabilen yapıdadır" oldu...
Küçük çocuk büyüdü, yetişkin adam oldu, halâ
kadınların niçin ağladıklarını keşfedemedi.
Nihayet öldükten sonra cennete gittiğinde Allah'a sordu.
"Allahım!" dedi: "Kadınlar
niçin bu kadar kolay ağlayabiliyorlar?"
Ben kadınları özel yarattım!
Tüm yaşamın ağırlığını taşıyabilecek kuvvette olmasına rağmen başkalarına teselli verecek kadar yumuşak omuzlar, doğumun acısına olduğu kadar doğurdukları evlatlarının
nankörlüğüne dayanabilecek iç kuvvetini verdim.
Başkalarının kuvvetinin kalmadığında;
devam edecek azmi,
ailesinin hastalığında; yorgunluğa
pabuç bıraktırmayacak kudreti verdim.
Her türlü şart altında,
hatta kendilerini çok kötü incitseler de,
çocuklarını sevmek duygusallığını verdim.
Bu duygusallık her yaştaki çocuklarının
yaralarını sarmalarına, sorunlarını dinleyip
paylaşmalarına yardım ediyor.
Kocalarını tüm kusurlarıyla sevmek kuvvetini verdim.
Onlara iyi bir kocanın eşini asla incitmeyeceğini fakat
bazen destek ve kuvvetini deneyecek davranışlarda
bulunacağını anlayacak duyarlı bir zeka verdim.
Tek zayıflık olarak kadınlara bir gözyaşı verdim...
Tamamen kendilerinin sahip oldukları,
ihtiyaçları olduğunda kullanmak üzere.
İnsanlık için bir gözyaşı..." diye cevapladı...
Kadını güzel yapan şey ne saçı, ne vücudu,ne de kendini ne şekilde taşıdığıdır.
Kadını esas güzel yapan sevgisini paylaşabilmesi,fedakarlığı, sorumluluğu,anlayışı,sadece bilgiye değil aynı zamanda kalbe de yönelik aklıdır.

2009-10-16T10:27:00.000-07:00

SÖZLERDEN

İmânda ne kadar büyük bir saadet ve nimet ve ne kadar büyük bir lezzet ve rahat bulunduğunu anlamak istersen, şu temsilî hikâyeciğe bak, dinle.

Bir vakit, iki adam hem keyif, hem ticaret için seyahate giderler. Biri hodbîn, tâlihsiz bir tarafa; diğeri hudâbîn, bahtiyar diğer tarafa sulûk eder, giderler.

Hodbîn adam hem hodgâm, hem hodendiş, hem bedbîn olduğundan; bedbînlik cezası olarak, nazarında pek fenâ bir memlekete düşer. Bakar ki, her yerde âciz bîçareler zorba, müthiş adamların ellerinden ve tahribâtlarından vâveylâ ediyorlar. Bütün gezdiği yerlerde böyle hazin, elîm bir hali görür. Bütün memleket bir mâtemhâne-i umumi şeklini almış. Kendisi şu elîm ve muzlim hâleti hissetmemek için sarhoşluktan başka çare bulamaz. Çünkü herkes ona düşman ve ecnebî görünüyor. Ve ortalıkta dahi müthiş cenazeleri ve me'yusâne ağlayan yetimleri görür. Vicdânı azab içinde kalır.

Diğeri hudâbîn, hudâperest ve hakendiş, güzel ahlâklı idi ki, nazarında pek güzel bir memlekete düştü. İşte bu iyi adam, girdiği memlekette bir umumi şenlik görüyor. Her tarafta bir sürûr, bir şehrâyin, bir cezbe ve neşe içinde zikirhâneler. Herkes ona dost ve akrabâ görünür. Bütün memlekette yaşasınlar ve teşekkürler ile bir terhisât-ı umumiye şenliği görüyor. Hem tekbir ve tehlîl ile mesrurâne ahz-ı asker için bir davul, bir musiki sesi işitiyor. Evvelki bedbahtın hem kendi, hem umum halkın elemi ile müteellim olmasına bedel; şu bahtiyar hem kendi, hem umum halkın sürûru ile mesrur ve müferrah olur, hem güzelce bir ticaret eline geçer. Allah'a şükreder. Sonra döner, öteki adama rast gelir, halini anlar. Ona der:

"Yahu, sen divâne olmuşsun. Batnındaki çirkinlikler, zâhirine aksetmiş olmalı ki, gülmeyi ağlamak, terhisâtı soymak ve tâlân etmek tevehhüm etmişsin. Aklını başına al, kalbini temizle. Tâ şu musîbetli perde senin nazarından kalksın. Hakikati görebilesin. Zîrâ nihayet derecede âdil, merhametkâr, raîyyetperver, muktedir intizamperver, müşfik bir melikin memleketi, hem bu derece göz önünde âsâr-ı terakkiyât ve kemâlât gösteren bir memleket, senin vehminin gösterdiği sûrette olamaz."

2009-09-02T15:12:00.001-07:00

Ramazân Ayı'nın Faziletleri

Ulu Allah (C.C.) buyuruyor ki:

«— Ey Mü'minler; Sizden öncekilere oldugu gibi, size de günahlardan korunasiniz diye, oruç tutmak farz kilinmistir.»

(Bakara - 183)

Said Ibni Cübeyr buyurdu: «Bizden önceki ümmetlerin orucu, yatsidan bir sonraki günün aksamina kadar sürerdi. Islâm'in iik günlerinde oldugu gibi.»

Bir gurup âlim bu bahisde der ki: «Oruç, hiristiyanlar üzerine de farz kilinmisti. Ramazanin bazen cok sicak günlere, bazen de cok soguk günlere rastlamasi yolculuklar sirasinda ve hayatlarinin diger bir kisim safhalarinda onlara zor geliyordu.

Bunun için ileri gelenleri, orucu yaz ile kis arasi bir dönemde tutmak üzere görüs birligine vardilar ve ilkbaharda oruç tutmayi kararlastirdilar. Getirdikleri bu kolayliga karsilik oruca ongun daha ilâve ettiler.

Bir süre sonra kirallari hastalandi ve eger iyilesirse oruçlarina bir hafta daha ekleyecegini Allah'a adadi. Iyilesmesi üzerine oruca bir hafta daha ekledi.
Bu kiral ölüp yerine baskasi geçince yeni Kiral «Orucu elli güne çikarin» diye emir verdi. Daha sonra hayvanlarini toplu halde Öldüren bulasici bir hastalik afati ile karsilasmalari üzerine kiralari «Oruç süresini attirin» diye emir çikardi. Bunun üzerine on besten ve on gün sondan olmak üzere oruç müddetine yirmi gün daha eklediler.»

Ileri sürüldügüne göre, her ümmete Ramazan Orucu tutmak farz kilindi. Fakat zamanla kendileri bu farzi yerine getirmekten kaçindilar.

Bagavi'nin ileri sürdügüne göre. «Ramazan» kelime olarak «Remza» kökünden türemis bir isimdir ve kizgin tas mânâsina gelir. Cünki araplar siddetli sicak günlerde orüc tutarlardi. Aylara isim verdikleri zaman, oruç ayi siddetli sicaklara rastladigi için, adi «Ramazan» kondu.

Baska bir görüse göre de, yakici mânasina gelen Ramazan bu ayin günâhlari eritmeye vesile olmasi yüzünden oruç ayina isim olarak takildi.

Ramazan Orucu, Hicret'in ikinci yilinda farz kilindi. Kesin bir Isîâmî vecibe oldugu apaçik bulundugu için farz oldugunu inkâr eden kâfir olur. Ramazanin faziletini belirten hadisler çoktur.

Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:

«— Ramazanin iik gecesi girince, bir ay boyunca bir tanesi bile kapanmamak üzere, bütün cennet kapilari açilir ve Allah'in emri uyarinca söyle seslenilir,

«Ey hayir arayicisi, gel! Ey kötülükte ileri giden, kendine gel! Günahlarinin afvedilmesini dileyen yok mu ki, günâhlari afvedile! Bir istegi olan yok mu ki, dilegi yerine getirile! Tevbe eden yok mu ki, tevbesi kabûl oluna!
Bu davet, tanyeri agarana kadar devam eder. Allah her bayram gecesi bir milyon kisiyi cehennemden âzâd eder.»

Selman-i Fârisî buyurur ki; «Saban Ay/nin son günü Peygamber imiz bize hitab ederek söyle buyurdu :

«— Ey insanlar! Sizi büyük bir ay gölgesi altina almak üzeredir. Içinde bin aydan hayirli olan Kadir Gecesi vardir. Allah, o ay içinde oruç tutmayi farz ve gecelerini ibadetle geçirmeyi nafile kilmistir.

Kim bu ayda bir hayir islerse baska zamanda bir farzi yerine getiren gibidir. Bu ayda bir farzi yerine getirirse baska zamanlarda yetmis farz yerine getiren gibidir.

Bu ay sabir ayidir. Sabrin mükafati ise cennettir. Bu ay yardim ayidir, içinde mü'minin rizkinin arttigi bir aydir. Kim bu ayda bir oruçluya iftar ettirirse, bîr köle azad etmis gibi sevab kazanir ve günahlari bagislanir.»

Seîmân-i Farisî buyurur ki: «Bu sirada. «Yâ Rasûlallah, hepimizin oruçluyu iftar ettirmeye varligi yetmez.» dedik. Peygamber 'imiz sözlerine söyle devam buyurdu :

«— Allah, o sevabi, oruçluyu bir yudum süt, bir içim su ve bir hurma ile iftar ettirene de verir. Kim oruçlunun karnini doyurursa bu onun günahlarinin bagislanmasini saglar, Allâh ona benim Havz'imdan bir kere içirir de artik hiç susamaz olur. Ayrica oruçlunun mükâfatindan hiç bir sey eksilmeksizin onunki kadar sevab kazanir.

Bu ayin basi rahmet, ortasi bagis ve sonu cehennemden kurtulustur.

Kim bu ayda kölesinin isini hafifletirse Allah onu cehennemden azad eder.
Bu ay içinde dört seyi çokça yapin. Ikisi ile Rabb'imizin rizasini kazanirsiniz. Diger ikisi de sizin için kaçinilmaz ve ihmat edilmez ihtiyaçlardir.

Rabb'inizin hosnutlugunu kazandiran iki sey, Allâh'dan baska ilâh olmadigina sahadet etmek ve O'na istigfar etmektir. Sizin için kaçinilmaz ve ihmal edilmez olan diger iki sey de, Rabb'inizden cennet istemeniz ve sizi cehennemden korumasini diiemenizdir.»

Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:

"Kim inanarak ve önemini anlayarak Ramazan Orucunu tutarsa, geçmis ve gelecek bütün günâhlari afvedilir."

«— Ulu Allah «insanoglunun oruç haric, her ameli kendisi içindir. O sirf benim içindir ve mükâfatini da yalniz ben veririm» diye buyuruyor. Ulu Allah'in kendisine izafe ettigi bir ibadet için baska bir sey söylemeye lüzum yoktur.»

«— Ümmetime, Ramazan Ayi'nda, daha önceki ümmetlere verilmeyen bes özellik verilmistir:

1 — Allâh Kati'nda oruçlunun agiz kokusu, miskten daha hostur.

2 — Iftar anina kadar melekler onlar için istigfar eder.

3 — O ayda seytanlarin elebaslari tutuklanir.

4 — Ulu Allah her gün «Salih kullarimin kötülük ve sikintidan kurtulmalari yakindir» buyurarak her gün cenneti süsler,

5 — O ayin son gecesinde günâhlari afvedilir.»

Sahâbiler «Yâ Rasülallah o gece Kadir Gecesi midir» diye sordular. Peygamber 'imiz onlara su cevabi verdi, «Hayir. Fakat her iyi amel isleyenin ameli bitince, mükâfati verilir.»

RAMAZAN ÜSTÜNE

2009-08-28T02:32:00.000-07:00

Cehennem kapılarının kapanıp cennet kapılarının sonuna kadar açıldığı, şeytanların bağlandığı ve rahmetin sağanak sağanak yağdığı ramazan ayını nasıl ihya etmemiz gerekir.
Bu hususta, sizlere, Rasûl-i Kibriya (s.a.v.) Efendimizden varid olan bir kaç hadis-i şerif aktarayım. Efendimiz (a.s.) buyurmuşlardır ki:
“Kim faziletine inanarak ve karşılığını Allah’tan bekleyerek ramazan orucunu tutarsa, geçmiş günahları bağışlanır.”
“Kim ramazan gecesini, sevabına inanarak ve bunu elde etmek niyetiyle namazla ihya ederse geçmiş günahları affedilir.”
İbni Abbas (r.anhuma) şöyle demiştir: “Rasûlullah (s.a.v.) insanların en cömerdi idi. O’nun en cömert olduğu anlar da ramazanda Cebrail’in kendisiyle buluştuğu zamanlardı. Cebrail (a.s.), ramazanın her gecesinde Hz. Peygamber ile buluşur, (karşılıklı) Kur’an okurlardı. Bundan dolayı Rasûlullah (s.a.v.) Cebrail ile buluştuğunda, esmek için engel tanımayan bereketli rüzgârdan daha cömert davranırdı.
Hz. Âişe annemiz ise Allah Rasûl’ü (s.a.v.) Efendimizin ramazan ayını ihyasına dair şunları söylemektedir: “Ramazan ayının son on günü girdiğinde Rasûlullah (s.a.v.) geceleri ihya eder, ev halkını uyandırır, (zikri, Kur’an okumayı, hayır ve hasenat yapmayı artırarak) eşleriyle ilişkiyi keserdi.
Ramazan-ı şerif, kitabımız Kur’ân-ı Kerim’in inzal buyrulduğu bir aydır. Bu nedenle hadis-i şeriflerde bildirildiği üzere geceleri Kur’an okumalı, tevbe ve istiğfarda bulunmalı, ‘la ilahe illallah’ zikrini yapmalıyız.
Şunu da unutmamamız gerekir ki, gündüz oruç tutarken, sadece midemizle oruç tutmakla değil; kendimizi Cenâb-ı Hakk’ın hoşnut olmadığı şeylerden uzak tutmaya çalışarak; ruhumuza, aklımıza, kalbimize ve azalarımıza da oruç tutturmaya çalışmalıyız. Oruç, işte bu şekilde bir bütünlük arz eder. Aksi takdirde orucun bizim yanımızda kalanı açlıktan başka bir şey olmaz. Rabbim bizleri bu hâle bırakmasın ve kendi katında kulları için oruçtan hangi hayrı murad ediyorsa, tutmuş olduğumuz oruçlarımızı da o hayra kavuştursun…
Bu ayda ibadet ve taatlerimize çok dikkat edeceğiz inşallah. Dilimizi Allah’ın zikrinden boş bırakmayalım. Soframızda daima iftar ettireceğimiz bir misafirimiz olmasına gayret edelim. Az veya çok gücümüz yettiğince sadaka vermeye çalışalım. Gecelerimizi Kur’an okuyarak, ibadet ederek geçirmeye itina gösterelim.
Ramazan çabuk biter, bu nedenle sıkıntılara aldırmayacağız. Dünyanın sıkıntıları hiç bitmez. Zaten insan, sıkıntıyı gözünde büyüttükçe ve o sıkıntıdan dolayı Allah’a ibadet ve taatini azalttıkça Allah da o kulun sıkıntılarını artırır da artırır; ama kul Allah için o sıkıntının üzerine ibadet ve taati artırarak giderse, Allah da kulunun sıkıntılarını kaldırır, işlerini kolaylaştırır. Biz de bu takva yolunu tutmaya gayret edelim inşallah.
Dünyaya ait duygular, hasletler, meşakkatler, insanın hayatına ve ruhuna hâkim olursa, o insanda maneviyatın güzellikleri boy göstermez. Maneviyatın ruhaniyetinden, havasından istifade edemez. Bu sebeple de insanda sıkıntı meydana gelir ve dolayısıyla yapmış olduğu ibadetlerden de lezzet alamaz. Bu sebeple her bir kardeşimiz, kendini ibadetlerin manevi havası, atmosferi içerisinde tutmaya çalışacak ve nefsinin yılgınlıklarına aldırış etmeyecek. Mübarek Efendim Abdullah Farukî el-Müceddidî Hazretleri’nin günlük evrad ve ezkârını, yine Mübarek Üstad’ımın kendi hayatlarında tatbik ettikleri gibi bizler de vaktinde güzelce yerine getirelim. Böylelikle ruhumuz kuvvet bulur ve nefsimizin ve şeytanın aldatmacalarına da düşmemiş oluruz inşallah.
İnsan Allah’ın emrine dikkat ederse, hassasiyet gösterirse Cenâb-ı Hak da o kulunun işlerine hassasiyet gösterir, işlerini kolaylaştırır. Ama sen vurdumduymaz olursan, Cenâb-ı Hak katında da senin itibarın olmaz! Zahiren, şeklen aç kalıyorsun, yemiyorsun, içmiyorsun ama nefsini terbiye etmiyorsa tuttuğun bu orucun hiçbir manası yoktur. Sen gerçek anlamda oruç tutmuş da sayılmazsın… Buradaki asıl mesele insanın nefsini terbiye etmesidir. Birçok hikmeti olmakla beraber orucun mana ve mahiyeti budur.
Rivayet edilir ki Cenâb-ı Hak nefsi yarattığı zaman onu çeşitli azaplara tabi tuttu. Bin yıl ateşte yaktı; ama bir türlü Cenâb-ı Hakk’ın ulûhiyet ve rububiyetini kabul etmeyip enaniyet gösterdi. Bunun gibi daha birçok azaba duçar oldu; ama yine Rabbini tanımadı. Tâ ki aç bırakıldı “Sen Rahîm olan Rabbimsin, ben ise âciz bir kulunum” itirafında bulundu. Buradan anlamaktayız ki nefis açlık ile terbiye oluyor. Her şeyi bilen Rabbimiz nefsin ne ile terbiye olduğunu bilmez mi? Elbette ki bilir. Ancak zikredilen bu mülakat bizim idrakimiz içindir.
İnsanın nefsi, açlıkla terbiye olduğu zaman, o kişideki dünyaya ait duygular zayıflar; ama bir insan sürekli bir şekilde hem midesini hem de nefsini haramlarla doyurursa işte o insanda da ibadet etme kuvveti gitgide azalır…
Rasûlullah Efendimiz (s.a.v.) de, nefsi azgınlaşıp haramlara meyleden ve bu sebeple sıkıntı çeken insanlara oruç tutmayı emretmiştir.
Mübarek İmâm-ı Rabbanî Hazretlerinin de söylediği gibi, işin başı da sonu da Hz. Rasûlullah (s.a.v.) Efendimize tabi olmaktır. Cenâb-ı Hakk’ın rızası ve hoşnutluğu da ancak bundadır. Onun ahlâkını ne kadar öğrenir ve o ahlâk üzere yaşayabilirsek, insanın hayatı da o nispetle kıymetli olur. Zaten Mübarek Üstad’ımın bizlere vermek istediği şey de budur. Bizleri, içinde yaşadığımız avamca hayattan çekip, Peygamber Efendimizin ahlâkıyla hem dem olmuş bir hayatın içine yükseltmektir. Ahlâklarımızı Peygamber Efendimizin ahlâklarına tebdil etmektir. Gayret budur. Rabbimizin emirlerini, Rasûl’ünün sünnetlerini bilmezken, bakın sünnetleri bilen, yaşayan, ahlâk edinen insanlar olduk elhamdülillah.
Cenâb-ı Hak bu güzellikleri, nimetleri üzerimizde artırsın eksiltmesin ve daha da ziyadeleştirsin.

2009-08-06T03:09:00.000-07:00

Seherlerde Eser Bâd-ı Tecelli

Seher, mahşer meydanı gibidir ki: O zaman herşey uyanmış, tesbih etmektedir... Ey sersem nefsim ne zamana kadar gaflet uykusunda kalacaksın? Ömrünün ikindi vakti gelmiş olup kabre doğru her canlı gibi sefer başlamıştır. Ney gibi inleyerek namaz ve niyaza gayret et...
De ki: Yâ Rab! Pişmanım, mahcûbum, utanıyorum. Sayısız günahlardan dolayı perişânım, zelilim. Gözlerim yaşlarla dolu... Kararsız bir hayatım var. Garibim, kimsesizim, yalnızım, zayıfım, güçsüzüm, hastayım, âcizim. Hem ihtiyarım, hem de iradesizim. Senin dergahında ey Allah’ım, aman diliyorum, affımı dileniyor, yardım istiyorum.

2009-08-03T04:16:00.000-07:00

Empati yapıyorum ama haksızsın birader!

Benden hoşlanmadığını biliyorum... “İdeolojik asabiyetle” kalkıştığı için, nefret ettiğini bile söyleyebilirim. Ziyanı yok. Bu, işimizi yapmamıza engel değil.

Peki, ben hoşlanıyor muyum?

İdeolojik tercihlerini işinin önüne geçirdiği ve üzerine vazife olmayan işlere bulaştığı için biraz kızıyorum.

Bir devlet memuru, bu kadar siyasetin içinde olmamalı, bu kadar angaje bir görüntü vermemeli.

Fakat YARSAV Başkanı Ömer Faruk Eminağaoğlu (konumuz Eninağaoğlu, evet), 657 sayılı yasanın belirlediği bir “kamu adamı” gibi değil de, adeta muhalefet sözcüsü gibi davranıyor...

Ne Başbakan dinliyor, ne hükümet, ne parlamento, ne de Cumhurbaşkanı. Çakıp duruyor. Öyle bir çakıyor ki, muhalefet sözcülerinin itiraz sadedinde söyledikleri yanında sönük kalır.

Hiyerarşide bağlı olduğu kişi ve kurumları hiç sallamıyor.

Bir de şedid ki, sormayın...

Hep öfkeli ve çatık kaşlı fotoğraflarıyla karşılaşıyoruz ve çok korkuyoruz. Konuşurken tükürükler saçması, yüz hatlarının gerilmesi, sesindeki sosyal demokrat tınıya engel olamaması, ha keza...

Biraz da “delişmen” bir adam...

Korkusuz...

Dobra...

Mesela, Ergenekon soruşturmasındaki tavrı.

Bombalar, darbe planları, cinayetler, şunlar bunlar bir tarafa, bu soruşturmanın “hukuka indirilmiş bir darbe” olduğunu ileri sürüyor ve hiçbir zaman “suç işliyorum” duygusuna kapılmıyor.

Bu “ileri sürme”yi bazen öyle boyutlara vardırıyor ki, görevini ve konumunu bile karıştırabiliyor. Sanıkların durumuyla ilgilenmesi, sanık avukatlarına “taktikler” vermesi, zanlılara “geçmiş olsun” ziyaretlerine gitmesi, vs... Hiçbir zaman, “Ne derler, bu çıkışımı nasıl karşılarlar?” sorusuyla ilgili değil...

Fakat, biraz empati yapalım.

Söylediklerinde hiç mi haklılık payı yok?

İleri sürdüğü düşünceler yanlış mı?

Hepten boş mu konuşuyor?

Mazmun haline getirdiği bir cümlesi var ki, çok beğeniyorum: “Yargı bağımsız olmalı, yargı yargıya bırakılmalı” diyor.

Haklı...

HSYK ve Ali Suat Ertosun krizinden sonra düzenlediği basın toplantısında da aynı cümleyi sarfetti: “Yargı bağımsız olmalı, yargı yargıya bırakılmalı.”

İlk bakışta doğru bir cümle gibi görünüyor.

Bakalım doğru mu?

Elbette empati yapalım, elbette söylenenleri anlamaya çalışalım, elbette lüzumu halinde her cümleye hak verelim de...

Erklerden bir “erk” olan yargıyı kendisiyle başbaşa bırakıyoruz da, neden bu muameleyi diğer erklerden esirgiyoruz?

Neden “yasama”yı yasamaya, “yürütme”yi yürütmeye bırakmıyoruz?

Bir de bu “yargı” kendisiyle baş başa kaldığında tuhaf şeyler yapıyor.

Mesela?

Tutuyor “Tedbirler Kanunu devrimin gereğidir, anayasaya aykırılığı tartışılamaz” diyor. Tutuyor, kendi kafasına göre kural ihdas ediyor... Tutuyor, anayasa değişikliğini esastan görüşüyor ve yasama hakkına tecavüz ediyor... Tutuyor, 367 gibi icatlar çıkarıyor. Tutuyor, karargâhtan “laiklik brifingi” alıyor. Tutuyor, JİTEM komutanlarıyla bağ evlerinde gizli görüşmeler yapıyor... Tutuyor, Ergenekon sanıklarıyla ülkenin “tarım politikalarını” tartışıyor.

Demek ki, yargıyı yargıya bırakmak, o kadar da doğru bir şey değilmiş.

Eminağaoğlu özel muamele istiyor ama, “egemenliği” düzenleyen anayasa maddesi, erklerden bir erk olan, başka da bir şey olmayan yargıya herhangi bir “ayrıcalık” tanımıyor.

2009-07-21T09:42:00.000-07:00

GÜLENLER VE AĞLAYANLAR
iki kişi, hem zevk, hem ticaret için seyahate gider. Birisi, kendini beğenmiş, bıkkın, şikayetçi; diğeri haddini ve hakkını bilen, ümitlidir.
Birincisi, bir memlekete gider. Ona oradaki canlı cansız her şey ağlıyor, inliyor gibi görünür. Hiç kimse birbirini tanımamakta, herkes bir diğerine zarar vermek için fırsat kollamaktadır. Sofralar ancak güçlü olanlar içindir. Fakat onlar da tatsalar bile doyamamakta, lokmalar daha midelerine inmeden sofradan kovulmaktadırlar. Tadanlar tattığına pişmandır. Her şey ayrılık azabıyla korkunç bir boşluğa düşüyor gibi vaveyla koparmaktadır.
Diğeri, ümit ve sevinç insanıdır. O varlıklardan her biri, birinin askeridir ve onun verdiği önemli görevlerde şevk ve istekle çalışmaktadır. Herkes birbirinin vazifesini tamamlayan yardımcılardır. O sesler vaveyla, ağlama, inleme değil; varlık ahengin-den çıkan sevinç türküleridir. O sofrada en güçlüler, çocuklar gibi en zayıfların hizmetçisidir. Burada ziyafet sofrasının numunelerinden tadanlar, hakikî, geniş sofralara davet edilmektedir. Ayrılık yok, vazifeden terhis ve kavuşmak vardır.
O iki kişiden birincisi kafirdir ki, ona göre varlık başını taştan taşa vuran, avare mahluklardır, ikincisi ise mü'mindir ki, onun nazarında bütün mevcudat bir merhametli sultanın kıymetli ve sevinçli misafirleridir, her şeyin ipi onun elinde, her hazinenin anahtarı onun yanındadır.
İmanda cennet çekirdeği, küfürde cehennem tohumu saklıdır.

2009-07-07T23:09:00.001-07:00

Urumçi'den Türkiye'ye mesaj, o dehşet görüntü

Doğu Türkistan'dan gelen korkunç görüntülerin etkisi hangi siyasi çıkar ilişkisiyle azaltılabilir. Eşleri, çocukları öldürülmüş ya da tutuklanmış kadınların Çin askeri ve polisine direnişleri, öfke ile acıyı aynı anda yansıtan yüz ifadeleri, çaresizliğe teslim olmuş bir halkın görüntüsü için ne söylenebilir. Gece yarısı arka sokaklarda yaşanan infazlar, sabah toplanan cesetler, yürütülen insan avı…

Olayların başlamasına neden olan, iki Uygur gencin yüzlerce kişi tarafından bir caddede linç edilmesine yönelik korkunç görüntü, yine yüzlerce kişinin çevredeki binalardan bu vahşeti seyretmesi, hiçbir güvenlik mensubunun olaya müdahale etmemesi, Urumçi'de yaşananları da açıkça ortaya koyuyor. Yüzlerce kişinin arasından kaçmaya çalışan iki gencin linç anını görünce, Doğu Türkistan'da böyle kaç linç girişimi olduğunu soruyor insan kendine. Tecavüz edilip öldürüldükten sonra sokağa atılan, bıçaklanarak ya da dövülerek öldürüldükten sonra yol kenarına bırakılan cesetlere bakınca, o gece Urumçi'de hayatını kaybeden 156 kişinin yaşadıklarının korkunçluğu az çok tahmin edilebiliyor.

Tahminlerin ötesinde, askeri araçların önüne dikilen o kızın, çaresizlik içinde acıyla yol kenarına yığılan kadınların, kucaklarında bebekleriyle feryad edenlerin yüzlerindeki ifade her şeyi ortaya koyuyor. Pekin yönetimi, hangi açıklamayla, hangi siyasi gerekçeyle, hangi soruşturma sonucuyla bu görüntüleri hafızalardan silebilir! Sömürge görülen bir topluma, birer meta olarak kabul edilen insanlara yapılan barbarlığın ölçüsüzlüğü için ne söylenebilir?

Sadece bu olay mı? Bundan önce yaşananlar var, bundan sonra yaşanacak olanlar var. Doğu Türkistan halkının özgürlük mücadelesine ve ödediği bedellere ilişkin kısa bir hatırlatmayı aktaralım:

Binlerce yıllık devlet geleneği olan Uygurlar, 1760 yılında Çin istilasına maruz kaldı. 1863 yılında, bütün ülke çapında başlatılan kurtuluş hareketi sonrası bağımsızlık kazanıldı. 14 sene devam eden yeni devlet, Osmanlı idaresiyle temasa geçen ve Osmanlı Devleti'ne tabi olan ilk Doğu Türkistan Devleti oldu. Bölge 1876 yılında Çin yönetimine geçti. Korkunç bir imha ve asimile hareketi başladı, bölgenin, kentlerin, kasabaların, köylerin isimleri değiştirildi.

1933 yılından 1968 yılına kadar onlarca kez bağımsızlık mücadelesi verildi. Devletler kuruldu, özgürlük kısa aralıklarla elde edildi. 1953 yılında bütün Doğu Türkistan çapında Çinlilerin gayri insani uygulamalarına karşı genel bir silahlı ayaklanma baş gösterdi. Komünist Çin ordularının komutanı olarak Doğu Türkistan celladı olarak bilinen Vang Cin 'Devrim aleyhtarı unsurları yok etmek' sloganı ile 250 binden fazla insanı öldürdü. 1955 yılında Hoten'de Atçu ve Aksu'da büyük çapta ayaklanmalar meydana geldi. Çin ordusu silahsız halk üzerine ağır silahlarla ateş açarak yüzlerce insanı öldürdü.

1962 yılında 9 siyasi yeraltı teşkilatı siyasi yönden harekete geçti. İli ve Çöçek bölgelerinde gösteriler düzenlendi. Çin askerleri göstericilerin üzerine ateş açarak bu gösterileri kanlı şekilde bastırdı. 1 milyondan fazla Türk, bölgeden Kazakistan'a ilticaya mecbur bırakıldı. 1967-1968 yılları arasında kurulan 300'den fazla silahlı teşkilat ortaya çıkarıldı. Mensupları tutuklanarak kurşuna dizildi.

1981 yılında Urumçi şehrinde ilk defa demokratik mücadele patlak verdi. 1985 yılının Aralık ayında 10 bin öğrenci, Urumçi Üniversitesi'nde dersleri 1 hafta süre ile boykot ederek sokaklara döküldü. 1990 yılının Nisan ayı başlarında Kaşgar'ın Baren kasabasında Çin işgal yönetimine karşı silahlı ayaklanma patlak verdi. Doğu Türkistan İslam Partisi'nin mücahitleri Çin askerleriyle savaştı. Büyük bir bölümü çarpışmalarda şehit oldu. Binlerce Müslüman Türk tutuklandı. Bu olay Çin hükümetini derinden sarstı.

Ve özgürlük mücadelesi devam ediyor…

Son olayın Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün Urumçi ziyaretinden on gün sonra başlamasına dün burada özellikle dikkat çektim. Geziyi izleyen Uğur Ergan'ın aynı konuya ilişkin izlenimlerini paylaşalım:

“Gül, Urumçi'de hiçbir sorunla karşılaşmadan Uygur gelenek ve göreneklerine göre, olabileceğin en üst seviyesinde ağırlandı. Sincan Üniversitesi'nde “Fahri Profesörlük” aldı. Bine yakın Çinli ve Uygur öğrenciye seslenip, dostluk ve kardeşlik mesajları verdi. Her cümlesi alkışlarla kesildi. Uygurlar ve Çin yönetimi Gül'ü ve beraberindeki heyeti el üstünde tutmak için ne yapacağını şaşırdı.”

“Aslında ABD, Fransa, Almanya ve İngiltere'nin “insan hakları savunucuları” Çin'deki “özgürlük ateşini” 4 Haziran'da Tianenmen olaylarının 20. yıldönümü nedeniyle ateşlemek istiyorlardı. Ancak Çin'in aldığı önlemler sonucu bu tezgah tutmadı.”

“4 Haziran'ın sakin geçmesinden sonra Hong Kong kökenli haberlerde Uygur Türklerinin rahatsızlığı işlenmeye başlandı. Bu durum Gül'ün Çin ziyaretini hazırlayan Türk ekibinde ciddi endişe yarattı. Türk yetkililer, provokasyon korkusunu sürekli yaşadı.”

“Türk birimlerinin bir şekilde ulaştığı bilgiler, Batılı 'insan hakları savunucuları'nın, 'Gül Urumçi'deyken çıkacak olaylar, kör göze parmak olurdu' değerlendirmesi yaptığını da ortaya koydu.” “Gül'ün Çin ziyaretinde 8 ayrı Türk firmasının başta enerji ve maden sektörü olmak üzere 3 milyar dolarlık ortaklık anlaşması imzalaması, büyük bir Çin otomotiv devinin 600 milyon dolarlık yatırımla Konya'yı, öncelikli dış yatırım listesinin ilk sırasına alması, siyasi konularda iki ülke arasında hiçbir sorunun olmaması, BM Güvenlik Konseyi'nde sıkı işbirliği, “insan hakları savunucularının” canını iyice sıkmaya başladı.”

Yaşanan trajedi, dehşet, haklı dava, acımasız Çin baskısı, direniş tarihi ve son olaylar... Ancak yine de sanki bir yerlerde “kan üzerinden bir oyun” tezgahlanmış olabilir mi? Türkiye Cumhurbaşkanı'nın ziyaretinden on gün sonra böylesine bir dehşetin yaşanması akla çok şey getiriyor…

BİR İLETİ VE BİR CEVAP

2009-07-05T11:32:00.000-07:00

s.a
nasip olmuyor,karşılıklı sohbet etmek
gıyabında haddim olmayarak,
seni uyarmak istedim
... için çok üzüldüm
o nasıl karşıladı bilmiyorum ama onun sana gönderdiği bi şiiri bloğunda yayınlayarak onun hislerini deşifre ettin
zaten onu okuyup,daha şiiri tamamlayamadan sana yazmak istedim
akabinde bu msn i açtım
aslında çok iyi bi insansın,ama son zamanlarda maneviyattan uzaklaştığını hissediyorum
bunun ana ve tek sebebi de NET
internetten uzak olmaya çalışsan,oyundan,chatten...
sen özlemiyormusun eski seni?
kalbini dinlediğinde ne söylüyor sana
orda kalbinde huzuru hissediyormusun?
eğer biraz olsun kalbini dinlersen,onun sesini duymaya çalışırsan kalbindeki rahatsızlığı hissedeceksin
nefsin sana şu an diyor
kim bu ?bunları söylemek onun ne haddine? bu kendini ne sanıyor?
üstelik benim içim rahat,ben kötü bi şey yapmıyorum
değilmi ? bu ve buna benzer şeyleri söylüyor sana
onun seni esir etmesine izin verme,sen ona hükmet allahın izniyle
mutluluk veren herşey huzur vermez insana

V.A.S. hanımefendi, evet karşılıklı konuşmak uzun zamandır pek nasip olmadı. Beni uyarmak istediniz. Biliyorum ki beni düşünerek yaptınız bunu. Bunun için size minnettarım. Uyarılarınız benim için bir öğretmen olduğunuz için çok daha değerli. Bunu bilmenizi isterim. …. Üzüldüğünüzü yazmışsınız. Onun gönderdiği şiiri bloğumda yayınlamamı kendisi istedi. Belki ismini yazmam doğru olmadı. Bunu da kendisinden izin alarak yaptım. Ama siz haklıydınız . O na bir zarar gelmesin diye adını kaldırdım.

Bunun yanında mealen NET’ten uzak durmamın doğru olacağını yazıyorsunuz. İnanın net ile pek aram yok. Oyunzade salgını vardı bir ara. 4/5 ay kapıldım , sonra pek nadir. Sizin için bu kim oluyor veya buna benzer şeyler düşünmedim. İnsanın bir nefsinin olduğunu ve bununla hayat boyu mücadele etmesi gerektiğinin idraki içerisindeyim. Ben şunu da görüyorum ki kendime ve etrafımdaki dostlarıma baktıkça biz en az yunuslar mevlanalar kadar iyi durumdayız. Şu zamanda en azından farzları yerine getiren biri Allah bilir ama inşallah cennetliktir. Size sadece yazdıklarınızdan dolayı saygı duyduğumu belirtmek isterim. Ama bana bazen fazla tepki gösterdiğinizi -özellikle dinlemeden-ifade etmek isterim. Hanımefendi lütfen yaşınızın benden küçük olduğunu düşünerek öğütlerinizi esirgemeyin. İçten selamlarımla...

2009-07-01T23:28:00.000-07:00

Bu okuyacağınız şiiri gönderen Özge hanımefendiye çok teşekkür ediyorum. "Söz geçmedi erken seven gönüle," derken kendisine haksızlık ettiğini düşündüğümü söylemek isterim. Hele "Bir daha sevmek mi tövbeler olsun," mısrası tam da kendi karakterini yansıtmış. Aslında bu şiirin tamamı için söylenebilecek söz çok. Neresinden tutsanız yakacak cinsten. Uzatmadan sizi bu güzel şiirle başbaşa bırakıyorum. Teşekkürler özge hanım...

GÖZÜM KESMİYOR

Sensizlik bu kadar yaksada beni,
Senle olmayıda gözüm kesmiyor.
Açsan kafesimi salsanda beni,
Sensiz olmayıda gözüm kesmiyor.

Bir yanda gönlümün hasret sancısı,
Bir yanda aklımın günah çağrısı,
Ne yapayım, nedir bunun doğrusu?
Sana sormayada gözüm kesmiyor.…

Utandım içimi sana dökerken,
Çekindim gözümden yaşlar akarken,
En son gönderdiğin resme bakarken,
Resmine bakmaya gözüm kesmiyor.

Sevdadan ölsemde yakmam gönüller,
Bağrıma taş ol sen solmasın güller,
Sana neler demek ister bu diller,
Lal olmuş susarım gözüm kesmiyor.

Sevmek zehirli bir ok ben yanıyorum,
Bu zehrin üstüne yok sanıyorum,
Ben seni sevmeye utanıyorum,
Demeyi denedim gözüm kesmiyor.

Tercumanlar aciz kalır halime,
Bir araya gelse yüzbin kelime,
Söz geçmedi erken seven gönüle,
Yok olmak istedim gözüm kesmiyor.

Senin sevdan bana hatıra kalsın,
Gözümde bir damla kanlı yaş olsun,
Bir daha sevmek mi tövbeler olsun,
Bundan gayrısına gözüm kesmiyor.

Kapansın sevdanın dönemi bence,
Kalmadı mecnunun önemi bence,
Günlerim gecelerim oldu işkence,
Derbeder olmayı gözüm kesmiyor.

Gönüller yıkmayı gözüm kesmiyor.
Ah emin almayı gözüm kesmiyor.

2009-06-19T21:22:00.000-07:00

Demokrasinin tecavüzcülerini yargılayamadık

Bolu Valisi Halil İbrahim Akpınar, "demokratik hayatımıza tecavüz eden darbecileri yargılayıp hesap soramadık" dedi.

"AKP ve Gülen’i bitirme planı"nı ima ederek, "Halkın iradesine karşı plan yapmaktan ne usanıyorlar ne de utanıyorlar" diyen Akpınar, Fethullah Gülen’e yakınlığıyla tanınan Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı’nca düzenlenen Abant Platformu’nun dünkü açılışında şunları söyledi:

Darbeci anayasa

Bugün demokratik hayatımızın önündeki en büyük engel hiç şüphesiz darbeci generallerin anayasasıdır. Askeri güç, yürütmesi ve yargısıyla paralel biçimde örgütlenmiştir ve adeta bağımsızdır. Jakoben bürokrasi, hükümeti amiri gibi değil de bayındırlık hizmetleri yapan, memur istihdam eden, harcamalarına kaynak bulan, bütçelemesini yapan muhasebe müdürü gibi görmektedir. Ne kadar para harcarsa harcasın bunun hesabının sorulmasından da pek hoşlanmamaktadır.

Aradan geçen uzun yıllara rağmen, zaten pek de iyi olmayan demokratik hayatımıza tecavüz eden darbecileri yargılayamadık, bu millete reva gördükleri yargısız infazların, işkence ve kötü muamelelerin hesabını soramadık. Düzmece yargılama sonucu katlettikleri başbakan ve iki bakanın acısını bile yüreğimize gömdük.

Pol Pot özlemi

Ülkemizde halkın iradesini bir türlü içine sindiremeyen kişi ve gruplar, içinde bulunduğumuz dönemde bile hala Baas rejimi ya da bir çeşit Pol Pot rejimi özlemiyle hükümeti devirmeyi, binlerce kişiyi yok etmeyi planlıyor. Bu kişi ve gruplar, halkın iradesine karşı plan yapmaktan ne usanıyorlar ne de utanıyorlar. Her türlü kanunsuz, ahlaka mugayir yol ve yöntemi kullanmakta bir sakınca görmüyorlar. Üstelik geçmişte bu işleri yapmış olanların cezalandırılması bir yana ödüllendirilmiş olmaları bu gibi kişileri teşvik ediyor. Ülkemizi jakoben bürokrasinin paşa gönlünden koptuğu kadar değil, sonuna kadar demokrasiye kavuşturalım."

ANNE ANNE ! BİRAZ DAHA YESEM Mİ Kİ !

2009-06-18T12:36:00.000-07:00

Çukulata ancak bu kadar güzel yenilir. Tatlı belamız kendi harfleriyle igülümüz tam bir çukulata canavarı. Çok yemesine annesi kızsada babası ona dayanamaz kaçamak yedirir yinede. Tadından doyamaz ona. Sen çok yaşa mimoza çiçeğim, ömrün uzun ve hayırlı olsun inşallah.

2009-06-15T13:52:00.001-07:00

Kanuykusu(nu) , Senden Öğrendim
Gittin, kanadı kırık kuştum
Sustum, sözlerine küstüm
Hani kırılırsın siyaha
Nöbet nöbet geceler boyunca,
Dün güne dize gelince,
Yürek acılara doyunca,
O tez dönüsün gec olunca,
Kendime tahammülü öğrendim..
Kördüm, bilendim, seni unutmayı öğrendim..
Sen yoktun ben yalnız kalmayı öğrendim,
Acıya duvar gibi durmayı ögrendim,
Kaybolmuş bir dilin sözcükleri gibi,
Köksüz, bağsız durmayı öğrendim..
Vazgectiysen hep sağnak yağışlarımdan,
Vazgectiysen bitmek bilmez kışlarımdan,
Korkma kimseye ödenecek borcum yok,
Yok saymayı ben senden öğrendim..

2009-06-06T03:13:00.000-07:00

Sınav stresi (de neymiş)

Günümüz gençleri artık yarışmayı, hayatın bir parçası olarak kabul ediyor.

06.06.2009
Ege Üniversitesi (EÜ) Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ahmet Çelikkol, çocukluk çağından itibaren sınav maratonuna girip yarışmayı yaşamın bir parçası olarak kabul eden gençlerde büyük bir sınav stresi gözlenmediğini söyledi.

Prof. Dr. Çelikkol, Öğrenci Seçme Sınavı'na (ÖSS) paralel olarak baş gösteren stresin, günümüz koşullarında ikinci planda kaldığını belirtti.

''Elle gelen düğün bayram'' atasözünün, modern zamanları çok iyi anlattığına işaret eden Prof. Dr. Çelikkol, ''Sınav ve rekabet, herkesin başında olan bir şey. Dolayısıyla şartlar eşit. 'Benim çocuğum strese girdi, negatif durumu var' gibi söylemler artık söz konusu değil'' diye konuştu.

Toplumların gelişim düzeyinin artışıyla yarışma ve rekabet koşullarının zorlaştığını vurgulayan Prof. Dr. Çelikkol, şunları kaydetti:

''Günümüz hayatında stres kaçınılmazdır. Bugünün gençleri, bizlere göre daha çok yarıştı. Gelecek nesil daha çok yarışacak. Çünkü modern hayat bunu gerektiriyor. Çocuk doğduğu andan itibaren yarışın içine giriyor. Yarışmayı, hayatın bir parçası olarak kabul ediyor. Aileler de bunu hem kendilerine, hem çocuklarına kabul ettirsinler. Zaten çocuklar rekabet içinde büyüyorlar. Sınav, ilköğretim döneminde başlıyor. Eskisi gibi rekabetsiz bir hayat yok. Çocukluk çağında başlayan rekabet, yaş ilerledikçe artarak devam ediyor. Hiç ağlayıp sızlanmaya gerek yok, çünkü bu herkes için geçerli. Çocuklarımız, buna kendiliğinden alışıyor. Ebeveynler bunu da kabul edecekler. Çocuklarını zorlamayacaklar ama bu yarışın bilincine vardıracaklar.''

-''DAİMA YARIŞ İÇİNDE OLANI STRES ZORLAMAZ''-

Stres halinin, yarış içinde bulunmanın doğal bir parçası olduğuna dikkati çeken Prof. Dr. Çelikkol, hiç yarışmayan insanın strese girmeyeceği gibi, sürekli yarışma içinde bulunan kişilerde de yarış halinin hayatın parçası haline geldiğini kaydetti.

Sınav maratonuna çocukluk çağından itibaren başlayan gençleri, sporculara benzeten Prof. Dr. Çelikkol, sözlerini şöyle sürdürdü:

''Sporcular, sürekli bir yarış halindedir. Bu yarış, onlar için hayatın olağan bir parçası olmuştur. Yener, yenilir, birinci ya da sonuncu gelir. Hayat da bu şekilde devam ediyor. Günümüzde, sınava girecek gençten çok büyük bir stres beklememek gerekiyor. Hayat bu şekilde, buna alışmalı ve değiştiremeye çabalamamalı. Yaşam koşullarını biz belirlemiyoruz. Hayat şartlarını kendimiz koysak, dağ başında huzur içinde yaşardık. Modern hayatın gerekliliği sürekli yarışmak. ÖSS, hayat boyu devam edecek bir yarışın ilk adımı. 'Bir üniversiteye girsem tamam' hedefi geçmişte kaldı. Yüksek lisans, doktora şeklinde eğitim devam edecek. Mezun gencin iş bulması gerekecek. İş yaşamı içinde de rekabet sürecek. Çocuklukta başlanan rekabet hayatın her anında devam edecek. Velilerin de buna alışıp, ona göre davranış göstermeleri gerekiyor.''

YAŞAM İÇİN ÖNERİLER

2009-05-25T00:20:00.000-07:00

Mailime gelen aşağıdaki çok güzel önerileri sizlerle paylasmak istiyorum, ve bunu benim için herbiri ayrı güzel olan arkadaşlarıma hediye ediyorum.
İnsanlara beklediklerinden daha çok şey ver ve bunu zevk alarak yap.
-Dinlediğin her şeye inanma, sahip olduğun her şeyi harcama ve istediğin kadar uyuma.
-'Seni seviyorum' dediğinde, cidden söyle.
-Üzgünüm dediğinde, o kişinin gözlerinin içine bak.
-Evlenmeden önce en az 6 ay nişanlı kal.
-Başkalarının düşleriyle asla alay etme.
-Anlaşmazlık durumlarında, dürüst ol.
-Kimseyi kırma, hakaret etme.
-İnsanları akrabalarına göre yargılama.
-Yavaş konuş, ama hızlı düşün.
-Anneni ara.
-Kaybettiğinde, ders al.
- Küçük bir anlaşmazlığın büyük bir arkadaşlığı bozmasına izin verme.
-Telefona cevap verirken gülümse.Seni arayan kişi bunu sesinden anlayacaktır.
-Biraz yalnız kal.
-Suskunluğun, bazen, en iyi yanıt olduğunu unutma.
-Allah`a güven ama arabanı kilitle. (Deveni bağla sonra tevekkül et).
- Evde sevgi dolu bir atmosfer önemlidir.Huzurlu ve uyumlu bir ortam yaratmak için elinden geleni yap.
-Geçmişte çok yaşama.
-Bildiklerini paylaş. Ölümsüzlüğü elde etmenin bir yoludur.
- Dua et. Duada, ölçülemeyecek bir güç saklıdır.·
-Sana sevgi gösterisinde bulunan birini engelleme.
-Başkalarının işine burnunu sokma.
-Çok para kazanıyorsan eğer, hayattayken, başkalarına yardım et. Bu, Şansın sana verebileceği en büyük tatmindir. Unutma, istediklerini elde edememek, bazen büyük bir şanstır.

2009-05-19T11:26:00.000-07:00

CAPRİCE THERMAL PALACE, TATİL İYİ GELİR:)
(Bu yazı reklam amaçlıdır:))

Tarafımdan test edildi ve onaylandı. Bu güne kadar gittiğim iyi mekanlardan biri Caprice. Geniş bir araziye sahip olan tesis bünyesinde yatak ünitelerinin çeşitliliği ve uygunluğu sayesinde misafirlerinin her türlü ihtiyaçlarını karşılayacak ve rahat bir tatil yapmalarına imkan verecek şekilde düşünülmüş. Özel tasarlanmış palmiyelerle süslü gezi yolları, Akdeniz iklimi özelliğini taşıyan bin bir çeşit bitki türleri, her türlü beklentiye hizmet veren yüzme havuzları Didim in deniz ve güneşi ile de birleşerek konuklarına özlenen ve farklı bir tatil anlayışı sunmaktadır. Türk ve dünya mutfaklarından özenle seçilmiş damak zevkine uygun yemek çeşitleri (bu yıl muhtemelen kriz burayı da vurmuş ama herşeye rağmen yine de iyi) misafirlerin beğenilerine sunulmuştur. Biz burda ençok neyi beğendik derseniz: Öncelik Thermal havuz ve masajı. Sonra her gece düzenlenen tiyatro, müthişti. (Gece saatin 22:00 olmasını sabırsızlıkla bekliyoruz.) Oyunu götüren coşkun kadeşime çok teşekkür ediyorum. Felaket bir yetenek. En kısa zamanda çok iyi yerlere geleceğine inanıyorum. Bu arada yat turu, voleybol ve futbol turnuvalarını sayabilirim. Ayrıca açık erkekler havuzundaki eylenceler hoş. Burada saydım tam 11 yerde yiyecek ve içeçek mekanı var. Bu olağanüstü bişey. 24 saat açık büfe. Yarabbim biz millet olarak ne kadar yiyoruz. Bir o kadar da müsrifiz. Tabaklar hep göbekli, taşıyan erkekler daha da göbekli. Kadınlar için ne var derseniz, bizim için ne varsa onlar içinde aynısı ve hatta daha fazlası. Arada etrafı kapalı açık havuzdan müzik sesleri şiddetini artırıyor. Hep oynak müzikler:) Bu kadınlar hep aynı, hepsi istisnasız oynak:) müzik duyan hemen sallanmaya başlıyor:) Arab olan da, Fransız da,Alman da ve Türk te.
Neyse herkese tavsiye; Tatil Caprice de güzel. İmkanı olanlar fırsatı kaçırmasın derim. Dünyaya tekrar gelecek değiliz. Sınırlarımızı bilerek güzel yerler görmek, eylenmek hepimizin hakkı. Selamlarımla...

2009-05-06T09:18:00.001-07:00

Oktay Ekşi'nin iftiralarına maruz kalan Eski Milli Eğitim bakanı Hüseyin Çelik Hürriyet Gazetesi yazarına cevap verdi.

Oktay Ekşi'nin iftiralarına maruz kalan Eski Milli Eğitim bakanı Hüseyin Çelik'ten Hürriyet Gazetesi yazarına cevap geldi. Ekşi, 5 Mayıs'ta kaleme aldığı yazısında Bakanlık görevinden ayrılan Hüseyin Çelik için "Eğitimimize bu zat kadar zarar veren bir başka isme rastlamadık. O nedenle 29 Mart'ta verdikleri oylarla Çelik'in bakanlıktan alınmasına yol açan Vanlılara teşekkür ederiz" demiş, "Göreve başlamasının hemen ardından Yüksek Öğretim Kurumu'nu bakanlığın dümen suyuna almak için olmadık numarayı çevirdiğini iddia etmişti. Bugün açıklama yapan Çelik ise "bana hakaret etmenize suskun kalacağımı düşünüyorsanız beni hiç tanımamışsınız demektir" dedi. İşte o cevap...

Oktay Ekşi'ye Cevap

Sayın Ekşi,

Dün ve bugünkü köşe yazılarınızda yine bana size yakışan itham ve karalamalarda bulunmuşsunuz.

5 Mayıs tarihli yazınızda "o nedenle 29 Mart 'ta verdikleri oylarla Çelik'in bakanlıktan alınmasına yol açan Vanlılara teşekkür ederiz." diyorsunuz. Bu iddianız kargaları güldürür. Kabine revizyonunun buna göre yapılmadığını aslında herkes biliyor ama siz bilmek istemiyorsunuz. Bu görevler kaydı hayat şartıyla yapılmaz. DTP' ye ve ona oy verenlere olan aşkınızı da böylece öğrenmiş olduk. Ne de olsa milli ve manevi değerlere düşman olmak gibi ortak bir ideolojiniz var.

Belki de bakanlıktan alınmamda sizin hezeyan dolusu yazılarınızın da bir katkısı olduğunu düşünüp zevkten dört köşe oluyorsunuz. Ama boşuna sevinmeyin. ben Sayın Başbakan'ın sizin yazılarınızı kesinlikle okumadığını çok iyi biliyorum.

Ben.6.5 yıl aralıksız bakanlık yaptım. Bu süre zarfında sizin gibi ideolojik husumet. peşin hüküm ve saplantılarla icraatlarımı eleştirenlerin yazdıklarına takılıp ülkem adına doğruları yapmaktan vazgeçmedim. "Bakanlık otomatik pilota bağlandı" derken sistemin rayına oturtulduğunu iş ve işlemlerin prensiplere bağlandığını kastettiğimi bakan arkadaşımı rahatsız edecek bir söz söyleme niyetinde olmadığımı vicdan ve iz'an sahibi olan herkes anlamıştır.

Sayın Ekşi, bir Tibet atasözünde "ben, parmağımla ayı gösterdiğim zaman ahmaklar benim parmağıma bakar" der. Hasa atasözündeki benzetmem sizinle ilgili değil. sizi tenzih ederim. Siz yeteri kadar akıllı bir insansınız. Ancak, bir sözü anlamakta niye bu kadar zorluk çekiyorsunuz onu anlamıyorum.

Bugünkü yazınızda beni kabalıkla ve yalan söylemekle itham ediyorsunuz. Ben halefim olan Sayın Bakanı çiçeklerle karşıladım güler yüzle ve güzel sözlerle görevi ona devrettim. Siz Ergenekoncu dostlarınızın avukatlığını Sayın Baykal'la birlikte yapmaya devam edin. Anlaşılan o konudaki sözlerim de uykunuzu kaçırmış. Sizin İmam Hatip okulları, Kur'an Kursları Kutlu Doğum Haftası ve benzeri konulardaki saplantınız herkesin malumudur. Sizin yazınızdaki itham ve iftiralara defalarca cevap verdim. ama siz bu yaşınıza başınıza rağmen hiç kızarmadan beni yalancılıkla itham ediyorsunuz. Şunu bilin ki benim tekzip ettiğim konulan temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp yazmakla esas yalancılığı siz yapıyorsunuz.

Ben. size Sair Nef'i nin bir sözüyle cevap veriyorum. Nef'i. me'alen diyor ki: "Müftü Efendi bize kafir demiş: varsın ben ona Müslüman diyeyim. Ancak yarın hesap gününde o da çıkar yalancı ben de çıkarım yalancı"

Sayın Ekşi,

Milli Eğitim Bakanlığı personeli. beni alkışlar ve gözyaşları ile yolcu etti. Makam. mevkii beklentisi içerisinde olan. ancak hedefine ulaşamayan bir personelin söylediği bir cümle sizi fazlasıyla mutlu etmişe benziyor. Şunu unutmayın ki yeryüzüne bugüne kadar "herkesin" sevdiği bir insan gelmemiştir. Benim de sevenlerim olduğu gibi. sizin gibi sevmeyenlerim de vardır. Sayın Oktay Eksi ve benzeri insanlar beni severse işte o zaman ben kendimden şüphe ederim.

Sayın Ekşi,

Beni sevmek zorunda değilsiniz. İcraatlarımı da eleştirmek sizin en tabii hakkınızdır. Ne var ki bana hakaret etmenize suskun kalacağımı düşünüyorsanız beni hiç tanımamışsınız demektir. Ben sizin zihniyetinizdeki insanlardan korkup çekinseydim sizin dümen suyunuza giderdim. Ama şükrediyorum ki böyle bir kusurum olmadı ve olmayacaktır.

Doç. Dr. Hüseyin Çelik Ak Parti Van Milletvekili.

2009-05-01T13:21:00.000-07:00

Hoşgörü

Ayrılık gayrılık özü yandırır
Asla terk etmesin bizi hoşgörü
Kök salar kalp de sevgi uyandırır
Sevginin saygının özü hoşgörü
Levh-i Mahfuzda kî yazı hoşgörü

Olmasın gâyemiz kuru bir heves
Solmasın aşk için alınan nefes
Yön veren can veren bize kutlu ses
Rehberim sünnetin özü hoşgörü
Kur’anın Hâdisin sözü hoşgörü

Belhlidir yurt seçer Canı Konya’yı
Konya’dan fetheder şanı Dünyayı
Dost arar hep gezer hanı Hanya’yı
Mevlanâ Rûmi’nin özü hoşgörü
En büyük Evliyâ izi hoşgörü

Damlayız zerreyiz kırılınca biz
Ummanız kürreyiz karılınca biz
Kalp deyiz serdeyiz sarılınca biz
En veciz duygunun özü hoşgörü
Âşığın Mâşukun nazı hoşgörü

Bir selam bir kelâm eritir buzu
Dert değil derkenâr çürütür bizi
Dert çeker şükreder diretir özü
Eyyubun sabrının özü hoşgörü
Hâk için katlanan sızı hoşgörü

Kutlu bir beldedir seçilen şehir
Zulmü mağlup eder yapılan sefer
Sanki Ûhud Bedir açılan devir
Fâtihin fethinin özü hoşgörü
Kahraman ceddimin gizi hoşgörü

Dünya dönmektedir sevi üstüne
Ayna sunmaktadır cemi dostuna
Herkes anmaktadır nevi şahsına
Mesnevî Şerhinin özü hoşgörü
Kulların imtihan tezi hoşgörü

2009-04-26T08:19:00.000-07:00

Bu Belki Son Günündür..

Adam, telaşlı, öfkeli bir halde hanımına bağırıp, çağırıyordu. Babalarının sesini duyan iki çocuk ise yataklarından kalkıp salona gelmişti. Babalarının öfkesini görünce, korkmuş, sinmiş halde birer koltukta sessizce oturup kalmıştı.
Adam, çocuklara, hanımın üzüntüsüne aldırmadan söylenip duruyordu;
-Söyledim değil mi, söyledim. Bu gün toplantı olduğunu, açık mavi gömleği ütülemeni söyledim. “Kahverengi gömlekle gidiversen nolur!”muş. Bu gün sunum yapacağım, karamsar bir görüntü mü vereyim, dinleyenlerin içi kararsın, bu da projeye verecekleri oyu etkilesin! Bunu mu istiyorsun?
-Tamam bey, bitti işte.
Adam açık mavi göleği hışımla aldı;
-Bitti, tabi bitti ama ben geç kaldıktan sonra bitmiş neye yarar.
Hanımı çocukların korkmuş yüzlerine baktıktan sonra, yine eşini sakinleştirmeye çabaladı;
-Dün bundan da geç çıkmıştın, vakit var, yetişirsin.
-Anlamıyor ki, anlamıyor ki. Bu gün sunumu ben yapacağım. Herkesten önce gitmeliyim ki, gelecek önemli konuklara ‘Hoş geldiniz’ demeliyim.
Adam bir sürü daha söylenerek, bağırarak çıktı, arabasını çalıştırıp uzaklaştı. Hanımı, direksiyon başında da öfke saçan eşinin halinden endişelendi, “Bir kaza yapmasa bari…”
Eşi uzaklaşınca, çocuklarının yanına gidip sarıldı, rahatlatmaya çalıştı.
-Madem erkenden kalktınız, hemen size sultanlara layık bir kahvaltı hazırlayıp getireceğim.
Mutfağa geçti, zihnindeki huzursuzluğu dağıtmak için hemen neşeli müzikler çalan bir radyoyu açtı. Ocağa haşlamak için yumurta koydu, cezvede süt ısıtmaya başladı. Masaya zeytin, peynir, reçel koymayı da ihmal etmedi.

Biraz sonra çocuklarına seslendi

-Kahvaltınız hazııır!

Çocuklar kahvaltıya otururken, radyoda müziğin birden kesilmesi dikkatini çekti. Son dakika haberi anonsuyla, radyonun sesini biraz daha açtı. Radyo’da zincirleme bir kaza haberi vardı. Ayrıntılarla biraz sonra birlikte olacağız demişti spiker ama kazanın yerini söylediği andan itibaren o sandalyesine yığılıp kalmıştı. Spikerin bahsettiği kaza yeri, kocasının her gün işe giderken geçtiği dörtlü kavşaktı.

Eşinin bu kavşaktaki trafikten şikayetçi olduğunu, her sabah yoğun bir trafik olduğunu söyleyişi aklına geldi. “Geç kaldım diye acele edip acaba o da…” Aklına gelen düşünce içini daha da yaktı, hemen ayağa kalktı.

-Çocuklar, unutmayın ocağa yaklaşmak yasak. Kahvaltınızı yapıp salona geçin, oynayın. Benim acil bir yere uğramam gerek, kapıyı da kimseye açmayın tamam mı?

Çocukları uslu, söz dinler olduğu halde, çok kısa süreli de olsa evde yalnız bırakmak zorunda kalsa tekrar tekrar tembihte bulunurdu.

Sokağa çıkmak için üzerine bir şeyler aldı, cebine de bir taksi parası aldı. Kapıya yöneldiğinde kocasının bu kazada ölmüş olabileceği endişesiyle kabaran yüreğine daha fazla dayanamayıp, ağlamaya başlamıştı. Göz yaşlarını çocukları görmesin diye, açık olan mutfak kapısına sırtını dönmeye özen gösteriyordu. İçindeki acının kocasının ölmüş olma ihtimali kadar, giderken kendisini kırması ve çocuklarının önünde bağırıp çağırmasından da kaynaklandığını anladı. Oysa her zaman böyle öfkeli değildi.

-Eğer ölürse, çocuklarım babalarını, son gördükleri haliyle mi hatırlayacak? Kalp kıran, öfkeli bir baba olarak mı kalacak akıllarında?

Kapıdan çıkarken, çocuklarına bir kez daha seslenecekti ama artık akan gözyaşları saklanamayacak haldeydi. Hemen kapıyı açıp dışarı çıkmak için hamle yaptı ama karşısında kapıya doğru adım atmakta olan kocası vardı.

Adam, bir an karısının ıslak yanaklarına baktı; “Haberleri mi dinledin?” diye sordu. Hanımı, konuşamadan sadece başıyla onayladı. Adam, önce sarıldı, sonra eşinin yanaklarını sildi.Hanımı zorlukla sordu;

-Hani önemli bir toplantına geç kalmıştın, niye döndün?

-Kaza benim hemen yakınımda oldu. O anda toplantıdan daha önemli bir şeyi unuttuğumu hatırladım. Eğer o kazada ölseydim…

O anda çocuklar da yanlarına gelmiş, babalarının yine öfkeli olabileceğini düşünerek, annelerinin yanında durmuştu. Adam, bütün içten, samimi gülümsemesiyle çocuklarını yanına çağırdı, boyunlarına sarıldı, yanaklarından öptü.

-Ben bu gün büyük bir hata yaptım ve evden çıkarken, sizleri ne kadar sevdiğimi söylemeyi unuttum. Böyle önemli bir şey unutulur mu hiç. Ne yapalım, ben de geri döndüm.

FERYAT

2009-04-14T22:13:00.000-07:00

2009-04-14T22:04:00.000-07:00

İlkokul düzeyinde yazı
İlkokul öğrencileri bile artık biliyorlar ya, anlama özürlü bazı üniversite mezunlarına belki beş yüzüncü kere yeniden anlatalım. Çünkü kavramları birbirine karıştırmaya bayılıyorlar...
"Cumhuriyet", başında "monark" yani bir imparator, kral, padişah vs. bulunmayan, başkanın ya doğrudan ya dolaylı seçimle geldiği devlet şeklidir. O kadar.
Bu devletin de ille de "demokrasi" olması gerekmez.
Buna karşılık, sapına kadar demokratik krallıklar da vardır.
İspanya, İngiltere, Hollanda, İsveç, Norveç, Danimarka mükemmel birer demokrasidirler ama cumhuriyet değildirler.
Fakat İran, Kuzey Kore, Küba cumhuriyettirler ama demokrasi değildirler. Hitler Almanyası, Stalin Rusyası cumhuriyetti ama faşist ve komünistti. Mussolini İtalyası, hem cumhuriyet değildi hem demokrasi değildi. Suudi Arabistan ne cumhuriyettir ne de demokrasinin yakınına uğramıştır.
Yani, "cumhuriyet ilericiliktir, solculuktur" falan gibi laflar saçmalıktır... Cumhuriyet öyle olabilir de, olmayabilir de.
Peki, Atatürk ve İnönü Türkiyesi neydi?
Cumhuriyetti, fakat demokrasi değildi. Lakin, o dönemin Almanya, İtalya ve Rusya'sı gibi "totaliter" bir ülke de değildi. Siyaset biliminde o yönetim şekline "otoriter" deniyor...
Bazı kişiler, "cumhuriyet" kavramıyla "Atatürk ilke ve devrimleri" kavramını da birbirine karıştırıyorlar...
Biri olmadan öteki olabilir miydi? Bal gibi olurdu!
Geliniz iki senaryo yazalım... Birincide, Gazi Mustafa Kemal Paşa, Yunan ordusunu yenip ülkeyi kurtardıktan sonra "benden bu kadar" deyip köşesine çekilmiş, büyük bir milli kahraman olarak "partilerüstü" yaşamayı, huzurlu bir emekliliği seçmiş olsun...
TBMM de, 29 Ekim 1923'te cumhuriyet ilan etsin. Seçimler yapılsın, İsmet Paşa'nın partisi CHF muhalefette kalsın, TCF, yani diğer paşaların Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası iktidara gelsin... Yıllarca da kalsın...
Fakat "Atatürk devrimleri" yapılmadığından, insanlar fes giymeye, hicri takvim ve Arap alfabesi kullanmaya devam etsinler...
Bu bir cumhuriyet midir? Evet, Türkiye Cumhuriyeti'dir.
İkinci senaryo: Gazi Mustafa Kemal Paşa, Altıncı Mehmet yani Vahdettin kaçtıktan sonra İkinci Abdülmecid'i tahta geçirsin (yalnızca "halife" sıfatıyla iki sene tutmuştu zaten!), ya da onu da gönderip yerine daha "ilerici" bir padişahı, sıradaki veliaht Ahmet Nihat Efendi'yi Dördüncü Ahmet adıyla kabul etsin...
Padişah da Kemal Paşa'yı "olağanüstü yetkilerle sadrazam" atasın, memlekette otoriter bir düzen kurulsun (daha doğrusu, devam etsin!)... CHP değil de OHP (Osmanlı Halk Partisi) iktidara gelsin... Bu arada Atatürk devrimleri dediğimiz atılımlar yapılsın, takvim ve yazı değiştirilsin, şapka giyilsin, kadın hakları sağlansın, vs.
Bu bir cumhuriyet midir? Hayır... "Atatürk Türkiyesi" midir? Büyük ölçüde evet.
Bu senaryoların ikisi de gerçekleşemezdi, hemen kızmayınız, elbette uçuyorum, "olmayana ergi" yöntemiyle size bir şey anlatmaya çalışıyorum. O da şu:
Kavramları birbirine karıştırmamak gerekiyormuş.
Bütün suçu "fikir jimnastiği" yapmak olan yazarlara da küfür etmemek, beğenmiyorsan yazılarını okumamak ama onları düşman gibi görmemek, hain ilan etmemek, basit bir insanlık ve uygarlık gereğiymiş!
Engin Ardıç/sabah

2009-04-03T10:49:00.000-07:00

Yukarıdaki fotoğrafı Merhum Muhsin Yazıcıoğlu'na bir veda ifadesi olarak "Veda31mart2009" ismini vererek http://www.fotokritik.com/kullanici/portfolyo/index.php?pid=65031&takmaAd=ehen adresindeki fotoğraf portfolyoma gönderdim.
Ancak üstünde yazı,tarih vs olduğu gibi saçma sapan gerekçelerle -ki bu tür yüzlerce fotoğraf var- üç kez "Ayra" isimli yönetici bir hanım tarafından kaldırıldı. Oysa ki bir çok "kıytırık" fotoğrafın yanında bu fotoğraf olumlu eleştiriler almıştı. Kendisini burdan şiddetle kınıyorum. Art niyetli olduğunu kendisine mail atarakta ifade ettim, burdan da ifade ediyorum. Bu fotoğrafın açıklamasında "Her nefis ölümü tadacaktır." yazılıydı. Kin ve nefretle bir yere varılamayacağını bu hanımefendiye hatırlatmak isterim. Bilmeli ki "Her nefis ölümü tadacaktır."
Toprağın bol, mekanın cennet olsun Muhsin Başkan...

2009-03-31T12:41:00.000-07:00

2009-03-30T11:22:00.001-07:00

Cennet bahçelerinde güller açsın yüzünde

"İla-yı Kelimetullah İçin Nizam-ı Alem Ülküsü"ne baş koymuş bir yiğit öldü. Türkiye'nin her köşesinde gözyaşları dökülüyor o yiğidin ardından.

Azerbaycan'da, Doğu Türkistan'da, bütün Turan illerinde gözyaşları dökülüyor.

Ve Bosna'da, Kosova'da, Makedonya'da, Kerkük'te, Halep'te…

Muhsin Yazıcıoğlu'nun ölümünden bahsediyoruz efendiler!

Bu ölüm sizin küçük kafalarınıza çok büyük gelir.

Muhsin Yazıcıoğlu'nu 'anlatırken' Maraş olaylarına, Sivas katliamına, Hrant Dink cinayetine kahpece atıflarda bulunarak ne yaptığınızı sanıyorsunuz?

1970'lerdeki kaos ortamında, çatışmaların ve katliamların orta yerinde, kan gövdeyi götürürken bile düşman bildiklerinin kapısını çalıp 'bir anlaşma zemini bulalım' diyen; Mamak tecrübesinden sonra ise her türlü toplumsal çatışma temayülüne 'kategorik olarak' cephe alan ve emrindeki ülkücü gençliği şiddet olaylarının dışında tutmak için akla karayı seçen; Türk'üyle-Kürt'üyle, Sünni'siyle-Alevi'siyle bütün topluma "Gelin canlar bir olalım" diye seslenen ve son seçim konuşmasında da çatışmacı üsluplardan 'illallah' diyen Muhsin Yazıcıoğlu'nun aziz hatırasını lekeleyebileceğinizi mi sanıyorsunuz?

Boşuna uğraşmayın.

1970'lerin kavgalarında kalan kafalarınız, o kavgaları Mamak zindanında mazlum komünistlerle paylaştığı işkence odalarında bırakıp yenilenen, tekâmül eden Muhsin Yazıcıloğlu'nu yargılamaya kâfi gelmez.

Komik duruma düşersiniz.

Trajikomik duruma düşersiniz.

Düştünüz zaten.

Muhsin Yazıcıoğlu'nu şövalyece bir saygıyla anan kendi arkadaşlarınız dahil, herkes size acıyarak bakıyor.

Böyle bir zamanda bile dizginleyemediğiniz o amansız kininiz, Muhsin Yazıcıoğlu'na gösterilen muazzam muhabbet ve onun ardından dökülen sel misali gözyaşlarında boğuldu.

Salı günü musalla taşının başında "Merhumu nasıl bilirdiniz?" diye sorulduğunda milletin ne kadar cân-ı gönülden "İyi bilirdik" dediğine dikkat edin ve utanın kendinizden.

***

Muhsin Yazıcıoğlu'nu iyi bilirdik.

Muhsin isminin manası gibi bilirdik.

İhsan eden, iyilik yapan, haramdan sakınan…

Üzerinde bir hakkımız varsa helal olsun.

O da bize hakkını helal etmiştir inşaallah.

Ne zaman derde düşüp yardıma çağırdıysak koşa koşa geldi; şahsen benim üzerimde de o kadar büyük hakkı var ki, anlatamam.

Rahmân ve Rahîm Allah ganî ganî rahmet eylesin.

Cennet bahçelerinde güller açsın yüzünde.

Melekler onu alnından öpsün.

Amin, Yâ Rabbe'l Alemin.

Hakan Albayrak / Yeni Şafak

2009-03-28T03:20:00.000-07:00

Yazıcıoğlu, geçtiğimiz hafta konuşmasında ölümü anlatmıştı

Fırtınalarla geçen hayatı, fırtınayla sona erdi. Tam 17 kez atlattığı ölüme, karlı bir günde yenildi. BBP lideri Muhsin Yazıcıoğlu, geçen hafta Karaman ziyaretinde ölüm üzerine yaptığı konuşmada bu sözleri söylemişti...

Büyük Birlik Partisi Genel Başkanı ve Sivas Milletvekili Muhsin Yazıcıoğlu’nun ölüm haberi yakınlarını, partilileri ve siyaset dünyasını yasa boğdu. Hayatı siyasi mücadelelerle geçen Yazıcıoğlu, ölümle de adeta köşe kapmaca oynamıştı. Bugüne kadar 4’ü ölümcül tam 17 kaza geçiren BBP lideri, bu kez Azraili atlatamadı. Her geçirdiği kazanın ardından söylediği ölüm üzerine sözlerini geçen hafta da Karaman ziyaretinde tekrarlamış, “Hiçbirimizin garantisi yok. Şurada ayakta duranın da, oturanın da garantisi yok” demiş ve devam etmişti: “Şimdi bakın yoldan geldik, yola gideceğiz. Hiç birimizin garantisi yok. Şurada ayakta duranın da, oturanın da garantisi yok. Yani, ruh bir saniyeliktir. Küf dedi mi gitti. Bunun da nerede geleceği, nasıl geleceği, ne şekilde yakalayacağı belli değil. Bir saniyenize bile hakim değilsiniz. Bir saniyesine bile hakim olamadığınız, hükmedemediğiniz bir hayat için, bir dünya için, bu kadar fırıldak olmanın anlamı yoktur. Düz yaşayacağız, düz duracağız, düz yürüyeceğiz. Dik duracağız, doğru gideceğiz. Allah’ın izniyle hayatım boyunca hep böyle gittim. Allah’ın izniyle, olsak da milletle olacağız. Olmasak da, milletle olmayacağız. Yarın ahirette Allah, bize ‘Niye iktidar olmadın’diye sormayacak. Sorsa da ‘Vermediniz’diyeceğiz.”

2009-03-23T07:43:00.000-07:00

Aşkın vav halini aramak…

Dünyaya eşref-i mahlûkat olarak gönderilen insanoğlunun secde anında Rabbine karşı sükût içerisinde halini arz etmesi, boyun bükmüşlüğünün tezahürü.

Kulluğun manasının sırrındadır vav hâli. İnsanın cenin halinde vav şeklini andıran bir şekilde doğması, ilerleyen süreçte elif gibi doğrularak kâinata meydan okumasında kalbin en iç yerinde saklıdır vav.

Mütevaziliğin, boyun bükmüşlüğün ifadesidir vav.

2009-02-07T09:36:00.000-08:00

Ben bir tek ruhum ki
yüzbinlerce tenim var.
lakin ne yapalım ki
ağzim kilitlidir.

Binlerce halk gördüm;
onların hepsi benim kendimden ibaretti.
fakat onlarin içinde yine tıpkı benim gibi olan
bir tekini görmedim.

Mevlana

2009-01-02T22:18:00.000-08:00

MUTLULUK

Mutluluk avucunda tutacağın kuş değil
Mutluluk Kafdağınında kuracağın düş değil
Mutluluk, gözlerimde vuracağın düş değil
Ayperi, iki iken, bir olmaktır mutluluk.

Mutluluk, gözlerinde yüreğini bulmaktır
Mutluluk, messafesiz nefesini duymaktır
Mutluluk, itirazsız her emrine uymaktır
Ayperi, vicdanınla uyuşmaktır mutluluk.

Mutluluk, aşka sadık, bir ceylanca sevilmek
Mutluluk, ela gözlü bir yar için delirmek
Mutluluk, yar uğrunda, ömrünü verebilmek
Ayperi, rüyasında görülmektir mutluluk

Mutluluk, haksızlığa isyan edebilmektir
Mutluluk, bazan sözde, çapkın olabilmektir
Mutluluk, bir yürekte, Yağmur kalabilmektir
Ayperi, gözünde, görülmektir mutluluk

Nebi Ünler

2008-12-30T10:02:00.000-08:00

2008-12-21T01:46:00.000-08:00

Kör cehalet çirkefleştirir insanları!
Suskunluğum asaletimdendir.
Her lafa verecek bir cevabım var.
Lakin bir lafa bakarım laf mı diye,
Bir de söyleyene bakarım adam mı diye...

Mevlana

2008-12-20T04:31:00.000-08:00

İNANILMASI ZOR AMA GERÇEK: ÜÇ KARDEŞ AYNI GECEDE KALBİNE YENİLDİ

Adana'da 2 kardeş, bypass ameliyatlı kardeşlerinin fenalaşması üzerine rahatsızlandı. Hastaneye kaldırılan kardeşlerin 3'ü de öldü

Gürselpaşa Mahallesinde oturan ve daha önce kalp rahatsızlığı sebebiyle bypass ameliyatı olduğu öğrenilen 59 yaşındaki Hasan Bütün, aniden rahatsızlandı. Aynı evde yaşayan 66 yaşındaki Ahmet Bütün de heyecanlanarak, fenalaştı. Hasan Bütün, yakınlarının çağırdığı ambulansla Özel Seyhan Başkent, Ahmet Bütün ise Başkent Üniversitesi Seyhan Araştırma ve Uygulama hastanelerine kaldırıldı.

Kardeşlerinin hastaneye kaldırıldığını öğrenen bitişik evde oturan 64 yaşındaki Sultan Özbey de rahatsızlanarak Başkent Üniversitesi Seyhan Araştırma ve Uygulama Hastanesine götürüldü. İlk belirlemelere göre kalp krizi geçirdikleri anlaşılan üç kardeş, doktorların tüm çabalarına rağmen kurtarılamadı.

Olayın ardından, kardeşlerle aynı sokakta oturan bazı yakınları, sinir krizi geçirdi ve ambulansla Adana'daki çeşitli hastanelere kaldırıldı. 20.12.2008

2008-12-17T09:23:00.000-08:00

Son zamanlarda benim çokca ihtiyaç duyduğum bir yöntemi intermnette gezinirken buldum. Sizinde ihtiyacınız olabilir diye burda yayınlıyorum. Umarım faydası olur. İçten selamlarımla...

CEVAP VERME YÖNTEMLERİ - HAZIR CEVAPLILIK
1. Her zaman direkt olarak soruyu soran kişiye bakın. Sık sık göz temasında bulunun ama onun gözlerini kaçırmasına neden olacak kadar ısrarla değil. Bir an için başka bir yere bakmanız gerekirse, başınızı çevirerek bakın, sadece gözlerinizi oynatmayın. Gözlerinizi fazla oynatmak size hilekar bir hava verir.

2. Konuşulan konuyu zekice bir ilgi ve merak ifadesiyle dinleyin. Arada sırada başınızı sallarsanız durumun sizin kontrolünüz altında olduğu izlenimini verirsiniz. Aynı şekilde, bu hareketiniz, genellikle soruyu soran kişinin düşünce zincirinin ucunu kaybetmesine ve daha az tartışmalı bir soru sormasına neden olur.

3. Soruyu dikkatle dinleyin; sorunun ardındaki gizli anlamı çıkarmaya çalışın.

4. Soruyu dinlerken, sorunun ardındaki anlamı yargılamakta aceleci davranmayın ve soru bitmeden cevabı hazırlamayın

5. Soruyu anladınız ama bir cevap oluşturmak için zamana ihtiyacınız var; o zaman soruyu ya tekrarlayın ya da daha da iyisi başka sözcüklerle yineleyin.

6. Size en masum gelen soru genelde arkasında gizli bir anlam içerir. Sorunun arkasındaki gizli anlamı ortaya çıkarmak için çok kısa bir yanıt verin ve ardından “neden sormuştunuz?” gibi soruyla karşı saldırıya geçin Bu yöntem amacın ortaya çıkmasını sağlamakta çok etkilidir ve sizin daha ayrıntılı cevap vermenizi ya da soruna daha iyi bir çözüm bulmanızı sağlar.

2008-12-06T09:36:00.000-08:00

KURBAN BAYRAMI MESAJI

Kurban Bayramınızı kutluyor, sağlık ve başarılarla dolu nice bayramlara erişmenizi diliyorum.

2008-11-28T11:51:00.000-08:00

İLGİNÇ BİR OLAY

Sri Lanka'da mahkemeye çıkarılmaksızın 50 yıldır gözaltında tutulan kişinin geçen hafta 80 yaşında serbest bırakıldığı bildirildi.

D.P. James adlı kişinin avukatı, müvekkilinin 1958 yılının ağustos ayında babasına kesici aletle saldırıp yaraladığı gerekçesiyle gözaltına alındığını, daha sonra akli dengesinin yerinde olup olmadığını anlamak için hastaneye nakledildiğini ve ardından yine hapishaneye döndüğünü ve bu andan itibaren de dosyasının Sri Lanka adli bürokrasisi içinde kaybolup gittiğini açıkladı.

D.P. James'i kefaletle serbest bırakan mahkeme, 'nadir
görülen bu üzücü olay' için özür diledi.

Geçen yıl sonunda hastaneye kaldırılan D.P. James'in durumunun dikkati çekmesi üzerine cezaevi yönetiminin araştırmaları sonucu olayın ortaya çıktığı belirtildi.

2008-10-22T01:33:00.000-07:00

San-at ve Tez-at

Beyaz camda kara baykuş
Gül üstüne türkü söyler.
Yaş tezeğe sinek konmuş
Bal üstüne türkü söyler.

“Özveri, koşul, olanak,
Süreç, eşgüdüm, soyut, halk”
Dama çıkmış, maymuna bak
Dil üstüne türkü söyler.

Taklittir tipi, kılığı
Yuva yapar her deliği
Sermayenin kart sülüğü
Sol üstüne türkü söyler.

Yaşlı dede, dilsiz bebek
Dert taşıyor öbek öbek
Yer altında kör köstebek
Dal üstüne türkü söyler.

Zümrüt köşkte kindar ayı
Ne rakam tanır ne sayı
Rezil eylemiş haftayı
Yıl üstüne türkü söyler.

Bir beygir ki, tekten bu tür
Yular kırar kütür kütür
Kendi iğdiş, eşi katır
Döl üstüne türkü söyler.

Emrederse haydut başı
Yağmalanır Pazar, çarşı
Kaplumbağa ata karşı
Yol üstüne türkü söyler.

Abdurrahim Karakoç

2008-10-11T00:16:00.000-07:00

Sonu yok ki...

Terör’ün ne istediği belli değil.
Onlar namına başkaları birşeyler söylüyor. Ama ağızlarında geveledikleri siyasi çözüm nedir, pek anlaşılamıyor.
Nedir sahi istenen?
Toprak mı, devlet mi, bağımsızlık mı, hak mı, imtiyaz mı, hiç belli değil.
Ama diyelim ki belli.
Ve diyelim ki madde madde önümüze koydular.
Ve de diyelim ki fevkalâde makûl şeyler isteniyor.
***
Yine de veremeyiz.
Bunu hâlâ anlamadınız mı?
Ey dağda çarpışanlar, ey düz ovada siyaset yapanlar, ey eksantrik aydınlar, ey iyi yürekli yazarlar çizerler.
Bunca kan ve gözyaşından sonra, bu devletin “birşeyler” vermesi mümkün mü?

- Önce terör bitecek.

- Silahlar temelli susacak. Ama temelli.

- Bu kan gölü duracak.

Anaların gözyaşları dinecek.

Bunlar olmadan kim kimden “birşey” isteyebilir? Vermek mümkün olsa bile kim kime “birşey” verebilir?
***
Eğer hâlâ bu anlaşılmadıysa yazık... 100 bin kişi daha ölür, dağlarda 100 yıl daha çarpışılır ama hiçbir sonuç alınmaz.

Bakar mısınız?

- Okuma yazması olmayan bir terör kadrosu.

- Ufku olmayan bir dizi terörist başı.

- Üzüm yemesini bilmeyen bir dizi yarı aydın akıl hocası.

- Ve de mecliste bir türlü siyaset üretemeyen kısır bir temsil heyeti.
***
Böyle hiç bir yere varılmaz.
Haa, tek ihtimal, belki de son hedef:

- İç savaş çıkartmak.

Mümkün değil ya...

Ama diyelim ki çıktı.

O zaman bile size üzüm yedirirler mi?

Değiştirin bu kafayı.

Önce silahları bırakın...

Rauf Tamer / Hürriyet

2008-10-05T07:35:00.000-07:00

Çanakkale Biga Haber Gazetesinde yazan Şule Koşan hanımefendiden izin alarak yayınlamaya söz verdiğim bayram yazısını gecikmeli de olsa yayınlıyıyorum. Kendisine çok teşekkür ederim. Selamlarımla...

Haydi eski bayramlara!...

“Aaaah!... O günler, o günler..

Şimdi yabancı gibiler,

Bir günlük mutluluğa, bir ömür alıp gittiler.
Ne günlerdi, aah! o günler....”

Ne güzel bir şarkıdır değil mi bu dizeler. Az önce internette dolaşırken ses olsun diye internet radyolarından birini açtım. Ve bu şarkıyı duyar duymaz bir an her şeyi unutup şöyle bir eskilere daldım.

Ben küçük bir çocuğum. Annem ve babam, kardeşimin ve benim elimden tutmuş, bayram için alış verişe gidiyoruz. Özenle seçilmiş kıyafetler, misafire ikram edilmek üzere keyifle seçilen çikolatalar... Neşe içinde işimizi bitirip evin yolunu tutuyoruz.

En yeni, en güzel kıyafetlerle eve dönüşümüzdeki heyecanımı hiç unutmam. O yollar bitmek bilmezdi sanki. "Ev bu kadar uzak mıydı?!" diye düşündüğüm çok olmuştur.

Bir an önce eve varmak ve az önce alınan o birbirinden güzel kıyafetleri yeniden üzerimde görebilmek için hemen yol bitsin isterdim.

Hatta minibüs biraz daha hızlı gitsin diye ön koltuğun arkalığını olanca gücümle ittirişimi nasıl unutabilirim ki?

Babam devlet memuru idi. Bize hiç bir şeyin eksikliğini göstermeden büyütebilmek için kim bilir nelerden fedakarlık etti. Şimdilerde anlıyorum onu.

Neyse; eve gelir, kardeşimle birlikte kıyafetlerimizi giyinir ve evin içinde şöyle bir salınırdık.

Babacığım rahmetli; " aman da aman benim kızım sanki genç kız oluverdi. Büyüyüverdin bunları giyince" derdi.

Annem ise; "işte bu benim kızım" dercesine gururla ve biraz da (yaşlanmış olduğu hissinden midir, nedir?!) hafif buğulu bakardı yüzüme.

O zamanlar bu bayramın adı nedir tartışmaları da olmazdı… Devletin başındakiler bayramın adı ile değil yapacakları işlerle meşguldüler… Ve ben kendimi bildim bileli (bu arada 43 yaşımı doldurdum) gerek aile içinde olsun gerek okuldaki bilgilendirmelerde ve hatta yakın çevremde bu bayram hep ya “Ramazan Bayramı” olarak ya da “Şeker Bayramı” olarak bilinir ve anılırdı. Kimse de bu konuyu bu sene olduğu gibi günün meselesi haline getirmezdi….

Neyse…

Yazıya başlarken bir şarkının kısa bir dörtlüğünü yazmıştım ya... İşte şu an aynı şarkı dilimde.. Özellikle de son mısrası: "Ne günlerdi, Aaaah o günler!..."

Gece olduğunda yeni ayakkabılarımız karyolamızın ayakucunda, kıyafetlerimiz başucumuzda ve dantelli çoraplarımız ile mendilimiz de yastığımızın altında uyurduk.

Bayram sabahı erkenden kalkar, İbo'nun (ama bu Tatlıses İbo değil) "benim balonlarım vardı, onları kimler aldı" şarkısını radyoların TRT kanallarında dinler, Barış Manço'nun "Bu gün bayram, erken kalkın çocuklar" şarkıları eşliğinde gün devam ederdi.

Televizyon mu? Televizyonlar şimdiki gibi 24 saat açık olmadığı için akşam saat 18:00'e kadar sessiz bir kutu gibi köşesinde açılış saatinin gelmesini beklerdi.

Ammaaa... Açılınca işte o an şenlik başlardı. Şarkılar, türküler, fasıllar, Mustafa Kandıralı'dan oyun havaları... Ne eğlence, ne eğlence...

Sonra ziyaretler yapılır akraba, eş, dostun hatırı alınırdı.

Tabi bayram öncesi telaştan hiç söz etmiyorum.

Kimse tatile gitmez, “bu sene iznimi bayramda kullanıyorum!” mazeretini sunmazdı.

Herkesin kapısı "Tanrı Misafirleri de dahil" yine herkese açıktı.

İzzet-i ikram bol, misafire hürmet pekti.

Bir başka olurdu eski bayramlar velhasıl. Bilmem ki çocuklarımız da bugünün bayramlarını böyle hasretle anacaklar ve bizler gibi aynı şarkıyı söyleyerek bu günlerin hayaline özlemle dalabilecekler mi?

Hele hele babaannemlere ve anneannemlere gidişimiz. Onların boynuna sarıldığım an... "Yavrum gelmiş!" deyip sımsıkı sarılışları... Ve tabiî ki en önemlisi de onlardan alacağım bayram harçlıkları...

Gerçekten de çok güzel, unutulmayan günler benim için.

Yine bayramlarda alış verişler yapılıyor, hazırlıklar tamamlanıyor. Bayram günleri büyükler ziyaret ediliyor ama artık çoğu kez günü birlik oluyor bu ziyaretler. Eş dost deseniz ona keza...

Zaten, 24 saat açık TV lerin, teknoloji ürünü bilgisayarların kurbanı olan sohbetler de eskisi kadar yok artık. Eğlence deseniz “deliye her gün bayram” misali!...

Hatıralar kitabının, en güzel sayfalarında yazılı kalan çocukluğumuzdaki bayramları özlesek de; kaldırıp raflara atmamak yine bizlerin elinde değil mi?!

O halde haydi eski bayramlara....

“Ramazan Bayramı mı?!... Şeker Bayramı mı?!...” tartışmasını bir kenara bırakıp şeker lezzetinde keyifli bir bayram tatili diler ve bayramınızı yürekten kutlarım …

Şule KOŞAN / Biga Haber Gazetesi

2008-09-24T05:45:00.000-07:00

YANDIM

Ben kalbimi dünyanın dert duvarları arasında ezdirdim
Çok özledim sonsuz genişliğini secdelerin
Ben ruhumu zehir parmaklıklar ardında tutuklu bıraktım
Öyle çok susadım ki ilk tekbirin;dudağımdan içtiğim serinliğe
Ben bencilliğin dehlizlerinde ümitsizce
dolandım...dolandım...dolandım...

Öyle çok hasretim ki bir rukün kavsinde
Belimi kıran ayrılıkları göğe savurmaya
Ben ellerine cilveli kelepçeleri vurulmuş bir zavallıyım
Çok isterdim bir kıyamın kıyametinde
İçimdeki bütün kuşları dağlara uçurmayı
Ayaklarımı dar zamanların prangalarına kaptırdım ben
Öyle hasretim ki yalnız ve yalnız sana kul olmaya
Cümle dilenciliklerden kurtulmayı

Öyle hasretim ki göğsümde sakladığım kanadı kırık serçeleri
Rahmetinin yuvasına uçurmaya
Öyle çok hasretim ki yalnız ve yalnız sana muhtaç olmaya
İçimde saklı sancılı incileri rahmetinin kıyılarına savurmaya
ahdettim

Mülteci ellerimin ayazında ölmüş kelebekleri
Kudsi levhanın dokunuşuna emanet etmeye geldim
Ben gururun mahkumuyum...
Ben gerçeğin kaçkınıyım...
Ben günahın tutsağıyım...

Ben isyan çöllerinin çorağına sürgün bir yetimim
Sevindir beni,sevdir,sevindir,sev,sevdiğini bildir...
Hüzünlerimi bir secdenin billur sularında erit ne olur
Ne olur korkularımı rahmetinin kucağında teskin eyle Sen
Ben sahte uzaklıkların sürgünüyüm...
Ben içine kalbimi sığdıramadığım dar vakitlerin küskünüyüm...
Öyle özledim ki seccademin alnımdan öpüşlerini...öyle özledim...
İşte huzuruna geldim ...

Şöyle başımı sokacak bir umudum olsun istedim
İstedim ki yüzünden menekşeler toplayacağım sonsuz ovalarım olsun
İstedim ki koşup koşabildiğim kadar
İçimde sakladığım bütün uçurtmaları rüzgarlara verebileyim
Ben sonsuz derinlikte uykuların yitiğiyim
Ben unutuş uçurumların dibinde unutulmuş bir cesedim
Ben benlik ve bencillik yabancılıklarında
Evine yol bulamayan bir yitirmişim
Çok özledim En Sevgilinin en çok sevdiği yerde durmayı

Öyle hasretim ki öyle muhtaçım ki
En Sevgilinin en çok sevildiği halde olmaya
Geldim...Huzuruna vardım...Geçtim kendimden...Kendime geçtim
Deldim benlik dağını...Yolda kaldı ferhat...Şirinin ben oldum
Yandı her yanım...İbrahimin oldum...Gül oldum...
Çöle verdim leylayı;aklı mecnuna sattım
Mecnun oldum yakınlığına geldim

Tüm uzaklıkları uzaklara savurdum keremini gördüm
Vazgeçtim aslıdan,gölgeden çıktım,aslına geldim...vaslına geldim...
Yandım KUL oldum...Yandım KÜL oldum...Yandım GÜL oldum...
Durdum namaza;Miracına geldim,niyazına durdum
Nazla beni ne olur...

En Sevgilinin durduğu eşikte durdum
Miracına geldim...Miracına geldim
Nazarında tut ne olur
Bakışınla sar beni,el üstünde tut,bırakma ellerimi...Bırakma...

SENAİ DEMİRCİ

2008-09-22T08:31:00.000-07:00

RAMAZANA VEDA HAFTASI

Ey Anların, Günlerin, Ayların, Yılların Rabbi!
Ey Zamanın, Mekânın, Hayatın ve Ölümün Rabbi!
Ey Arzın ve Semavatın Rabbi!
Ey Kelamın Sahibi Ve Ramazan'ın Rabbi!
Ey Bizim Rabbimiz, İnsanların ve İnsanlığın Rabbi!
Bizleri Kuran Ayı Ramazan'a eriştirdiğin için Şükürler Olsun…
Ramazana Ulaştırdığın Gibi Hayırlı Bir Şekilde Bayrama da Ulaştır...
İlahi;
Anlarımızı, Günlerimizi, Bu Vahyin Doğduğu Ayı Bize Mübarek Kıl!
Hoş Gelen Ramazan'ı Hoş Bulduklarından Eyle...
Ramazan'ı Bizden, Bizi Ramazan'dan Hoşnut ve Razı Eyle!

Ya Rab!

Bizi Orucun Başını Dik Tutanlardan, Başını Oruçla Dik Tutanlardan kKıl!
Kendini Kaybedenlerden, Kendini Unutanlardan Değil,
Kendini Oruçla Tutanlardan Kıl...
Ramazan'ı;
Ruhumuza Gıda, Gönlümüze Ferman, Gözümüze Fer, Dizimize Derman Kıl!

Rabbimiz!

Bu Ayda Tuttuğumuz Orucu Gerçek Oruçlardan,
İbadetlerimizi Hakiki İbadetlerden Eyle!
Bizi Gafillerin Uykusundan Uyandır.
Suçlarımızı, Hatalarımızı Bu Ayda Bağışla!
Affet Bizi Bağışlayıcı, Merhamet Sahibi Rabbimiz!
Bu Ayda Bizi Hoşnutluğuna Yaklaştırıp, Gazap ve Azabından Uzaklaştır
Bu Ayda Ayetlerini Okumaya Bizi Muvaffak Eyle

İlahi;

Oruç Tutup, İbadete Durmamız İçin Bize Yardımcı Ol;
Bu Ayın Sürçme ve Günahlarından Bizi Uzaklaştır;
Bu Ayda Bize Sürekli Olarak Seni Zikretmeyi Bize Nasip Eyle…

Amin)

2008-09-18T15:59:00.001-07:00

"GEÇMİŞİ UNUTMAK GEREK"
Ne demiş Ömer Hayyam:

Geçmiş olan dünden hiç yad etme,
Yarın da gelmemişken feryad etme.
Düşünme geleceği de geçmişi de,
Şimdi şen ol da yaşamı berbad etme.

Selam ile...

2008-09-14T00:48:00.000-07:00

Bir ölüm ilanının düşündürdükleri!..

İlanı Yeni Asır'da gördüm.. "Beyhan Hür (1956-2006)
Sevgili Karıcığım,
İlk tanıştığım günden, SENİ kaybedinceye kadar;
İşe giderken aceleden, işten eve geldiğimde yorgunluktan SENİNLE yeterince ilgilenmediğime,
Sözleştiğimiz saatlere uymayarak SENİ beklettiğim zamana, SEN konuşurken konuyu sonuna kadar dinlemeden sözünü kestiğime,
Doğum ve evlenme yıldönümü kutlamalarının çoğunu 'daha sonra' diyerek, SENİN hazırlıklarını dikkate almadan ertelediğime, SANA zaman zaman ters ters baktığıma,
Kaşlarımı çatarak hiddetlenip SENİ ürperttiğime,
Özel ilgi beklediğin an ve zamanları fark etmediğime, umursamadığıma,
Hamilelik ve rahatsız olduğun dönemlerde yeterli ilgi ve şefkati SENDEN esirgediğime,
Bayramlarda ve özel günlerde SENİN arkadaş ve akrabalarına benden yapmamı beklediğin kadarını yapmadığıma,
Benim iyiliğim, mutluluğum, sağlığım için dikkatin, itinan ve fedakârlıklarına yeterince teşekkür etmediğime,
Aslında SANA içimdeki SEVGİMİ yeterince haykırırcasına hissettirmediğime,
Seni doya doya sevmeyi ertelediğime
PİŞMANIM.
Allah'tan rahmet diliyorum, nur içinde ol!.
Kocan M. Cihangir Hür
(Benim pişmanlıklarımı bu yazıyı okuyanların duymaması için, eşlerin birbirine yeterince ilgi göstermelerini ve benim eşime rahmet dileyip Fatiha okumalarını dilerim.)

İlanı okurken babamı hatırladım.. Annemin öldüğü geceki babamı..
Öylesi derin bir ızdırap içindeydi ki, annemi unutup onun peşine düşmüş, eve doktorlar yığmıştık, babamın en yakın dostlarının yanında.. Ama teselli kabul etmiyordu. Kalbi vardı, her an onu da kaybedebilirdik. Doktorlar aralarında fısıldaşıp uyumasına karar verdiler. Bir iğne yaptılar.. Babam hissetti. Baş parmağının tırnağını ortasından kırdı ki, o müthiş sancı uyumasını engellesin..
Üstelik annemin son günlerini yaşadığını aylardan beri biliyordu, hazırlıklıydı..
"Bu nasıl bir sevgidir" diye düşündüm önce.. Sonra inanır mısınız, içimde bir öfke de kıpırdadı..
Yanına gidip "Baba, annemi bu kadar seviyordun da, yaşarken kendisine niye göstermedin" demek geldi içimden..
"Erkek adam duygularını saklar!.."
Anadolu erkeğinin geleneğidir bu.. Babam, hele de Çerkes delikanlısı Fuat öyle büyümüştü.. Biz de öyle büyüdük..
Ölesiye sev.. Ama ölesiye renk verme.. Bırak anlayan anlasın!..
Oysa sevgiyi söylemek, sevgiyi göstermek, sevdiğini sevgi denizinde boğmak, sevginin kendisi kadar güzel, sevginin kendisi kadar kutsal!..
"Seni seviyorum" demenin, diyeni, denilenden daha çok mutlu ettiğini öğrendiğimde yaşım kırkı geçmişti, ne yazık ki!..
Hepimiz öğrenmeliyiz.. Ölüm ilanlarını beklemeden!..

Hıncal Uluç / Sabah

2008-09-12T06:27:00.000-07:00

Bir DEMET Şiir

BAĞIŞLA

Ya zamanından çok erken gelirim..
Dünya'ya geldiğim gibi,
Ya zamanından çok geç,
Seni bu yaşta sevdiğim gibi....

Mutluluğa hep geç kalırım.
Hep erken giderim mutsuzluğa..
Ya herşey bitmiştir çoktan,
Ya hiçbirşey başlamamış...

Öyle bir zamanında geldim ki yaşamın,
Ölüme erken,sevgiye geç..
Yine gecikmişim bağışla sevgilim..
Sevgiye on kala,ölüme beş......

AZİZ NESİN

2008-09-11T22:38:00.000-07:00

HAZIR CEVAP, BAKIN NE DEMİŞLER:

BİZ DE ONLARA YAKLAŞIYORUZ
Sultan Alparslan 27 bin askeriyle Bizans topraklarında ilerlerken, keşfe gönderdiği askerlerden biri huzuruna gelip telaşla:
- 300 bin kişilik düşman ordusu bize doğru yaklaşıyor, der.
Alparslan hiç önemsemeyerek şöyle der:
- Biz de onlara yaklaşıyoruz.

ALDIĞIMIZ FİYATA
Keçecizâde'nin Rusya'da bulunduğu sıralarda Rus Çarı, Keçecizâde Fuad Paşa'ya takılır:
- Paşa şu Girit'i satsanız!
- Hay hay, satalım ekselans
- Kaça satarsınız?
- Aldığımız fiyata
Girit'in yirmi seneyi aşkın bir zamanda ve binlerce şehitle alındığını bilen Çar sararır.

BİLMEK İÇİN ÖĞRENMEK
Tarih biyografisi ve monografi sahalarında erişilmesi çok güç bilgisiyle, dünya çapında bir şahsiyet olan İbnülemin Mahmud Kemâl (İnal) a sormuşlar:
- "Sizdeki bilginin çok azına sahib olmalarına rağmen sizden çok daha fazla tanınanlar var. Bunun sebebi nedir?"
Şöyle cevap vermiş:
- Ben bilmek için öğrendim, onlarsa bilinmek için!

DERDİN DEVASIZI...
İbn-i Sinâ ya:
- Dünyada devâsı olmayan bir dert var mıdır? diye sorduklarında:
- Derdin devâsızı, iyinin kötüye muhtaç olmasıdır, cevabını vermiş.

DERS ALABİLMEK
Lokman Hekim'e:
- "Bilgeliğini kimlerden aldın?" diye sorduklarında:
- Körlerden, cevabını vermiş. Çünkü onlar, yoklamadan adım atmazlar.

FATİH NİYE ÜSTÜN
Napolyon, S. Helen adasında sürgün bulunduğu sırada 'Fatih mi yoksa siz mi büyüksünüz? Sorusunu soranlara şöyle cevap vermişti:
Büyüklükte ben onun çırağı bile olamam. Çünkü ben, kılıçla zaptettiğim yerleri henüz hayattayken geri vermiş bir bedbahtım. O ise; fethettiği yerleri nesilden nesile intikal ettirmenin sırrına ermiş bir bahtiyardır.

GENÇ FATİH
Bir genç, "Fatih Sultan Mehmed'in resmini neden hep yaşlı bir insan suretinde çiziyorlar" diye sorunca, bir yazarımız şöyle cevap vermiş:
- Yaptığı işler o kadar büyük ki, bunları genç bir insanın yapacağını hayallerine sığdıramıyorlar

KADER
Fatih Sultan Mehmet, çocukluğunda biraz yaramazlık yapınca, babası olan 2. Murat Han:
-"Ne kadar yaramaz bir çocuksun, senden adam olmaz" diye çıkışır.
Orada bulunan ve velâyet sırrıyla kalp gözü açık olan Akşemseddin Hazretleri, hafifçe gülümseyerek şöyle der:
-Peder ne der, kader ne der.

KADERİN İCABI
Kenân Rıfâi ye sormuşlar:
- Madem ki neticede kaderin dediği oluyor. O halde niçin çalışıyoruz?
Şu cevabı vermiş:
- Çalışmak da kaderin icabı olduğu için!

SIR
Yavuz Sultan Selim, birçok Osmanlı padişahı gibi sefere çıkacağı yerleri gizli tutarmış. Bir sefer hazırlığında, vezirlerinden biri ısrarla seferin yapılacağı ülkeyi sorunca, Yavuz ona:
- Sen sır saklamayı bilir misin? diye sormuş.
Vezir:
- Evet hünkarım, bilirim dediğinde, Yavuz cevabı yapıştırmış:
- İyi, ben de bilirim.

2008-09-08T23:32:00.000-07:00

ORUCUN FAYDALARI

Biz ibâdetleri dünyevî faydalarından dolayı değil; Allah emrettiği için yaparız. Fakat şu da muhakkak ki Allah her zaman yararımıza olan şeyleri yapmamızı emreder zararımıza olan şeyleri yasaklar. Oruçta gerek ruhumuz gerek bedenimiz için pek çok fayda vardır. Oruç nefsin şehvetlerini kırar önüne geçilmez ihtiraslarını azgınlıklarını dizginler. Oruç tutmadığı zaman insan canının çektiğini yemek ister ama oruçlu bunu yapamaz. Harama bakmaya meyleden nefsi oruç bundan men eder zinânın ve diğer haram hususların sebeplerinden uzaklaştırır; nefsin bayağı iştahlarını kırar. Bundan dolayı Peygamberimiz orucun kötülüklere karşı bir kalkan olduğunu söylemiş ve demiştir ki:
"İçinizden kimin evlenmeğe gücü yeterse evlensin. Çünkü evlenmek gözü haramdan korur. Buna gücü yetmeyen oruç tutsun. Çünkü oruç onun şehvetini kırar."
Oruç vücuda sağlık getirir. Bir yıl tıka basa yemeden dolayı mide yorulur. İşte oruç midenin uzun süre dinlenmesine vesile olur. Ancak iftar vakti ölçüyü kaçırıp mideyi şişirmemek ve terâvihi de mutlaka kılmak lâzımdır. Terâvih ibâdet yönünden orucun tamamlayıcısı olduğu gibi; dolan midenin yemekleri kolayca sindirmesine de yardımcı olur. Bilindiği gibi şişmanlık (obezite) insan sağlığına çok zararlıdır. İşte iftarları ve sahurları ölçülü yemek şartıyla insan oruç tutarak vücutta birikmiş zararlı kiloları yükleri atmış olur.

Oruç insanın duygu ve düşüncelerini inceltir. İnsanı şefkatli merhametli yapar. Oruç tutan insan açlığın ne demek olduğunu sürekli olarak açlık ve sefâlet içinde kıvrananların ıstırabını anlar; onlara elinden geldiğince yardım etmeğe çalışır. Oruç insanı sabra dayanıklı olmaya alıştırır. Bugün isteğiyle oruç tutan kimse bir gün savaş deprem veya başka felâketler gibi zor şartlar karşısında yiyecek bulamadığı zaman daha önce kendisini aç kalmaya alıştırdığı için dayanır. Ama hiç oruç tutmayan insanlar birkaç saat aç kalınca açlıktan öleceklerini zanneder daha işin başında rûhen çökerler. Oruç ayı bolluk ve bereket ayıdır. En fakir âilenin dahi evinde bakarsınız Ramazan ayında bir bolluk-bereket vardır. Allah oruç tutan o insanlara ummadıkları yerden rızıklar gönderir. Bunu her müslüman âilesi bilir.
Oruç mânevî duygulara güç verir. Ruh şu ten kafesine bürününce maddenin etkisi altında kalarak hayvansal duygulara esir olur. Biz kendimizi açlığa alıştırırsak maddî arzularımız zayıflar rûhânî hislerimiz kuvvetlenir gönül gözümüz açılır. O yüzden bütün peygamberler riyâzet yapmışlar oruç tutarak yücelmişlerdir. Peygamber Efendimiz henüz kendisine peygamberlik gelmezden önce Hira mağarasına çekilir yemekten kesilir riyâzet yapar derin tefekküre dalardı. Rasûlullah (s.a.s.) orucu severlerdi. Medine'ye gelmezden önce yani daha oruç farz kılınmamışken her ay üç gün ve bir de Âşûra günü nâfile olarak oruç tutmayı tavsiye ederlerdi. Nihayet Medine'ye hicret etmelerinden bir buçuk yıl sonra Şa'ban ayının onunda Ramazan orucu farz kılınmıştır. Riya karışmadığından dolayı Allah indinde en makbul ibâdet oruçtur. Bir kudsî hadiste Cenâb-ı Allah: "Oruç Benim içindir onu Ben mükâfatlandırırım"Buyurmuştur.

2008-08-27T09:49:00.000-07:00

RAMAZANA GİRERKEN

Kur’anın nazil olmaya başladığı, rahmet kapılarının açıldığı, cehennem kapılarının kapandığı,tevbe ve duaların kabul edildiği ve mü’minlerin melekleştiği rahmet ve mağfiret ayı olan ramazana ulaşmanın sevincini yaşıyoruz. Dindarlığın yoğunlaştığı Ramazan ayı ve eda ettiğimiz oruç,dini ve dünyevi açıdan fert ve toplum hayatımızda önemli gelişmeye sebep olmaktadır.Mü’min için oruç,her şeyden önce sadece ibadet etmek için yaratılmış olan meleklere benzeme gayretidir.Zira oruç,öncelikle melekler için söz konusu olmayan,insan için ise vazgeçilmez bir ihtiyaç olan yeme içme ile cinsel arzuları terk etmekten ibarettir.Bütün mü’minlerin aynı anda ifa etmeleri,teravih ve Kur’an’la bütünleşmeleri,hayırda yarışmaları ve insani görevlerini yerine getirmeye çalışmaları nedeniylede oruç vasıtasıyla toplumsal bir dua ve ibadet kampanyası uygulanmaktadır.

Duygu ve düşüncelerine akıl ve iradesi hakim olmayan insanın özgürlüğünden bahsedilemez.Bu nedenle oruç bir irade eğitimi ve özgürlüktür.Çünkü bizim kararımız olmadan bir damla su,bir dilim ekmek bile boğazımızdan geçemez.Oruçla mü’mine diğer zamanlarda helal olan bazı şeyler haram kılınmıştır.Orucun gayesi irade eğitimidir.Oruç insan için iyiliğe ve güzelliğe yönelik bir değişim ve gelişim faliyetidir.Bu nedenle sevgili peygamberimiz “Kim yalanı veya yalanla iş yapmayı terk etmezse,Allah’ın onun yemeyi ve içmeyi terk etmesine ihtiyacı yoktur” 1 buyurmuştur.Bunun için orucun sadece mide ile değil,aynı zamanda el,ayak,göz,kulak,kalp ve dil gibi bütün organlarla tutulması gerektiği unutulmamalıdır.
Oruç bize sabretmeyi, şükretmeyi, sahip olduğumuz nimetleri muhtaçlarla paylaşmayı,başkalarını da düşünerek bencillikten kurtulmayı, iftar vesileleriyle dost ve akrabalarımızla kaynaşmayı, kötülüklerden ve haramlardan uzaklaşmayı, nefsi terbiye etmeyi ve güzel ahlaka sahip olmayı öğretir. Oruç bize melekleşmeyi ve şeytani işlerden uzaklaşmayı öğretir.Bu gerçeği orucun farz kılındığını bildiren ayet açıkça ifade etmektedir. “Ey iman edenler! Kötülüklerden sakınmanız için oruç, sizden öncekilere farz kılındığı gibi size de farz kılındı.”
Yüce Rabbimiz Kur’anın inmeye başladığı,sevgili peygamberimizin risaletle görevlendirildiği ve içinde bin aydan daha hayırlı bir geceyi barındıran Ramazan ayının bereketinden istifade ederek huzura ermeyi ve sevinçle dolmayı bizlere nasip eylesin.

2008-08-21T09:59:00.000-07:00

SEVGİ DENEN ŞEY...

"Bir çok insanın ağzında bilindik bir kelime var. "Onu çok seviyorum...". Hayatımızda söyleyebileceğimiz belki de en güzel kelime sevgi ve onunla birlikte kurulan her cümle. Beni düşündüren ise her cümleye uyan bu kelimenin ne kadar dolu ve anlamlı olduğu. Sevgi, o kadar ağır bir kelime ki uygun yerde kullanılmadığında ya da yaşanmadığında insanın kalbine çöküyor. Çökerken beraberinde de hazmedilmemiş bir çok dürtüyü alıp götürüyor. Bir de bu dürtüler insanın varlığının kaynağı ise yaşamın en güzel kelimesi birden lanet bir bedduaya dönüşüyor. Sevgi bu kadar tehlikeli bir kelime mi? Bence hayır. Tehlikeli olan şey, insanların kullanması gereken kelimeler yerine sevgiyi koymak istemeleri. Bu belki de insandaki zayıflıktan ileri geliyor. Hissettiğimiz her duygunun sevgi olduğunu düşünmek bence çok anlamsız. Sevgi bir kaç günde ya da olayda kazanılacak bir olgu değil ki. Çünkü sevgiyi bir zaman dilimine sokamıyorsunuz. Düşünün bir; insan annesini neden sever? Çünkü annesi her şeyi karşılıksız yapmıştır. Küçük bir bebekten ne bekleyebilir ki, ya da savunmasız bir çocuktan. Anne, içindeki kaynaktan akan bu duygunun döküldüğü yeri görmüştür sadece. Tek isteği onu bilmektir, o sevginin varlığını yaşatmaktır.

Seven insan sadece bir kaynaktır. Sevgi ise içindeki kaynağın meyvesidir. Sevdiğimiz zaman içimizdeki bu eşsiz ve sonu olmayan kaynağı paylaşmaya başlarız. Amacımız, bir şeyler almak değil aksine vermektir. Karşılıklarla yapılan her şey sevginin dışında yaşar. Sevgiye ait hiç bir şeyde karşılık bulamaz ve hiç bir şeyde bencil olamazsınız.

Sevgi nettir. Seven insanın dünyası karmaşa ya da sorularla değil, umutlar ve anlarla doludur. Seven insan soru sormaz. Cevap beklemez. Seven insan sahip olduğu anın değerini bilir. Dünle veya kızgın hesaplarla uğraşmaz. Onun için önemli olan tek şey, yaşamın en sağlam kulpuna yapışmaktır.

Eğer sevgi, gerçekleri görmenize engel oluyor veya net düşünmenizi önlüyorsa, hissettiğiniz şeyin sevgi olmadığını bilin. Sevmek, çoğu zaman acıyı yaşamak ve buna katlanmaya çalışmaktır. Bazen sevdiğinize karşı acımasız bile olabilirsiniz. Eğer bu, o insanı geliştirecek veya güzelleştirecekse bunu yapmanız gerektiğini bilirsiniz. Dedim ya, sevgi bu denli ağır bir yük insanın ağzında. Her yerde söylenmez ve herkese bakılmaz ağzımızdan bu laf çıktığında. Her şeyi kabul etmez seven insan. Belki katlanır ama uzaktan sever. İçine gömer hatalarını ama onlara maruz kalmaz. Yine de en güzelini diler. Koşulları, sınırları olmaz ama kuralları vardır seven insanın. Herkese dağıtmaz kaynağını, değerli olduğunu bilir ve hak eden için saklar. Karşısına çıktığında hesap etmez ne kadar sevdiğini. Sayılara veya maddelere bağlamaz. Yaptıklarını yazmaz kirli defterine, karşılıksız yapacaklarını planlar sadece. Hak ettiğini düşünene kadar sunar kaynağını ve sonunda kesmesini bilir. Ama geri almaz o sıcak hissini...

Seven insan, açık konuşur; susmaz korktuğu zaman ya da konuşmaz gözleri parıldarken. Seven insan, az olur. Aynı güneşin baktığı vakit gibi. Gitmesini bilir, gelmek zorunda olduğunu bildiği gibi... Seven insan, aya benzer; güneş olamadığında yalnız bırakmaz sevdiğini. Bir parça olsun yansıtır güzelliğini... Seven insan, sıcak olur; güldüğünde ısıtır yürekleri, üzüldüğünde sızlatır. Seven insan, bağlı olur; her an farklı yaşar güzellikleri ve yeniden keşfeder sevdiğini... Seven insanın yüreği ağırdır; ne taşımaya gelir yaşam boyu ne de eğilip bırakmaya... "

Teşekkürler Melih kardeşim, yüreğine sağlık...

2008-08-15T23:15:00.000-07:00

Arınma için çok özel bir gece,Berat Kandili

"Berat Kandili, içlerinde Allah'a kulluk görevini yerine getirmede kusur ve yanlışının olduğunu hissedenlerin, Yüce Allah'a yönelerek, O'nun rahmet, şefkat ve mağfiretine sığınabilecekleri, karardığını düşündükleri gönüllerini tövbe ve istiğfarla arındırabilecekleri çok özel bir gecedir. Tövbelerimizin kabul olmasını Cenab-ı Hak'tan niyaz ederim.

2008-08-05T03:17:00.000-07:00

BÜLBÜL HAVALANMIŞ YÜKSEKTEN UÇAR

Bülbül Havalanmış Yüksekten Uçar
Has Bahçe İçinde Bir Gülüm Var Deyi
Seni Seven Aşık Serinden Geçer
Güzeller İçinde Yarim Var Deyi

Ben Seni Severim Sende Sev Beni
Mevla’m Bikararda Koymaz İnsanı
Bir Gün Olur Sende Ararsın Beni
Şurda Bir Divane Yarim Var Deyi

Ben Seni Severim Can İle Candan
İnsan Kemlik Ummaz Sevdiği Yardan
Canım Esirgemem Vallahi Senden
Götür Sat Mezatta Kölem Var Deyi

Karacaoğlan

2008-08-01T00:30:00.000-07:00

İki yanlıştan yarım doğru çıktı

Başlangıçta,AK Parti’nin kapatılacağını düşünüyordum. Beni bu düşünceye sevk eden, Google ve Youtube menşeli iddianamedeki gerekçeleri yeterli bulmam değildi. Siyasi mülahazalarla açılmış davalarda sonucun önceden tayin edilmesiydi.

Fakat, haziran sonu, temmuz başından itibaren başkent kulislerinde ‘AK Parti’nin kapatılmayacağı’ yönünde ‘iyimser’ rüzgarlar esmeye başladı. Kiminle konuşsanız (Sabih Kanadoğlu, Deniz Bölükbaşı, Sebahattin Önkibar hariç) aynı iyimserliği gözlerinde okuyabiliyordunuz.

Ama gerekçeleri birbirinden farklıydı. Başbakan Erdoğan’ın Kara Kuvvetleri Komutanı Başbuğ ile görüşmesi, emekli orgenerallerin tutuklanması, ABD’nin Türkiye’ye ilgisi, AB’nin keskin tavrı, terörle mücadelenin zaafa uğrayacağı kaygısı, küresel ekonomik dalganın Türkiye’yi vuracağı şüphesi, ekonomik ve siyasi istikranın bozulacağı düşüncesi gibi çok sayıda tezler dinledim.

4 Temmuz 2007 tarihli yazımda şöyle dedim: ‘Bir proje kapsamında görülen davada AK Parti’ye bir şekilde fatura çıkarılma ihtimali yüksektir. En iyimser yorumum, Hazine yardımının kesilmesi veya Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün siyaset yasağı kapsamından çıkarılmasıdır.’

Öyle oldu. AK Parti kapatılmadı ama bir fatura çıkarıldı, en iyimser tahminle hazine yardımı kesildi.

Durumdan vazife çıkarıldı

Kararın açıklandığı 30 Temmuz’da ‘6-5 söylentisi’ manşetiyle çıkan Vatan Gazetesi de hedefi, 12’den vurdu. Ankara’da o söylenti, dava takviminin açıklandığı 22 Temmuz’dan sonra Ankara’da dolaşmaya başlamıştı ama yazmaya cesaret edemedik.

Nitekim, Genel Koordinatörümüz Mustafa Kartoğlu’na karar açıklanmadan önce ‘6’ya karşı 5 oyla ret’ kararının çıkacağını söyledim.

Tüm bunlar, başlangıçtaki tezimi teyit eden gelişmelerdi. Davayı açtıran irade, sonuçlandırırken ‘durumdan vazife’ çıkarmıştı. Mahkeme, AK Parti’nin kapatılması halinde doğacak siyasi, ekonomik ve sosyal sonuçları dikkate alarak bir karar verdi. Nitekim bu mesaj, Başkan Haşim Kılıç’ın açıklamalarında da yer alıyor.

Cumhurbaşkanlığı seçim dönemindeki ‘367’ ve türbanla ilgili anayasa değişikliğinin iptali yönünde aldığı kararlarla anayasal sınırları zorlayıp yasamaya müdahale eden mahkeme, bu kez de ‘öldürme, yaralama’ metoduyla siyaset alanını dizayn etmeye kalkıştı.

İki yanlıştan, ‘yarım doğru’ çıktı. Tek teselli, ‘Ölüm’ riski karşısında ‘Sıtma’ tesellisi oldu.

Sarı kartla ürkütme

Mahkeme kararında birden fazla mesaj yüklü olduğu gibi, büyük siyasal sonuçlar doğurabilecek niteliktedir.

İktidar partisine şu mesaj verilmiştir: Sen laiklik karşıtı eylemlerin odağı haline geldin ama cezan kırmızı kartlık değil, sarı kartlık, suçunu tekrarlarsan oyun dışında kalırsın.

Nasıl, maçın 5. dakikasında sarı kart gören defans oyuncusu, arkadaşlarını eksik bırakmamak için 90 dakika boyunca ‘ürkek’ oyuna devam ederse, AK Parti’nin de kalan iktidar ömründe her an ‘kırmızı kart’ göreceği endişesiyle ‘ürkek’ davranacağı varsayılmıştır.

Geniş anlamda bu karar, tıpkı 27 Nisan bildirisi gibi siyaset alanına müdahaledir.

Dayak politikasının iflası

Başkan Kılıç’ın açıklamalarından anlıyoruz ki, bu müdahaleden kendileri de pek memnun değiller. O nedenle, ‘Bu işi bize bırakmayın, sorununuzu mecliste çözün’ çağrısında bulundu.

Doğrusu da budur. Siyasilerin, hele muhalefetin her siyasi ihtilafı Anayasa Mahkemesi’ne götürüp parlamentoyu etkisizleştirme çabasından uzak durması, rakipleri Genelkurmay’a, Anayasa Mahkemesi’ne, Yargıtay’a dövdürerek siyasi rekabette üstünlük sağlama kolaycılığından vazgeçmesi gerekiyor.

Bu bağlamda, kararın açıklanmasından hemen sonra DSP Genel Başkanı Zeki Sezer’in yaptığı şu açıklamayı çok önemsedim: ‘Şimdi bize siyaseten AK Parti’yi yenme fırsatı yaratıldı.’

Anayasa Mahkemesi’nin kararını bu perspektiften yorumladığımızda, 30 Temmuz’un siyasi hayatımızda ‘yeni bir başlangıç’ olduğunu söyleyebiliriz.

Baykal ve Bahçeli tehlikede

Tüm siyasi politikalarını ‘AK Parti’nin kapatılması’ tezi üzerine inşa edenler, 30 Temmuz’da yıkılan hayal dünyalarını şimdi daha gerçekçi temeller üzerine oturtmak durumundadır.

Hazırladıkları dehşet senaryolarıyla partilerini ters yola sokan CHP’li Onur Öymen ile MHP’li Deniz Bölükbaşı’nın tüm stratejileri çökmüştür. Baykal ve Bahçeli için ‘tehlike çanları’ çalmaktadır.

Kuşkusuz, AK Parti için de bu karardan çıkarılacak çok ders var. Bu partinin laiklik karşıtı eylemlerin odağı haline geldiğini düşünmüyorum ama bu konuda kaygılanan kitlenin varlığı mutlaka dikkate alınmalıdır.

Daha önemlisi, AK Parti, kurulduğu 2001 yılından itibaren ilk kez siyasetin normalleştiği süreçte (böyle devam ederse) seçime gidecektir. Başta ekonomik politikalar olmak üzere kendine çeki düzen vermezse, ilk seçimde hayal kırıklığı yaşayabilir. Çünkü: AK Parti, şu ana kadar günahı ve sevabıyla iktidar döneminin hesabını sandıkta tam olarak vermedi.

Tüm siyasi partiler, kendi göbeklerini kendilerini kesecekler. Çevre faktörlerin siyasete etkisinin minimum olacağı seçim atmosferinde, partilerin gerçek gücü ortaya çıkacaktır.

Ergenekon iradesi

Bir de Ergenekon’un durumu var. Hiç bir zaman kapatma davasıyla Ergenekon’u ilişkilendirmedim. 12 Haziran 2007’de Ümraniye baskını gerçekleştirildiğinde ve 22 Ocak 2008’de soruşturmanın Ergenekon’a dönüştüğü birinci dalga büyük operasyon sırasında AK Parti hakkında henüz kapatma davası açılmamıştı.

Su, kendi mecrasında akmaya devam edecektir. Operasyonları doğuran devlet iradesi bundan sonra da güçlü bir şekilde devam ederse Ergenekon davasında ‘hukuk’ kazanır. Aksi olursa, kaybeden ‘Türkiye’ olur.

Şamil Tayyar / Star gazetesi

2008-07-28T22:53:00.000-07:00

BU GECE MİRAÇ KANDİLİ

Sevgili Peygamberimiz'in 'Miraç'ından ilham alarak insanlığın her türlü ayıp, hata, vebal ve günahı geride bırakıp manevi yükseliş üzerinde düşünmek zorundayız. Bunun yolu, fani hevesler peşinde ömür tüketmek yerine O'nun rızasına uygun bir hayat sürmekten, bilgi, teknoloji ve her türlü maddi gücü ahlakla buluşturmaktan geçmektedir. Miraç gibi kutlu zamanların, Yüce Rabb'imizin sonsuz merhamet kapısını dua ve niyazla çalarak O'na dönme, kendimize gelme, durup düşünme imkanıdır.
Bu vesileyle tüm Türk ve İslam aleminin miraç kandilini kutlar, hayırlara vesile olmasını Cenab-ı Hak'tan niyaz ederim.

2008-07-25T11:59:00.000-07:00

Neylesem bu benim iç kavgalarımla?
Pişmanlığım, kendime düşmanlığımla?
Sen bağışlasan da ben yerim kendimi:
Neylesem bu yüzkaram, bu utancımla.

ÖMER HAYYAM

2008-07-21T23:53:00.000-07:00

Asıl tehlikenin farkında mısınız?

Anayasa Mahkemesi bugün toplanarak AK Parti ile ilgili kapatma davası için karar duruşması tarihini belirleyecek.
Ağustos ayının ikinci veya üçüncü haftasına denk gelen bir tarih olması bekleniyor.
Gittikçe artan iyimser bir karar bekleyişine rağmen, gerçekçi bakış açısını savunanlar, kapatma yönünde bir karar çıkacağını iddia ediyor.
Karar sadece bir kişiyi, bir partiyi değil, Türkiye'de hukuk devleti anlayışına dayalı demokratik sistemin geleceğini de yakından ilgilendiriyor.
Karar ne olursa olsun, Türkiye bu krizin de üstesinden gelecek güce sahiptir.
İlk günden beri buna inanıyorum.
Olası bir kapatma kararının yaralarını da sarar bu ülke.
Öyle bir olgunluğu var.
Sıkıntı, kökten-laikçi kesimin tavrında.
Kendisinden farklı düşünen, giyinen herkesi satılmış, vatan haini, düşmanla işbirlikçi gören bir anlayış bu.
Kendilerince vatan hainleri olanlara yaşam hakkı tanımayan, onlarla aynı havayı solumak istemeyenlerden oluşuyor bu kamp.
Deniz kenarında, kendi halinde oturmuş yaşlı bir hacı teyzeyi taciz edebilecek kadar gözü dönebiliyor.
Çünkü böyle bir ruh haliyle yönlendiriliyorlar.
Dünyadaki tüm ülkelerin tek hedefi olduğuna inanıyorlar, Türkiye'de ılımlı bir İslam devleti kurmak, Türkiye'yi bölmek, Kıbrıs'ı "sattırmak."
Çünkü onu duyuyor, onu okuyorlar.
Çocukluklarından beri görünmeyen bir düşman paranoyasıyla yetiştirilmişler.
"Yurtta sulh, cihanda sulh" diye bir sözü dillerinden düşürmüyorlar ama dört bir yanımızın düşmanlarla dolu olduğuna inanıyorlar.
Kendinden farklı olduğunu gördüğüne de düşman muamelesi yapıyorlar.
Kıbrıs'ta diplomasi yoluyla çözüm arayışı başlayınca kıyameti koparıyor, "Kıbrıs'ı satıyorlar" diye.
Avrupa Birliği yolunda reform yapılınca "Askerin elini zayıflatmak için reform yapıyorlar, bunlar takiyeci" diyorlar reformlar yavaşlayınca da "Bak bunların zaten niyeti yok" deyip işin içinden çıkıyorlar.
Patronlarının inşaat işleri, ihale takipleri, bankalarla vıcık vıcık ilişkilerini görmüyorlar.
Ergenekon'a komedi filmi muamelesi yapıyorlar.
Böyle yaptıkça da kampları keskinleştiriyorlar.
Kürt meselesinde olmadığı kadar yüksek bir gerilim var.
Bu bilinçli biçimde yaratılmış bir ortam.
Bu size ve çıkarlarınıza bir süre uygun düşebilir ama çocuklarınız böyle bir atmosferdeki ülkede nasıl yaşayacak düşünüyor musunuz?
Asıl tehlikenin farkına varıyor musunuz?

ergun babahan / sabah

2008-07-19T04:57:00.000-07:00

TÜRKLERİN ÖLDÜĞÜ ADA

I. Dünya Savaşı'nda Türk esirlerin yaşadıkları belgesel oldu. Yönetmenliğini Haluk Öçekçi'nin üstlendiği "Cehennem Adası Nargin" belgeseli,I. Dünya Savaşı'nda Rusya'daki esir kamplarında tutsak 60 bin Türk'ün öyküsünü anlatıyor.

Belgesele göre Nargin'den 40 Bin Türk esir gelip geçti ve bu esirlerin çoğu açlık ve susuzluktan yaşamını yitirdi. Belgesel, Ermeni doktorların Türk esirlerin "gözlerini oyduğu" yönündeki iddialara da yer veriliyor.

14 Ay süren çalışma için Balıkesir, Manisa, İstanbul, Ankara, Erzurum, Trabzon ve Adana'da çekim yapıldı. Toplam 39 bin 657 sayfa Türkçe, 2 bin 67 sayfa İngilizce ve Rusça kaynak tarandı.

Sarıkamış Harekatı ve Kafkas Cephesi'nde Ruslar'a esir düşerek Sibirya'daki çeşitli esir kamplarına götürülen Türk askerlerinin, esir kamplarındaki esaret yılları ''Cehennem Adası Nargin'' adlı belgesele konu oldu.

AA muhabirinin belgeselin yönetmeni Haluk Ölçekçi'den aldığı bilgiye göre, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından desteklenen belgeselin çalışmaları 14 ay sürdü. Belgesel, Sarıkamış Harekatı'nda esir düşerek Sibirya'daki esir kamplarına götürülen ve 5 yıl boyunca çeşitli kamplarda esir kalan Tuğgeneral Ziya Yergök'ün 1850 sayfalık üç ciltten oluşan el yazması anılarından yola çıkılarak hazırlandı.

Belgeselde, Nargin ile diğer esir kamplarında kalan ve Anadolu'ya tekrar dönmeyi başaran 11 askerin anılarına, birinci derecedeki yakınlarıyla yapılan röportajlara ve döneme ait Türkiye, İngiltere ve Rusya devlet arşivlerindeki belge, fotoğraflar ve görüntülere yer verildi.

Sarıkamış Dayanışma Grubu Başkanı Prof. Dr. Birgün Sönmez, eski milletvekili Turhan Çömez, Prof. Dr. Cemalettin Taşkıran, Yrd. Doç. Dr. Cemil Kutlu, Yrd. Doç. Dr. Celal Metin, Dr. Umur Işık ile esaret yaşayan Tuğgeneral Ziya Yergök'ün oğlu Nurullah Yergök, İrfanoğlu İsmail Efendi'nin oğlu Ahmet Rıza İrfanoğlu ile Ahmet Göze'nin oğlu Gazeteci-yazar Ergun Göze'nin de aralarında bulunduğu çok sayıda akademisyen ve düşünürün de katıldığı çalışmada ayrıca Prof. Dr. Birgün Sönmez'in özel arşivinden de görüntüler yer alıyor.

Yönetmenliğini Haluk Ölçekçi'nin, proje koordinatörlüğünü Konur Alp Koz'un, görsel yönetmenliğini Cihan Kahraman'ın üstlendiği ve Türk esirlerinin yaşamlarının konu edildiği belgesel için Rusya Devleti Askeri Tarih Arşivi (RDATA) ve İngiliz Devlet Arşivine de girildi. Ayrıca, arşivlerdeki binlerce belge ve döneme ait Türk ve Rus askerlerinin anıları da incelendi.

Uluslararası Kızılhaç Komitesi'nce 1914-1919 yılları arasında çekilen ve ilk kez Türk araştırmacılar tarafından kullanılan görüntülerin de bulunduğu belgesel için Türk esirlerinin mektup ve hatıraları da incelemeye alındı.

Belgeselin ilk bölümünde, Doğu Cephesi'nde Ruslar'a ve Ermeni çetelerine esir düşen ve yaya olarak Tiflis'e, oradan da yük vagonlarıyla Sibirya'da bulunan esir kamplarına götürülen Türkler'in bu yolculuklar sırasında yaşadıkları resmi belgeler ve hatıratlara dayanılarak aktarıldı. İkinci bölümde ise Nargin Esir Kampı ile Sibirya'daki diğer esir kamplarındakilerin yaşamları, Osmanlı Üsera Temsilcisi Yusuf Akçura'nın raporu ışığında tarihi belgeler ve döneme ait tarihi görüntülerle desteklenerek hazırlandı.

Son bölümde de kamplardan kaçarak Türkiye'ye dönmeyi başaran esirlerin hatıraları ve birinci derecede yakınlarının ifadelerine yer verildi. Çalışma için Balıkesir, Manisa, İstanbul, Ankara, Erzurum, Trabzon ve Adana'da çekimler yapıldı. Toplam 39 bin 657 sayfa Türkçe, 2 bin 67 sayfa İngilizce ve Rusça kaynak tarandı. Belgesel için Türkiye ve Azerbaycan'dan 78 kişiyle görüşüldü, bunlardan 16'sıyla çekim yapıldı. Belgeselde, Nargin Adası'ndaki esir kampında tutsak Türk esirlerinin görüntülerine yer verildi.

Belgeselde, Rusya Devleti Askeri Tarih Arşivi'nde ulaşılan bazı raporlarda Sarıkamış Harekatı sırasında Osmanlı idaresindeki Ermeniler'in bölge hakkında Ruslar için istihbarat topladığı, bazı Ermeni köylerinin ise harekat sırasında Türk birliklerine lojistik sağlanmaması için Ermeniler tarafından yakıldığı gibi konulara tarihi belgeler ışığında yer veriliyor.

Belgeselin çekiminde 7 kişilik ekip görev alırken, ikinci bölüm çalışmaları için İngiltere, Azerbaycan, Mısır ile yurt dışındaki Türk şehitliklerinin bulunduğu merkezlerde de çekimler yapılacak. Belgesel, yurt dışı festivallere de katılacak.

-SOĞUK VE AÇLIĞA YENİLDİLER-
Sarıkamış Harekatı'na ilişkin anılarını aktaran Tuğgeneral Ziya Yergök, Rus esaretindeki yıllarını ilerlemiş yaşına rağmen belgesele bütün detaylarıyla aktardı.

Belgeseldeki bilgilere göre, Nurullah Yergök, Sarıkamış Harekatı'na 83. Alay Komutanı olarak katılan babasının askerlerin ne bulursa onu yediğini, soğuktan korunmak için girdikleri ahırlarda da hayatını kaybedenlerin olduğunu, sefalet yüzünden taburların mevcudunun da 300'e düştüğünü aktardığını dile getirdi.

Babasının düşman karşısında son gücüne kadar çarpıştığını anlatan Yergök, ayağında çarıkla eksi 25 derecede kara bata çıka yürüyen askerlerin öylece donup kaldığını da ifade etti. Çocukluğunda, babasının bunları anlatırken gözyaşlarını tutamadığını aktaran Yergök, savaşın sonlarına doğru kafasına isabet eden bir şarapnel parçasıyla yaralanan babasının kaldırıldığı sahra hastanesinde Ruslar'a esir düştüğünü belirtti.

Babasının, ''kendisi için esaretin ölümden beter olduğunu'' sık sık ifade ettiğini söyleyen Yergök, ''Buna rağmen yaşamak için direnmiştir. Onun bu mücadelesi ölüm kalım savaşından çok vatana kavuşma maksadıyla verilen onurlu bir mücadeledir'' diyor. Rus ordularının içindeki Ermeniler'in esir kamplarında yönetici olarak görev aldıklarını babasından duyduğunu da anlatan Yergök, babasının anlatımıyla yaşananları şöyle aktarıyor:

''Savaş yetmiyormuş gibi birçok Mehmetçiği de bu yolculuklarda kaybettik. Babam bunları anlatırken çok duygulanırdı. Esarete daha fazla dayanamamış ve özellikle Azerbaycan'da kurulu bulunan Türk derneklerinden de yardım alarak esir kampından kaçmıştır. Kaçışı sırasında yakalanmış, Ruslar tarafından aylarca hapiste tutulmuş ve bitler nedeniyle yakalandıkları tifo gibi bulaşıcı hastalıklarla, ölümle pençeleşmiştir. Bunlar yakın tarih çalışmalarında çok anlatılmadı, konuşulmadı.''

-ESİR TÜRKLERİN ÇEKTİĞİ ACILAR-
Prof. Dr. Taşkıran ise Çarlığın harekat öncesi toprak vaadiyle örgütün önde gelenlerine Rus birliklerinde üst düzeyde görevler verdiğini, bazı örgüt üyelerinin ise gizlice Osmanlı topraklarına sızarak erzak teminini engellemek için Ermeni ve Türk köylerini ateşe verdiğini ifade etti.

Rus birliklerindeki Ermeni komutanların esir Türkler'e tarihin en büyük acılarını yaşattığını belirten Taşkıran, belgeselde bunu şu sözlerle anlatıyor:

''Ermenilerin, Türk esirlerine çok kötü davrandıklarını, esirlerimizin hemen hemen hepsi söylemektedir. Bolşevik ihtilalini destekleyen, buna katılan Ermeniler de var. Bu Ermeniler yönetici konumuna geldiler, kamplarda oldular.

Bunların esirlerimize kötü davrandığını söylüyorlar. Dönen esirlerin anılarında bunlar var. Antep'te defterdarlıkta görev yapan bir memur esir edilmiş, Mısır'daki kampta yaşadıklarını anlatıyor. 'Kampta Ermeni doktorlar vardı. Biz revire müracaat ettiğimiz zaman bizi hemen hastaneye gönderirlerdi. Hastanede bulunan Ermeni doktorların eline düşerdik.

Ermeni doktorlar nişan almada kullanıldığı için özellikle sağ gözümüzden başlayarak hiçbir şeyi olmadığı halde gözümüzü oyarlardı' diyor.''

Belgeselin Rus devlet arşivlerindeki çalışmalarını yürüten Dr. Tamara Ölçekçi de, ''Ermeni doktorların bulunduğu esir kamplarında her gün 35-40 Türk esirinin öldüğü Rus arşivlerine bile yansımıştır. Bunlar ölmemiş, resmen gerekli sağlık şartları yerine getirilmediği için öldürülmüştür'' dedi.

Rus elçiliği tarafından 23 Şubat 1915 tarihinde Rus Dışişleri Bakanlığına gönderilen belgenin Ermeni çetelerinin sivil katliamlar yaptığını kanıtladığını belirten Ölçekçi, Ermeni çetelerinin bazı doğu illerinde sivil katliamlara başlamalarının Rus generalleri de rahatsız ettiğini, harekattan 38 gün sonra bir Rus komutanının çektiği telgrafın çetelerin doğu illerindeki faaliyetlerini ve belgeselde anlatılan katliamı özetlediğini kaydetti.

2008-07-16T01:20:00.000-07:00

KORKMUYORUM

Telefonumun dinlenmesinden korkmuyorum.
Keneden korkmuyorum.
Ergenekon’dan korkmuyorum.
Dincilerden korkmuyorum.
Ateistlerden korkmuyorum.
Askerlerden korkmuyorum.
AKP’nin gizli bir gündemi olma olasılığından korkmuyorum.
Anayasa Mahkemesi’nin AKP’yi kapatmasından korkmuyorum.
Anayasa Mahkemesi’nin AKP’yi kapatmamasından korkmuyorum.
Fethullah Gülen’in Türkiye’ye dönmesinden korkmuyorum.
Baykal’ın daha yüz sene CHP’nin başında kalması olasılığından korkmuyorum.
Yeşil sermayeden korkmuyorum.
Tarikatlardan korkmuyorum.
Bölücülükten korkmuyorum.
Sevr’in hortlamasından korkmuyorum.
Ermeni soykırımının Amerika Kongresi tarafından kabul edilmesinden korkmuyorum.
Yabancıların Türkiye’de toprak almasından korkmuyorum.
Fransa ve Almanya’nın Türk düşmanı AB politikalarından korkmuyorum.
Kuzey Irak’ta bir Kürt devleti kurulmasından korkmuyorum.
Mollaların atom bombası yapmasından korkmuyorum.
Boğaz’dan geçen tankerlerden korkmuyorum.
Petrol fiyatlarının yükselmesinden korkmuyorum.
Enflasyonun hortlamasından korkmuyorum.
Dövizin patlamasından korkmuyorum.
Cari açıktan korkmuyorum.
Gıda fiyatlarının artmasından korkmuyorum.
İşsiz kalmaktan korkmuyorum.
İçimize korku tohumu ekenlerden korkmuyorum. Düşüncelerinizi korkularla şekillendirmek isteyenlerden korkmuyorum.
Korkuyla yaşanmaz.
Korkudan başka korkulacak şey olmadığına inanmıyorum.
Korkudan da korkmuyorum.

Metin Münir / Milliyet

2008-07-14T03:37:00.000-07:00

SÜPER DOKTOR.

Aralarında Turgut Özal'ın da bulunduğu birçok dünya liderinin doktoru olan Amerikalı kalp cerrahı Prof. Michael DeBakey, 99 yaşında öldü. DeBakey'i Houston'da tanımıştım. Gülmeyi seven, zeki bir adamdı.
Onun bir otomobil tamircisi ile diyalogunu hiç unutmam.
Otomobili arıza yapınca bir tamirciye gitmiş. Tamirci arızayı onarmış. Sonra "Borcunuz 300 dolar" demiş. DeBakey parayı öderken, tamirci onu iğnelemiş:
- Ben sizin otomobilinizi çalışır hale getirdim. Bunun için 300 dolar ödüyorsunuz. Ama siz bir insanın kalbindeki arızayı giderince 30 bin dolar alıyorsunuz. Bu adalet midir?
DeBakey gülerek cevap vermiş:
- Sen otomobilin motoru çalışırken arızayı gidermeyi denedin mi hiç?

Mehmet Barlas/Sabah

2008-07-06T07:15:00.000-07:00

Selamlar efendim,

Bu gün sizlerle çoktandır kendisinden bir yazı yazmasını rica ettiğim birisinden-birisinden diyorum çünkü adını henüz bende bilmiyorum, ben diyeyim kanuykusu siz deyin selcen, bana göre arkadaşım ama ona göre ablaymış, her neyse- bir kaç denemeden sonra göndermeyi başardığı fıkrayı paylaşmak istiyorum. Kendisine çok teşekkür ederim.Teşekkürler arkadaşım:))

DEDE

85 yaşında bir Adam doğum hanenin kapısında beklemektedir.

Doğum haneden çıkan doktor şöyle bir bakındıktan sonra yaşlı adama sorar :

DOKTOR--'İçerde doğum yapan bayan yakınınız mı ?'

DEDE--'Evet , eşim.'

DOKTOR--' Ama bayan 25 yaşlarında...'

DEDE--' Tamam işte , eşim o. Niye şaşırdınız , baba olamaz mıyım yani?'
DOKTOR--'Yoo, aklıma benim dedem geldi de.'

DEDE--'Nesi varmış dedenizin ?'

DOKTOR--'Kendisi av meraklısı idi, sürekli Ava çıkardı. Ancak yaşlanınca zorlanmaya başladı. Bir gün ava çıkacakken kendisini uyardık, aman yapma dedecim , sen yaşlandın, ava gidemezsin diye. Kendisi Israr etti ve hazırlandı. E, tabi yaşlılık, çıkarken tüfek yerine baston aldı eline. Ben de kendisiyle gittim. Ormanda bayağı yol yürüdükten sonra bir geyik gördük. Dedim ya, dedem yaşlı. Bastonu omzuna koydu, doğrulttu ve geyiğe bastonla ateş etti. Geyik o anda vurulup yere düştü ...'

DEDE- 'Olur mu, başkası vurmuştur onu.

'DOKTOR-'Ben de onu demeye çalışıyorum işte...'

2008-07-05T07:53:00.000-07:00

ORTAK AKIL HAREKETİ SAMSUN'DA

Kamuoyundaki sivil anayasa ihtiyacını canlı tutmak için Türkiye Gönüllü Teşekküller Vakfı (TGTV) öncülüğünde bir araya gelen yüzlerce sivil toplum kuruluşunun oluşturduğu Ortak Akıl Hareketi 2. büyük mitingini bugün saat 16.30'da Samsun Cumhuriyet Meydanı'nda yaptı. Vatandaşlarımızın büyük ilgi gösterdiği mitinge çevre illerden de katılanlar oldu. Samsun Cumhuriyet Meydanını Türk Bayraklarıyla süsleyen vatandaşlarımız miting bitiminde olaysız bir şekilde dağıldılar.

2008-07-04T13:14:00.000-07:00

Temiz eller operasyonu

Ergenekon soruşturması derinleştikçe yakın geçmişin karanlık olayları da gündeme geliyor.
Gazi olayları bunun bir örneği.
Tıpkı aydınlatılamayan Sabancı suikastı gibi.
Şimdi, Ergenekon oluşumunun Başbakan Erdoğan'a suikast düzenleme girişiminde bulunma işini DHKP-C örgütüne havale ettiği iddiası var.
Sabancı suikastı, DHKP-C örgütünün yaptığı bir işti.
Acaba bu cinayet de bu örgüte taşeron olarak havale mi edilmişti?
Binaya çaycı olarak giren Fehriye Erdal'ın referansının Susurluk kazasında ölen Hüseyin Kocadağ olduğu düşünülürse, bu çok absürd görünmüyor.
Gazi olayları da ölenlerin öldüğüyle kaldığı bir kıyım olarak tarihimize geçmişti.
Şimdi Ergenekon'un tetikçisi olduğu belirtilen Osman Gürbüz'ün Gazi Olayları'nın tahrikçisi ve eylemcisi olduğu iddiası gündemde.
Dosyanın yeniden açılması söz konusu.
Türkiye'nin yakın tarihi aydınlatılamayan cinayetlerle dolu.
Ergenekon soruşturması tüm karanlık olayların aydınlatılması için bir vesile olmalı.
Hrant Dink cinayetinden, Malatya kıyımına, Santoro cinayetinden Kışlalı suikastına kadar üstüne gidilmeyen, gidilemeyen tüm dosyalar ciddiyetle ele alınmalı.
Türkiye, Susurluk'ta kaçırdığı bir fırsatı ele geçirdi.
Bir savcı kararlılıkla Türkiye'yi kana boğmaya çalıştığı iddia edilen bir örgütün üzerine gidebiliyorsa, bir eşik aşılmış demektir.
Burada başta ana muhalefet partisi olmak üzere herkesin bu olayların aydınlatılması talebini seslendirmesi gerektiğine inanıyoruz.
Ülkemiz bir "temiz eller" fırsatı yakalamıştır.
Maraş'tan Çorum'a kadar masum insanların ölümüne yol açan olayların belirli darbelerin altyapısını hazırlamaya yönelik eylemler olduğu, darbecilerin planlarıyla ortaya çıkıyor.
Her dönem, kaos yaratmak, susturmak, sindirmek amacıyla bu tip eylemleri teşvik edenler, taşerona havale edenler var.
Türkiye artık bu dönemi geride bırakmalı.
Bunu yapma fırsatı bugün var, dileriz başta iktidar olmak üzere devletin tüm kurumları bu kararlılığı gösterir. ergun babahan/sabah gazetesi

2008-07-01T03:01:00.000-07:00

“Başbakan balkondan düştü” diyenler...

Can Dündar’ın insanı pes ettiren yazısını hayretle okuyorum. O romantik ses tonu içine kaçmış. Bir vantrilok edasıyla bu sefer karnından değil, tam da yüreğinden konuşuyor. Uzlaşımcı, klimatif, duygusal kalemini çıt diye değil ama, çot diye kökünden kıran bir yargıç edasıyla; “Yargılayamayanı Yargılarlar!” diyor. Aynı cümleyi Erbakan Hoca için de söylemişmiş... 28 Şubat sonrası alelusûl el konulan demokratik sistem, Başsavcı’nın gazete kupürlerinden keserek, basın toplantısı aracılığıyla açtığı kapatma davası sürecini işaret ediyor aklı sıra. Seçimi en çok kaybeden partilerle bir gecede konduruluveren “ara dönem”e alkışlı bir hatırlatma Can Dündar’ınki… üstelik hızını alamayıp Tayyip Erdoğan ve Kabinesi’nin 22 Temmuz seçim sonuçlarından sonraki dönemi için; “sefil ricat” tanımını ileri sürecek kadar dolmuş içi…
Nedir bu “sefil ricat” hep birlikte bakalım? Nedir bu “yargılayamama işleri”?
Mesela Şemdinli olaylarını soruşturan Savcı’nın, “iyi çocuklar”ın korunması adına bozuk para gibi harcanması süreci mi? Anında kapatılan dosya, meslekten atılan Savcı ve sümen altı edilen bilgiler… Evet, eğer ülkemizde demokrasi işler konumda olsaydı ve devlet, hesap verilebilirlik ilkesi doğrultusunda işleyen bir hukuk devleti olabilseydi, bu davanın toprağa gömülmesi konusunda Kabine’yi gevşeklikle suçlayabilirdik… Ama Susurluk’ta da yaşadığımız gibi “Hükümetüstü Egemen Güçler”ce dosya kapatıldı. Hatırlayınız; Susurluk Davası’na bakan yargıçların şüpheli ölümü, hatta Susurluk Komisyonu üyesi Bedri İncetahtacı’nın garip bir trafik kazasına kurban gitmesi gibi karartma olaylarını da hatırlayınız… Susurluk’tan Şemdinli’ye, oradan Ergenekon’a çizilecek rotada asıl sorumlular, demokratik seçimlerle hükümet kurmayı hakkedenler değil, temiz ve hukuki yargı kulvarını imha eden güçlerdir.
Kim kimi yargılayacaktır? Bugün Türkiye Cumhuriyeti’nin en üst yargı makamı olan Anayasa Mahkemesi, Anayasa’yı çiğneyerek yargılanması Anayasa’ya göre yasak olan Cumhurbaşkanı’nı yargılıyor… Asıl “sefil ricat” hukukun bu şekilde yerle bir edilişidir…
Keza Can Dündar yazısındaki “sefil ricat” başlığında hükümetin “balkondan düşme” manzaraları arasında sayılan “üniversitelerle kavgalı olmak” paragrafı da ilginçtir? Hangi üniversitelerle? Dünya bilimler sıralamasında Mozambik’ten bile geri, yüksek üyeleri “intihalci”likle (bilimsel hırsızlıkla) suçlanan, bilimle değil ama, ağzını her açtığında siyasi ve dinsel ayrımcılıktan dem vuran şu rektörlerle mi arası iyi değilmiş Başbakan’ın? İşte Akdeniz üniversitesi rezaletini hep birlikte seyretmedik mi? Türbanlı öğrenciler için kapısına barikat kuran Rektör Efendi, eli silahlı-satırlı adamları okula sokuyor! Kız öğrenci yurdunda PKK baskını yaşanıyor ve siz hâlâ bu rektörle iyi geçinmenin ve uzlaşının kimyasını keşfetme derdindesiniz… Bu mu uzlaşılacak düzen? Adam kayırmaca, hırsızlık, yolsuzluk, başarısızlık hakim Türk üniversiteleri'nde, ama olsun, siz susunuz ve gerilimi artırmayınız…
Dündar’ın hükümet adına “sefil ricat” başlığında saydığı Kürt Meselesi de aynı çarpıtmanın kurbanı olmuş. Elinizi vicdanınıza koyunuz; hangi siyasetçi Diyarbakır’dan Siirt’e kadar tüm meydanlarda, halkın içinde ve umudu olmuştur bugüne kadar? Bölge halkının temsil gücü olarak en fazla güvendiği Kabine değil midir; “sefil ricat” başlığını attığınız Kabine?
Keza mezkur makaledeki Erdoğan Hükümeti hakkında yapılan “AB” ile ilişkileri ve uyum sürecini rafa kaldırmak şeklindeki yalan-dolanı da aynı hayretle okuyoruz. Bugüne kadar hiç alınmayan bir mesafe kat edilmiştir yazarımızın “sefil ricat” adını verdiği süreçte. Keza yazarın iddialarının tersine, bugün Avrupa Parlamenterleri Erdoğan’ın karşısında değil yazarı yalanlarcasına, Erdoğan’ı ve demokrasi hareketini desteklemekte ve Kapatma Davası’nı hukuk dışı bulduklarını sık sık zikretmektedirler…
Ama yazarımız daha fazla dayanamayıp asıl baklayı çıkartıveriyor ağzından. Hrant Dink’in cenazesine gitmemek ve üniversitelerdeki eğitim konusunda kılık-kıyafet serbestisi gibi iki büyük suçu vardır Tayyip Erdoğan’ın… örtülü kızlar üniversiteye sokulmazken, duygusal yazılar döktürmekte üstüne yok oysa aynı Can Bey’in. Ebedi bir konu, arabesk bir sos, postmodern bir tat, kekremsi bir aydın sarhoşluğu imiş demek ki onlar için döktüğü timsah yaşları… Büyükanne kılığına girmiş bir kurt gibi “TüRBAN” diyor dişlerini gıcırdatarak Mr. Türbanist!
“öfkelidir” Başbakanımız Can Bey’e göre, eskiden “masa altından ayağına basarak” kendisini frenleyen adamlarını uzaklaştırmıştır. Breh breh breh… Ama elhak; bir açıdan doğru demiş yazarımız… Tayyip Erdoğan’ın “ayağına basmayı” geçin, üzerinden silindir geçirmeye kadar her yol denenmiştir bu ülkede. Kaç kere partisinin kapatıldığını, kaç kere yargılandığını, düşünce suçlusu olduğunu, hapis yattığını falan düşününce “ayağına basılması” meselesi elbette naif kalıyor… Ama onu Tayyip Erdoğan yapan da biraz bu değil mi? üzerine mermer kapatıldıkça her defasında daha güçlü kalkıyor.
Başbakanımızın geçen hafta çekilmiş bir fotoğrafı aslında her şeyi özetliyor: Yaşlı bir teyze, arabasından henüz çıkmak üzere olan Başbakan’a kalabalığın arasından sıyrılarak yetişmiş ve yanağını okşuyor, “Evladım Tayyip” diyor… Bugün hiçbir komutanın, hiçbir yargıcın, hiçbir rektörün, hatta hiçbir tapu kadastro müdürünün bile halk tarafından bu kadar benimsendiğini, “el sürecek” kadar yakınlık hissiyle karşılandığını, ön adıyla hitap edilip beline sarılındığını gördünüz mü siz?
çeteciler, arsızlar, hırsızlar, yağmacılar, mantarlar, halk düşmanları, diktatörler, faşistler… Asıl “sefil”; bu adamlardır. “Ricat” kısmına gelince; halkın zaten bir yere gittiği yok, herkes burada. HERKES BURADA!
Sibel Eraslan / vakit

2008-06-26T03:34:00.000-07:00

Aşağıdaki gerçek hikayeyi gönderen Dr.Fatih kardeşime çok teşekkür ederim. Sizlerle paylaşmak istedim. İçten selamlar.

ÜMİTSİZ HASTA

Paul Ruskin adlı Amerikalı doktorun Amerikan Tıp Birliği mecbuasında şöyle bir yazısı yayınlanmış :

Bir doktor,talebeleri ile konuşuyor;

Hasta ne konuşuyor,ne de söylenenleri anlıyor.Bazen saatlerce anlaşılmaz şeyler geveliyor.Zaman ,yer yada kişi kavramı yok.Yalnız,nasıl oluyorsa ,kendi adı söylendiğinde tepki veriyor.Son altı aydır onun yanındayım ,ne görünüşü için bir çaba sarf ediyor ne de bakım yapılırken yardımcı oluyor.Onu hep başkaları besliyor ,yıkıyor ve giydiriyor.Dişleri yok,yiyeceklerin püre halinde verilmesi icap ediyor.Gömleği salyalarından dolayı sürekli leke içinde.Yürümüyor.Uykusu sürekli düzensiz.Gece yarısı uyanıp çığlıklarıyla herkesi uyandırıyor.

Çoğu zaman memnun memnun gülümsüyor ,bazen ortada bir sebeb yokken sinirleniyor.Biri gelip onu yatıştırana kadar feryat figan bağırıyor.

Doktor bunları antattıktan sonra talebelere ‘Aranızda,böyle birinin bakımına gönüllü olan varmı?’ diye sormuş.

Hiç kimse talip olmayınca Doktor Ruskin ‘Ben’ demiş ‘Böyle bir insana altı aydan beri büyük bir zevk ile bakıyorum .’

Talebelerin şaşkınlığı geçmeden de cebinden bir resim çıkartıp onlara uzatmış ve ‘İşte’ demiş ‘Sizin ölüme yaklaşmış bir hasta zannettiğiniz bu varlık , benim altı aylık canım KIZIM.’

2008-06-23T07:57:00.000-07:00

İşte gerçek bir hikaye:) Bu hikayeyi gönderen Murat Gündoğdu kardeşime içten teşekkürlerimi sunarım.

ERKEKLER MELEKTİR

Bir gün ormancının biri, dalları nehrin üzerine sarkan ağacın dallarını keserken baltasını suya düşürür.

'Aman Tanrım' diye bağırdığında bir peri belirir ve

'Ne diye bağırıyorsun?' der.

Ormancı baltasını suya düşürdüğünü ve yaşamını sürdürebilmek için o baltaya ihtiyacı olduğunu söyler.

Peri suya dalar ve elinde bir altın balta ile tekrar belirir: 'Baltan bu muydu?' diye sorar. ormancı'hayır' diye cevaplar.

Peri suya tekrar dalar ve bu sefer elinde gümüş bir balta ile tekrar belirir ve yine sorar:

'Baltan bu muydu? 'ormancı yine
'hayır' diye cevaplar.

Peri suya tekrar dalar ve bu sefer elinde demir bir balta ile tekrar belirir ve yine sorar:

'Baltan bu muydu?' ormancı 'evet' der.

Ormancının dürüstlüğü perinin çok hoşuna gider ve baltaların üçünü de kendisine verir.

Ormancı mutlu bir şekilde evine döner.

Bir zaman sonra ormancı eşiyle birlikte nehir boyunca yürürken karısı suya düşer.

Ormancı 'Aman Tanrım' diye bağırır. Peri yine belirir ve sorar:

'Ne diye bağırıyorsun?'
Ormancı 'karım suya düştü' der.

Peri suya dalar ve Jennifer Lopez ile birlikte geri döner.

'Senin karın bu mu?' diye sorar. Ormancı 'evet' der.

Peri sinirlenmiştir. 'yalan söylüyorsun. gerçek bu değil' der.

Ormancı 'özür dilerim peri, ortada bir yanlış anlaşılma söz konusu. Eğer Jennifer Lopez için hayır deseydim bu sefer Catherine Zeta-Jones ile geri dönecektin, o na da hayır deseydim karımla dönecek ve her üçünü de bana verecektin. ben fakir bir adamım ve üç karımın sorumluluğunu taşıyabilecek durumda değilim.
Jennifer Lopez'e evet dememin sebebi budur.

Bu hikayeden alınacak ders :

Ne zaman bir erkek yalan söylüyorsa bunun iyi ve saygın bir nedeni vardır ve bu başkalarının yararı içindir.

(Kendileri için birşey istiyorsalarsa ekmek çarpsındır )

VAR MI DAHA ÖTESİ ????????:))))))
Erkekler Melektir ;

2008-06-22T07:26:00.000-07:00

mesnevi'den;

Allah kadını erkeğe yoldaş yarattı.Adem nasıl olur da Havva'dan ayrı kalır.Görünüşte su, ateşten üstündür.Görünüşte erkek kadına üstündür.Ama gerçekte su, ateşe konunca fokur fokur kaynar.Gerçekte erkekler mağluptur.Mağlupluk muhabbet vesilesi olacaksa ne mutlu mağluplara!.

mevlana

2008-06-21T00:14:00.000-07:00

Böyle bir seri hiç görülmedi..

Rüya gibi! Türkiyem EURO 2008'de yarı finalde. Mucize! Olağanüstü bir başarı! Viyana'yı bu kez fethettik! Fatih Terim'in aslanları, normal süresi 0-0 biten maçta 119'da Klasnic'in golü ile geriye düştü! 122'de Semih Şentürk, Hırvatlar'ın yarı final hayallerine adeta mezar taşı dikti: 1-1.

Penaltı atışlarında mucize geldi! Arda, Semih ve Hamit penaltıları gole çevirdi; Hırvatistan adına Modric, Rakitic ve Petric (Rüştü kurtardı) kaçırdı! Son 2 penaltıya atmamıza gerek kalmadan yarı finale çıkıp, Almanya'nın rakibi olduk: 4-2.

2008-06-20T01:33:00.000-07:00

Viyana'yı bu kez fethedeceğiz

EURO 2008'de art arda aldığı muhteşem galibiyetlerle çeyrek finale yükselip Viyana'yı kuşatan Fatih'in evlatları, bu gece Hırvatistan'la tarihi bir maça çıkıyor. Erns Happel Stadı'ndaki mücadele için millilerimize güvenimiz tam.

Millerimizin Basel ve Cenevre'den sonra Viyana'yı da fethedip Türk bayrağını sahaya dikeceğine inanıyoruz

2008-06-19T03:51:00.000-07:00

TEMİZLENDİLER AMA HALA UTANDIRIYORLAR

Avrupa Parlamentosu’nda düzenlenen bir oturumda parti kapatmayı savunan Mesut Yılmaz’ın ‘Ordu kışlasına dönemez’ sözleri herkesi şoke etti. Salondaki Türkler utandı
Cumhurbaşkanlığı seçimine kadar laikliğe ters düşecek bir şey yapmadılar. Ancak cumhurbaşkanlığı seçiminde kendi adaylarını dayattılar, uzlaşmayı reddettiler. Bu da krizin başlangıç noktası oldu. Hükümet yüksek yargı, TSK, üniversiteler ve sivil toplum kuruluşlarının bir kısmıyla kavgalıdır’ diye konuşan Yılmaz, Kızıl Dany olarak tanınan Bendit’in kendisine yönelttiği kapatma davasına ilişkin soruya verdiği yanıtla salonda şok etkisi yarattı: Parti kapatma iptidai bir ceza olduğu halde, Türkiye gerçekleri karşısında bu uygulama korunmalıdır. Dünyanın bugün geldiği noktada parti kapatmak çözüm değil. Ama siz de Türkiye’nin şartlarını anlamalısınız. Türkiye ağır bir tehlikeyle karşı karşıya.

2008-06-16T14:32:00.000-07:00

MESNEVİ'DEN ;

Her gün bir yerden göçmek ne iyi

Her gün bir yere konmak ne güzel

Bulanmadan, donmadan akmak ne hoş

Ne kadar söz varsa düne ait,

Dünle beraber gitti cancağızım

Artık yeni şeyler söylemek lazım

Yere hangi tohum ekildi de bitmedi

İnsan tohumu bitmez mi sanıyorsun

Cömertlikte akarsu gibi ol

Şevkat ve merhamette güneş gibi ol

Ayıpları örtmede gece gibi ol

Asabiyette ölü gibi ol

Alçak gönüllülükte toprak gibi ol

Hoşgörüde deniz gibi ol

Ya olduğun gibi görün

Ya göründüğün gibi ol

2008-06-15T15:57:00.000-07:00

KANUNİ'NİN TURKO'LARI VİYANAYA GİRDİ

Olağanüstü bir zafere imza attık. Tarihimizde hiç yenemediğimiz Çek Cumhuriyeti'ni 2-0 geriye düşüp, dize getirmek kolay iş değil. Bu büyük bir başarıdır.Milli Takımımızı gönülden kutluyoruz.

2008-06-14T15:50:00.000-07:00

ÖLMEDEN ÖNCE ÖLMEK

Bir haylidir can çekiştin ama hala perde arkasındasın. Çünkü bir türlü ölemedin; halbuki ölüm, asıldı. Ölmedikçe can çekişmen, sona ermez. Merdiven tamamlanmadıkça dama çıkamazsın.
Yüz ayak merdivenin iki ayağı noksan olsa dama çıkmak isteyen çıkamaz, dama namahrem kesilir. Yüz kulaç ipin bir kulacı eksik olsa kovaya kuyu suyunun dolmasına imkan yoktur.

Bu gemi, yükünden artık olan son batmanı da yüklemezse batmaz beyim. Son yüklenen yükü asıl bil, ne iş yaparsa o yapar. Vesvese ve azgınlık gemisini o batırır.
Akıl gemisi battı mı insan, bu gök kubbeye güneş kesilir. Ölmediğin için can çekişmen uzadı. Ey Tıraz mumu, sabahleyin sön öl. Yıldızlarımız gizlenmedikçe can güneşi, bil ki gizlidir.

Topuzu kendine vur da benliğini darmadağın et. Çünkü bu ten gözü, kulağa tıkanmış pamuğa benzer. Ey alçak, bende, benim hareketlerimde gördüğün benlik, senin benliğinin aksidir. Sen, kendi kendine topuz vurmadasın.

Benim suretimde kendi aksini görmüş kendinle boğazlaşmak için coşmuş, köpürmüşsün. Hani o aslan da kuyuda kendi aksini görmüştü de düşmanı sanıp saldırmıştı ya, onun gibi işte.

Yok demek, şüphe yok ki var olanın varlığın zıddıdır. Yok, diyorum, bilmem diyorum, sen de bu zıtla, zıddı olan varı ve varlığı birazcık anla artık.

Bu zamanda zıddı nefyetmeden başka anlayış çaresi yok ki tuzak olmasın. Ey akıllı fikirli er, sevgiliyi perdesiz görmek istiyorsan ölümü seç, o perdeyi yırt. Fakat ölür mezara gidersin hani o ölümü değil. Seni değiştiren nura götüren ölümü seç.

Erkek erkeklik çağına girdi, kendini bildi mi çocukluk, ölür gider; Rum diyarına mensup olur. Zencilik kalmaz. Toprak altın oldu mu topraklığı kalmaz. Gam ferahlık haline geldi mi insana keder verme dikeni yok olur gider.

Mustafa bunun için ey sırları arayan, diri olan bir ölü görmek istersen dedi... Diriler gibi şu toprak üstünde ölü olarak yürüyen, canı göklere yücelmiş, yüceleri yurt edinmiş birisini görmek dilersen... Ölümden önce bu alemden göçmüş, akılla değil de ancak sen de ölürsen anlayacağın bir hale gelmiş. Canı, halkın canı gibi göçmemiş, bir duraktan bir durağa göçe göçe ta son durağa varmış.

Birisini, yeryüzünde bu sıfatlara bürünmüş gezip duran bir ölüyü görmek istersen... Tertemiz Ebu Bekir’i gör ki o, doğruluğu yüzünden mahşere varmış, haşrolmuş kişilerin ulusudur.
Bu alemde EbuBekris Sıddıyk’a bak da haşri daha iyi tasdik et.

Muhammed’de elde bulunan, görünüp duran yüzlerce kıyametti. Çünkü o, her hakikati, çözüp bağlama yokluğunda hal olmuş, hakiki varlığa ulaşmıştı. Ahmet bu dünyaya ikinci defa doğmuştu. O, apaçık yüzlerce kıyametti. Ondan kıyameti sorup dururlar ve “Ey kıyamet, kıyamete ne kadar zaman var” derlerdi.

Birisi o hakiki mahşer olan Peygamberden haşri sordu mu çok defa hal diliyle “Mahşerden haşri soruyor” derdi.
İşte onun için o güzel haberler veren peygamber, ey ulular demiştir, ölmeden önce ölün! Nitekim ben de ölmeden öldüm de bu sesi, bu şöhreti o taraftan aldım, getirdim.

Kıyamet ol da kıyameti gör. Her şeyi görmenin şartı budur. İster nur olsun, ister karanlık. O olmadıkça onu tamamı ile bilemezsin.

Akıl oldun mu aklı tamamı ile bilirsin, aşk oldun mu aşkın yanmış, mahvolmuş fitillerini anlar, duyarsın. Anlayış bunu kavrayabilseydi bu davanın delilini apaçık söylerdim.

İncir yiyen bir kuş gelip konuk olsa bu tarafta incir çoktur, incirin hiçbir değeri yoktur. Alemde bulunan kadın, erkek... Herkes her an can vermede, ölmededir. Sözlerini de, ölüm zamanı babanın oğula vasiyeti say. Da ibret al acın... Bu suretle de buğuz haset ve kin, kökünden sökülüp çıksın. Yakınlarına onlar ölünce nasıl yüreğin yanarsa o çeşit bak. Gelecek şey gelmiştir onları ölmüş say, sevdiğini ölüyor, ölmüş onu kaybetmişsin bil.

Garezler senin bu çeşit bakışına perde oluyorsa onları yırt, at. Bunları yırtıp atamazsan acizim deyip kalma. Bil ki aciz olanı bir acze salan var. Aciz, bir zincirdir. Birisi gelmiş, sana o zinciri takmıştır. Gözünü açıp zinciri takanı görmek gerek.

Ey yaşayış yolunu gösteren ben bir doğandım, ayağım bağlandı, bu neden? Diye yalvarıp sızlanmaya koyul. Yarabbi de, kötülüğe kuvvetle adım attım. Bu yüzden kahrınla daima zarar ve ziyan içindeyim.

Senin öğütlerine karşı kulağım sağırdır. Put kırıyorum diye davadaydım ama put yapıyormuşum meğer. Senin yaptığın şeyleri senin sanatlarını anmak mı farzdır, ölümü anmak mı? Ölüm, güz mevsimine benzer, sense yaprakların aslısın.

Şu ölüm yıllardır davulcağızını döver durur da senin kulağın vakitsiz ve yersiz oynar. Fakat can verme çağında ah ölüm dersin. Ölüm şimdi mi seni uyandırdı? Ölümün nara atmadan boğazı yırtıldı sesi tutuldu; dövüle dövüle davulu patladı!
Sense kendini bir şeylere verdin, ince eleyip sık dokudun; ne sesini duydun, ne davulunu! Fakat ölümün ne demek olduğunu şimdi anladın işte.

mevlana/mesnevi'den

2008-06-14T07:29:00.000-07:00

Sizi görüyoruz baylar!

Evet, sizi görüyoruz baylar! Halkımız ne güzel söylemiş: Minareyi çalan kılıfını hazırlamalı. Minareyi çalmak istiyorsunuz ama uygun kılıf bulmakta zorlanıyorsunuz.

Minare, bulduğunuz kılıfları oradan buradan patlatıyor. Kıvranıyorsunuz. Yaptığınız işlerin tamamının hukuk dışı olduğunu biliyorsunuz.

O zaman “Jakobenlikse jakobenlik” demeye kadar vardırıyorsunuz. İşte bu bir kılıf patlamasıdır. Eylemlerinizin halktan onay almayacağını biliyorsunuz. Asla hakkınız olmadığını bildiğiniz halde, resmen, uhdenize tevdi edilmiş devlet kurumlarını siyasi hesaplaşma aracı haline getiriyorsunuz. Bürokratsınız ama resmen siyaset yapıyorsunuz. Kurumların itibarını harcıyorsunuz. Partiniz var, onunla mutlu değilsiniz. O bile halktan onay alamıyor. Ne kurumlarınızdan istifa ederek, ne de emekli olduktan sonra yeni parti kurmaya cesaretiniz yok.

Çünkü kurduğunuz partiler buçuklarda kalakalıyor. Çünkü halkta karşılığınız yok. O zaman halksız bir sistemi öngörmek zorundasınız. Onu da çağın gerçekleri dışlıyor. Dımdızlak ortada kalıyorsunuz. Sizi görüyoruz! Görüşmeler, görüşmeler, görüşmeler... Kumpaslar, kumpaslar, kumpaslar...

Elde var sıfır, ya da elde var hukuksuzluk! Bakın! Bütün söylemleriniz savunmaya dönük. Yargılarken bile savunma halindesiniz. En saldırgan biçimde karşınızdakileri suçlarken bile içinizde savunma tortuları birikiyor. Çünkü uygulamakta olduğunuz hukuk değil. Çünkü çıkış noktanız vicdan değil. Hukuksuzluğu vicdanlara kabul ettirmek için dil dökmek zorundasınız. Sütunlar, uygulanmakta olan hukuksuzluğun neden gerekli olduğunu anlatmaya çalışan içi boş söylemlerle dolu.

-Sizi neden dövüyoruz, okuyun ve anlayın!

-Neden sürekli darbe yapıyoruz, anlayın ve içinize sindirin!

-Neden duyguları bile yasaklıyoruz?

-Neden halkı dışlıyoruz?

-Neden üslubumuz hep tehdit yüklü?

-Neden “Yargılayın ve asın” hukuku işletiyoruz? Tüm bunlar, “Saçma”nın izah çabası... Halkın gözlerine bakıyorsunuz, orada size yönelik en küçük bir güven göremiyorsunuz, yarınınız yok, halkla birlikte yürüme imkanınız yok, bu ülkede ya halkın meşruiyet duygusunu kazanmak, ya da tarihe “despot” diye geçmekten başka çıkar yol bulunmadığını görüyor, tıkanıyorsunuz. Tıkanma bir öz-eleştiriye yol açsa, bir “siyasi tövbe” gerçekleşse, insani bir durum olurdu.

Halk buna belki şefkatiyle bakardı. Ama tıkanmadan halka yönelik öfke çıkıyor, ve duruşunuz daha çok zulme dönüşüyor. Sizi görüyoruz baylar! Eğitimci değilsiniz! Bu millet eğitimciyi tanır ve ona bir harf öğretenin kırk yıl hizmetinde bulunmayı şeref addeder. Hukukçu değilsiniz!

Bu millet, yüz yıllar içinden şeriatın kestiği parmak acımaz inancıyla gelmiştir. Asker değilsiniz! Bu millet, ordusunu Peygamber ocağı olarak görmüş, şehit anası- babası olmanın kolay elde edilemeyecek bir şeref olduğuna inanmıştır. Bu millet, ordu ile halk iradesinin karşı karşıya gelebileceğini aklına bile getirmemiştir. Medya değilsiniz! Medya halkın savunucusudur. Halk adına kamu iradesini denetleyen bir kurumdur. Hukuk dışı arayışlarda kumpasa dahil olan değil. İşadamı değilsiniz!

İş dünyası ülke için değer üretir. Halkı ile barışık olur. Halkı velinimet olarak görür. “Demokrasi olmasaydı şöyle olurdu, demokrasi var, böyle oldu” türünden söylemlerle demokrasi olmayan ülkelere özlem duyup, bu yolda demokrasi dışı arayışlarla kol-kola girmez. Hatta siyasetçi değilsiniz! Meşru siyaset, kurallarına göre yapılır ve halka dayanır.

Halkı cendere içinde tutacak bir yönetim mantığına hizmet eden iş, meşru siyaset değil, başka güç odaklarıyla işbirliği yaparak halkı teslim almaya yönelmiş bir “Sarı siyaset” olur. Sizi görüyoruz baylar! Sizi teşhis etmek için yeterli tecrübemiz var. Boşuna kamuflaj malzemelerine sarılmaya kalkmayın, dımdızlak ortadasınız. Ve hiç de sempatik görünmüyorsunuz!

Ahmet Taşgetiren/Bugün Gazetesi

2008-06-12T23:57:00.001-07:00

İtibarlı ahlaksızlık…

Yaşadığımız bunalımın, değişime direnen "vesayetçi bir anlayış"ın marifeti olduğunu duymayan, görmeyen, bilmeyen kalmadı.

"Direnç" lafını hafife almayın…

Direnç, yeni durum, örneğin değişim karşısında "var olan"ı muhafazaya yönelik bir tepkidir.

Direnç varsa eğer, "var olan"ın muhafazasında bir sıkıntı var, muhafaza etmek isteyenin yaşadığı bir "daralma" var demektir.

Bu ise bir iç bunalım işaretidir.

Bunu uzun süredir vurguluyoruz.

Türkiye'nin bugün yaşadığı bunalım vesayeçi anlayış ile onun tutkalı olan "saldırgan laiklik anlayışı"nın "gürültülü iç bunalımı"dır.

"Sepeti" daha da büyük tutabiliriz…

Nitekim direnen sadece devlet ve bürokrat değildir; toplumun bir kesimi de benzer bir direnç içindedir. O zaman şöyle denebilir: Laik kesim de bir iç bunalım yaşamaktadır.

Öyledir ve bu bunalımın iki göstergesi bulunmaktadır.

Bir kere laik dünya kendi içinde gerek laikliğin algısı gerek İslami kesimle ilişki açısından bir bölünme yaşıyor. Bir grup hızla demokratlaşırken, diğer grup hızla totaliter bir çizgide ilerliyor.

Öte yandan totaliter çizgide ilerleyen grup, muhafazakârlığı laiklik tanımıyla iç içe sokuyor ve değişimden korkan, Putinvari bir militer demokrasi çizgisinde irrasyonel bir siyasi projenin peşinde koşuyor.

Bugün sorun, toplumsal olarak azınlık olan bu otoriter laikçi grup ile devlet içindeki direnç merkezlerinin el ele ülkenin siyasi iklimine hakim olmasıdır.

Dün söyledik, tekrarlayalım:

Türkiye'de laiklik anlayışı, din-devlet işlerini ayırmak kadar, "kültürel ve ekonomik tekel sahası oluşturma", sistemin asli imkanlarını taşraya, çevreye, "içerideki öteki"ne kapatma işlevi görür.

Somut unsurlar üzerine oturan bir tekeldir bu.

Bu sahaya giriş ve çıkışlar "sembolik uygunluk kriterlerine ve denetimi"ne tâbidir.

Çorap, giysi, sakal, başörtüsü, alkol kadar köken, lehçe, inanç, fikir, siyasi eğilim, toplumsal talep tipleri bu kriterlerin önde gelenleridir.

Bir kaç sene önce bir yazar hanım ülkenin prestijli gazetelerinden birisinde "sembolik uygunluk kriterleri" ve buna uymayanlara karşı bakın ne kadar "küstah" ve "açık dili"ydi:

"Don paça soyunmuş adamlar geviş getirerek yatarken, siyah çarşaflı ya da türbanlı, istisnasız hepsi tesettürlü kadınlar mangal yellemekte, çay demlemekte ve ayaklarında ve salıncakta bebe sallamaktadırlar. Her 10 metrekarede, bu manzara tekrarlanmakta, kara halkımız kıçını döndüğü deniz kenarında mutlaka et pişirip yemektedir. Aralarında, mangalında balık pişiren tek bir aileye rastlayamazsınız. Belki balık sevseler, pişirmeyi bilseler, kirli beyaz atletleri ve paçalı donlarıyla yatmazlar, hart hart kaşınmazlar, geviş getirip geğirmezler, zaten bu kadar kalın, bu kadar kısa bacaklı, bu kadar uzun kollu ve kıllarla kaplı da olmazlardı…"

Kabul edin ki bugün "otoriter laikçi anlayışın gönüllü üyeleri" bu seçkinçi, ırkı ve faşist anlayışı türlü bahanelerle paylaşmaktadırlar.

Kabul edelim ki, laiklik böyle algılandığı yerde ve anda politik olarak bir hükümranlık arayışı kadar, psikolojik olarak patolojik bir ruh halini işaret eder.

Bu patalojik hali uzun bir süre önce "sembolik bozukluk" olarak adlandırmıştık.

Doğru yapmışız…

Bir araştırmadan bir mülakat alıntısıyla, "kentli laikçi bir iş kadını"ndan canlı bir örnek verelim bu bozukluğa:

"Tayyip Bey beni şöyle inandırabilir: 'Ya ben çok yanılmışım ben dini iyi bilmiyormuşum, hakikaten dinle siyaset bir arada iyi gitmiyormuş. Ben bunu karımın başını açarak ispat ediyorum, bakın karımın kılık kıyafetinde değil onun dini. Bakın o modern bir Türk kadını gibi giyindi o' dese, belki o zaman söylediklerine bir parça inanabilirim... Karısının kafası açılmadan asla... Açarsa yine de düşünürüm, acaba ne çıkarı var diye... "

Zihniyet düzeyinde, toplumsal düzeyde sorun işte budur…

Çözülmekte olan, çözüldüğü için azan anlayış işte budur…

ali bayramoğlu/yenişafak

2008-06-10T21:17:00.000-07:00

SEVİLMEK!

Ne başlangıç ne de son vardır. Dün tarihtir. Yarın bulmaca.
Eflatun´a soru sormuşlar:"İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan davranışları nelerdir?Eflatun tek tek sıralamış:´Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler. Ne var ki çocukluklarını özlerler. Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler. Ama sağlıklarını geri almak için para öderler. Yarından endişe ederken bugünü unuturlar. Dolayısıyla ne bugünü ne de yarını yaşarlar. Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar, ancak hiç yaşamamış gibi ölürler." ve sonra Eflatun devam etmiş "kimseye kendini sevdirmeye kalkma, yapacağın tek şey sadece kendini "sevilmeye" bırakmak. Önemli olan hayatta en çok şeye sahip olmak değil, en az şeye ihtiyaç duymaktır" :)

2008-06-09T07:26:00.000-07:00

Ben bittim:))))))))))))))))), teşekkürler penguen...

2008-06-08T14:34:00.001-07:00

BÖYLE GEREKÇE OLMAZ

Başkan Kılıç’ın ‘Spekülasyon olmasın diye oy sayısı ve rengini açıklamıyoruz’ dediği ‘gizli oturum’ tüm ayrıntılarıyla basına sızdırıldı. Bazı üyelerin ‘ret’ gerekçesi ise ‘bu kadar da olmaz’ dedirtti

ÜNİVERSİTELERDE başörtüsü serbestisini kesinleştiren Anayasa değişikliğinin görüşüldüğü Anayasa Mahkemesi’ndeki gizli duruşmanın tüm konuşmaları medyaya sızdırıldı. Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç, karar toplantısının ardından ‘Kararda detay açıklamadık. Spekülasyon olmasın diye oy sayısı ve rengini açıklamıyoruz’ dedi. Ancak Kılıç’ın bu duyarlılığına rağmen, ‘retçi’ üyeler toplantıda konuşulan tüm ayrıntıları ve hangi üyenin ne karar verdiğini medyaya sızdırdı.

HAYALİ SENARYO ÜZERİNE KARAR

ANAYASA Mahkemesi’nin ‘iptal’ kararının, 9 üyenin gerçekleşmemiş olaylar üzerine kurduğu senaryoları üzerine alındığı ortaya çıktı. Milliyet, Vatan, Akşam ve Sabah gazetelerinde ‘gizli oturumun’ tüm ayrıntıları tutanak şeklinde yer aldı. Milliyet gazetesi, üyelerin türban kararını verirken, ‘şekil denetimini, Anayasa’nın değiştirilemez maddelerinin uygunluğuna göre yapılması yönünde genişletildiğini’ ve böylece Anayasa’ya aykırı olmasına rağmen ‘dolaylı olarak’ dosyanın ‘esasına’ girdiğini yazdı.

PARONOYA GİBİ GEREKÇE ARAYIŞI

GAZETE, isim vermeden, ‘gizli oturumda söz alan üyeler’in, ‘Seçim sonunda bir parti TBMM’ye Anayasayı tek başına değiştirecek çoğunlukla girer ve devletin kuruluş felsefesine aykırı Anayasa değişiklikleri yaparsa ne olur?’ ve ‘Bu tip bir Anayasa değişikliği, denetim yoluyla engellenebilir mi?’ sorularına cevap aradı. Milliyet, bazı üyelerin daha ileri giderek, ‘Bu çoğunlukta bir parti Anayasa değişikliğiyle iktidar süresini 20 yıla çıkarırsa; kuvvetler ayrılığı ilkesini kaldırırsa nasıl bir önlem alınabilir’ sorularını da sorduğunu yazdı.

DOKUZ ÜYE ‘İPTAL’ OYU VERMİŞ

VATAN gazetesi ise Mahkeme Başkanı Haşim Kılıç’ın ‘söze nasıl başladığını’ da yazarak, esastan inceleme yapılırsa Meclis’in yetkisine müdahale edilmiş olacağını söylediğini belirtti. Gazete, bu görüşe Sacit Adalı’nın katıldığını, diğerlerinin ‘sessiz kaldığını’ da yazdı. Gazete, 7 saatlik tartışma sonunda 9 üyenin başörtüsüne üniversite kapılarını kapatan ‘iptal’ yönünde oy kullandığını yazdı.

‘KIYAFET’ SÖZÜ ŞEKLİ İNCELEME GETİRİR

SABAH’TAKİ haberde ise ‘iptal’ yönünde oy kullananların, değişikliğin gerekçesindeki ‘bazı öğrenciler kılık kıyafetleri nedeniyle eğitim hakkından mahrum kalıyor’ ifadesinin ‘şekil’ denetimine girdiğini, bu nedenle ‘esastan inceleme’ sayılmaması gerektiğini vurguladıkları anlatıldı.

Kime karşı ‘silah’

ANAYASA Mahkemesi’nin son dönemde aldığı tartışmalı kararlarda adeta teorisyenlik yapan eski Başsavcılar Vural Savaş ve Sabih Kanadoğlu’na da hukukçular tepki gösterdi. Kanadoğlu’nun ‘Elimizdeki bir tek yargı silahı kaldı’ sözünü eleştiren Mustafa Kamalak ‘Kanadoğlu’nun, ‘Elimizde bir tek yargı silahı kaldı’ cümlesi yanlış ama maalesef doğrudur. Çünkü Anayasa Mahkemesi, 1961 anayasası ile darbeci generallerin getirdiği bir kurumdur ve o dönemde getirilenlerden geriye bir tek o kalmıştır’ dedi. Prof. Dr. Hasan Tunç ise Kanadoğlu’nun sözleri, çok vahimdir. Bu cümle husumet anlayışını ifade eder. Elinizdeki yargı silahını kime karşı kullanacaksınız diye sormak lazım’ dedi.

2008-06-05T09:53:00.000-07:00

“Cübbeli darbe”

Anayasa Mahkemesi’nin türban düzenlemesi ile ilgili kararında yok hükmünde karar vermesi ce ha pes taraftarlarını sevindirse bile çoğunluğu üzüntüye boğmuştur. Ancak sabırlı olmak ve sağduyudan ayrılmamak gerekiyor. Bu ülke çok darbeler gördü. Bu da bir çeşit "cübbeli darbe"dir. Sonuç, halk nasıl istiyorsa eninde sonunda onun istediği biçimde ve şekilde olacaktır. Şu an belki bu karar şöyle tarif edilebilir:“Türkiye’nin en yüksek mahkemesi, üniversite öğrencilerine Müslüman başörtülerini kullanmaya izin veren, parlamentonun yaptığı reformu iptal etti."
Biz Türk Halkı ve Türk seçmeni olarak çok çeşitli kararlar gördük. Başörtülü kardeşlerimizin üzülmesine gerek yoktur. Sonuç bu karar olacakları geciktirmekten başka işe yaramayacaktır.
içten selamlar

sevindikhan

2008-06-04T09:33:00.000-07:00

MHP'NİN DURUŞU

Yazıya bir soruyla girelim:

-Acaba MHP, diyelim Hürriyet gazetesinde, Devlet Bahçeli'nin “AKP ateşle oynuyor” tarzında bir sözü manşet olarak çıktığında ne hisseder? Ya da, Bekir Coşkun'un sütununda “MHP'nin AKP'nin koltuk değneği olduğu”na dair bir eleştiri yayınlandığında... Birincisine sevinir, ikincisine üzülür mü? Yoksa birincisine üzülür, ikincisine kızar mı?

Bir soru daha soralım:

-Acaba MHP, diyelim Hürriyet gazetesinin ve genelde Doğan grubunun politik bir mücadele verdiğini düşünmekte midir? Ve MHP politikalarının, bu grubun politikaları ile örtüşüp ayrışması karşısında neler düşünür?

Bu soruları neden sorduğum tahmin edilmiştir?

MHP, 367 sendromunun çözülmesinde etkili oldu ve bu camiadan tepki gördü.

MHP, başörtüsü özgürlüğünün önünü açmasını hedefleyen son anayasa değişikliğinde Ak Parti ile birlikte hareket etti ve bu camiadan tepki gördü.

Ama yine MHP, Ak Parti'den farklı olarak, Anayasa Mahkemesi tarafından iptaline kesin gözüyle bakılan YÖK kanununun ek 17'inci maddesinin değiştirilmesinde ısrar etti ve bu camia tarafından alkışlandı. O dönemde Bahçeli'nin “AKP ateşle oynuyor” sözü, balta gibi harflerle Hürriyet'in manşetinde yer aldı.

Şimdi de Bahçeli'nin “Referandum ülkenin geleceği ile oynamaktır” gibi sözleri bu camiada heyecan uyandırıyor.

Acaba neden?

Zaman zaman bana, “Başörtüsü ile ilgili son adımlar için zaman uygun muydu?” soruları soruluyor.

Ben bu soruyu şöyle cevaplandırıyorum:

-Başbakan'a İspanya'da bir soru soruldu. Başbakan da, “Türkiye'de bir başörtüsü sorununun bulunduğunu, bunun çözülmesi gerektiğini” söyledi. Bu arada “Velev ki siyasi simge olsun ne fark eder?” dedi. Sonra da bu işin Anayasa'da bir madde değişimi ile çözülebileceğini ifade etti.

Bana göre Başbakan'ın bu çıkışı, “Hadi başörtüsü sorununu çözelim çıkışı” değildi. Ancak MHP bu arada harekete geçti, “Madem bir madde değişimi ile çözülür diyorsunuz, işte o madde bizden, hadi çözelim” dedi.

MHP'nin bu çıkışı samimi miydi?

Kendi tabanındaki başörtülüler açısından bu duruş gerekliydi. Ayrıca bu duruşta, eskiden kalan “Erkekçe çözememe” ukdesi sebebiyle, işi bütünüyle Ak Parti'ye kaptırmama kaygısının bulunduğu da söylenebilir.

Sonra Ak Parti'nin önüne, “Başörtüsünün bedeli” geldi; kapatma davası... Başsavcı iddianamesi, birkaç indi yorum ötesinde, nedeyse tamamen “Başörtüsü” gerekçesine dayanıyor.

“Başörtüsü” konusunda Ak Parti ile birlikte hareket eden MHP, kapatma davası karşısında ne yapıyor?

Ak Parti'den gelecek Anayasa değişiklikleri beklenirken hemen farklı bir hamle ile öne çıkıyor:

-Parti kapatma önlensin, ama yöneticiler cezalandırılsın.

Oysa Ak Parti'nin “yöneticiler cezalandırılsın” tavrını benimsemesi söz konusu değil. Çünkü Ak Partiye göre bu, “liderleri kurban verme” anlamına geliyor.

Bu durumda Ak Parti'nin farklı bir anayasa değişikliği teklifi ile yola çıkması gerekiyor. Bu ise, MHP desteğinin olmaması dolayısıyla, değişikliğin referanduma gitmesi sonucunu gündeme getiriyor. İşte burada MHP'nin “Öfkeli tavrı”na tanık olunuyor.

Bu noktada, Bahçeli'nin şu sözleri de böyle bir anayasa değişikliğine karşı çıkan medyanın ilgisine mazhar oluyor:

“AKP yöneticileri yüksek gerilim ortamından bereket umar şekilde hareket ediyor, kışkırtıcılık yapıyor. Anayasa Mahkemesinin önünde olan kapatma davası hakkında iktidara yakın basın organlarında başlatılan taciz ve yıldırma kampanyası, bu tehlikeli yönelimin en çarpıcı örneğini oluşturmuştur.”

Bu sözlerin, Baykal'ın öfkeli üslubu ile çok yakın tonlar taşıdığı açık.

Ne yapıyor MHP?

“Parti kapatma önlensin ama yöneticiler cezalandırılsın” tarzındaki bir yaklaşımın, Tayyip Erdoğan ve birkaç öncü ismin kellesini koparmak anlamına geldiğini düşünmüyor mu?

MHP'nin, oy tabanını genişletme isteği normaldir. Taban genişletmenin, Ak Parti'ye doğru olabileceğini hesap etmesi de normaldir. Cumhurbaşkanlığı seçimi ve başörtüsü konusundaki tavırların, Ak Parti tabanında sempatik karşılandığı da doğrudur. Muhtemeldir ki Ak Parti tabanında bazı seçmenler en azından “ikinci parti” tercihinde MHP'nin bu sıcak hamlelerini dikkate alacaklardır.

Ama...

-Ya bu kelleleri kurban verme hesabı?

AKP'nin başı kopsun, biz de geri kalan bünye üzerinde kolay taksimat yapalım!

Bu görüntü şık mı?

Ve bunu yaparken, yeminli muhafazakar kitle düşmanlarıyla paralel duruşlar sergileyelim.

MHP içinde sağduyusunu önemsediğim epeyce sima var.

Ben, en azından onlara “Görüntünün karıştığı” izlenimimi bildirmek isterim.

Ak Parti'yi kapatmak, biraz da MHP'yi kapatmaktır. DP'yi, AP'yi, ANAP'ı kapatmaktır.

İddianameyi okuma zahmetine katlananlar, sayın başsavcının, parti kapatmak için suçun sabit olmasını bile gerekli görmediğini göreceklerdir. MHP önerisi, suçu sabit olmayan lider kellelerini isteme anlamına geliyor. Bu şövalyelik değildir.

Ahmet Taşgetiren

2008-05-29T15:57:00.000-07:00

Şiir sevdamız devam ediyor..Bu şiir efkarlılara, selamlar...

BU ŞEHİR GİRDAP GÜLÜM

Bu şehir girdap gülüm
Girdapta mehtap gülüm
Feleğin bir suyu var
Su değil kezzap gülüm

Yizidin harcı zulüm
Yiğidin borcu ölüm
Feleğe dayandım gülüm
Öldüm de uyandım gülüm
Öldüm de gülüm..

2008-04-30T02:28:00.000-07:00

Sevenlerine Okan Savcı'dan bir şiir

Adalet

Gözlerinde gezinen bir şilep olsaydım
Gömülseydim sularına..
Batsaydım derinliğine,
Ve çıkmasaydım bir daha...

Ellerinde ter olsaydım
Saçlarında rüzgar!
Beyninde fikir, dilinde zikir
Oysa yer bulamadım sesinde
Devrik bir cümle kadar...

Sevdiğim;
Beyhude beklemek benimkisi.....
Çark bu ya?
Gidenden yana döner.
Kalanın payına ise;
Bir bu şiir,
Bir de sensizlik düşer.....

2008-04-25T11:15:00.000-07:00

Yargıtay Onursal Başkanı Sami Selçuk'tan çok konuşulacak sözler

Yargıtay Onursal Başkanı Prof. Dr. Sami Selçuk, yargıçları halkın seçmediğini, yargıda halkın katılımı olmadığını belirterek, mahkemenin kararlarında 'Türk Milleti adına' ifadesini kullanımının yanlış olduğunu söyledi.

Selçuk, "Yargı yetkisi bağımsız mahkemelerce kullanılır' dense doğru. 'Türk milleti adına' deyince işler karışır. Bu bir yalan, büyük bir yalan." dedi.

Adapazarı Belediyesi'nin Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Konferans Salonu'nda düzenlediği "Türkiye'de Demokrasi" konulu konferansta konuşan Yargıtay Onursal Başkanı Sami Selçuk, dinleyicilerden gelen soruları da cevaplandırdı. Bir soru üzerine, mahkemelerde, yargıçların karar verirken kullandıkları 'Türk milleti adına' sözünü sert bir şekilde eleştiren Selçuk, mahkemelerin millet adına karar vermediğini ifade etti. Avrupa ülkelerindeki yargı sisteminde olduğu gibi Türkiye'de jüri olmadığını dile getiren Selçuk şöyle konuştu: "Sokaktaki insana devlet yalan söylüyor. Mahkemelerin kararında 'Türk milleti adına' dedinmi yargıya halkın katılma hakkını tanımak zorundasınız. Şimdi 'Türk milleti adına' sözünü mecburi ettiler. Bütün arkadaşlarımız bunu yazıyorlar. Çünkü çok çalımlı bir laf. Yargıçları Adalet Bakanlığı'nın belli aşamalardan geçirerek tayin etmiştir. Halk seçmemiştir ki, yargıçlar Türk milleti adına karar versin. Ben 40 yıl bu mesleği böyle kullandım. Çıkan yasaya baktım, doğru uygulamaya çalıştım. Türk milleti ne der diye düşünmedik. Doğrusu benim böyle bir temsil yetkim de yok. Sokaktaki insana devletin doğru söylemesi gerekir. Alıyorlar Fransa'dan, İtalya'dan, Almanya'dan o maddeyi kopya ediyorlar. 'Türk milleti adına' sözünü koyduk ama bu nedir diyen yok. Bakın bir boşluk daha çıktı. Nereye atsanız elinizde kalıyor. "Yargı yetkisi bağımsız mahkemelerce kullanılır' dense doğru. 'Türk milleti adına' deyince işler karışır. Bu bir yalan, büyük bir yalan"

KUTLU DOĞUM HAFTASI

2008-04-20T08:14:00.000-07:00

Peygamberimizin dünyaya teşrifleri olan Mevlid-i Nebevî (Hicri Rebiulevvel ayının 12. gecesi), asırlardır milletimiz tarafından "Mevlid Kandili" olarak kutlanmaktadır.Diyanet İşleri Başkanlığı ve Türkiye Diyanet Vakfı, yüzyıllar önce bir ilim ve kültür bayramı şeklinde kutlanan mevlid geleneğini canlandırmayı amaçlamış, bu düşünce ile de Peygamberimizin doğum gününü içine alan haftayı, "Kutlu Doğum Haftası" olarak ilân etmiştir.
14/20 Nisan 2008 tarihleri arasında kutlanan "Kutlu Doğum (Hz. Peygamberi Anma ve Peygamberlere Saygı) Haftası" hepimize mübarek olsun.

2008-04-18T04:14:00.000-07:00

Endam aynamız: Pippa

“Barış Gelin”in yolculuğa çıkışının haberinin yapıldığı günlerde “semboller üzerinden” yürütülen “performans”ların ne anlama geldiğini düşünmüştüm.

“Barış Gelin”, bir arkadaşı ile beraber sırtında gelinlik, otostop yaparak Balkanlar ve Türkiye üzerinden İsrail'e ulaşsaydı dünyanın yeterince güvenlikli olduğu “sahiden” ispat edilmiş olacak mıydı? Hayır.

Türkiye'den kazasız belasız çıkıp da, bizden bir sonraki ülkede aynı şey başına gelmiş olsa idi Türkiye'nin ne kadar güvenlikli bir yer olduğunu “Barış Gelin” üzerinden dosta düşmana ispat etmiş olacak mıydık? Hayır.

Neden gelinlik giydi?

Gelinliğin sembolik olarak anlamı neydi?

Pippa bu sembolik anlamlar üzerinden mi sapkın bir katliamın kurbanı oldu?

Bu sorulara cevap aramanın çok faydalı olduğunu düşünmüyorum. Kadınlar ne giyerse giysin, bedenleri üzerinden nasıl mesajlar gönderirse göndersin insan olduğunun şuurunda olan hiçbir erkeğin dönüp bakmaması gerektiğini konuşmamız gerekiyor. Ama bunu nereden konuşacağız? Seküler ahlak kodları içinden mi, İslam ahlakı üzerinden mi? Seküler ahlak kodları üzerinden konuşacaksak Batı'da her dakika bir kadının, tecavüze uğradığı gerçeğini nereye yerleştireceğiz?

Seküler ahlak; sanat ve kötülük kavramlarının dest-i izdivacı üzerinden, can sıkıntısını başkalarına acı çektirerek yenmeye çalışan “yeni kahraman”lar doğuruyor.

İslam'ı bir ahlak olarak değil, ancak parti kapatma vesilesi ve oy toplama vesilesi olarak gündemimize alıyorsak şehirlerin gittikçe bir “katil”e dönüşen çehresini hangi aynaya düşürüp de çeki düzen vereceğiz?

Pippa Bakka'nın trajik ölümü üzerinden kendi trajedimizi okuyamayışımız ile bir defa daha karşılaşmış olduk. Her vesile ile ortasından ayrılmayı bekleyen vazo görüntülü ülkemizde insanlar klişelerden ördükleri mevzilerinden ateş açmaya başladı. Birileri toplumun aşırı muhafazakarlaşması üzerinden cephanesini döktü ortaya birileri de “o da niye… “ diye başlayan cümleler ile katili mazur göstermeye yönelik bir çaba üzerinden.

Her meseleyi kimlik merkezli okuma alışkanlığımız tevil kaldırmayacak bir noktaya ulaştı. Olay merkezli değil kimlik merkezli baktığımız sürece “oryantalist bakış”ı kafamızda ve kalbimizde gezdirerek yaşamaya mahkum şizofren bir topluluk olacağız. Aynı mekanda, Gebze'de; neredeyse eş zamanlı olarak aynı vahşete maruz kalan bir kadın hiçbir haber değeri taşımadı, hiç kimsede ufacık bir endişe ya da acıma uyandırmadı. “O kadın” için hiç kimse bizim ülkemizi suçlamaya kalkmazdı “zaten kadın da o yolun yolcusu idi/su testisi su yolunda kırılırdı”.

“O yolun yolcusu olmayan” Ümraniye'de kaçırılıp kendilerine olmadık işkenceler yapılan anne-kız'ın yaşadıklarını toplumsal hafızamız, toplumsal vicdanımız nereye yerleştirdi? Hiç.

“Alo Kanka 1550”yi hayatımıza dahil eden Emniyet Teşkilatımız, kadınlar ve çocuklar için yeni güvenlik projeleri oluşturmak için ne olmasını bekliyor! İnsanların sadece siyasi nedenlerle şikayette bulunabildikleri, şikayetlerinin ciddiye alındığı bir ülkede yaşıyor oluşumuzu ne zaman fark edeceğiz? Her gün neler yaşanıyor bu şehirde? Görmek için Pippa'nın cansız bedeni mi olacak aynamız!?

Pippa'nın ölümü bizi “sahiden” mi üzdü?

Hayır! Adı Pippa olduğu için. Ölümü dünya medyasını harekete geçirecek kadar haber değeri taşıdığı için. İtalyan olduğu için. İtalyanları sevdiğimiz için. İtalyanların bizi sevdiğini düşündüğümüz için. Bu vahşet bizim, “biz” olarak imajımızı zedelediği için. AB konusunda “sorun” olarak görüleceği için…

İçinler üzerinden kurulacak cümlelerin sonu gelmez.

Bu satırların yazarı Pippa için sahiden üzüldü. Nereli ve kim olduğunun önemi yok. İmajların canı cehenneme. İki defa üzüldü bu satırların yazarı. O yolculuğa çıkmadan önce de dünya güvenlikli bir yer değildi. Onun ölümünden sonra da olmayacak.

Annesi kızlarını korkutarak yetiştirmediğini söylüyor. Oysa ebeveynlerin kızlarını ve oğullarını korkutarak değil ama korkunun resmini teşhis etmelerini sağlayacak bir basiret ile yetiştirmesi gerekiyor.

Ne bizler özgürüz ne de dünya yeterince güvenlikli. Bu gerçek ile yüzleşmediğimiz sürece şiddeti pazarlayanların kör alıcısı olmaktan kurtulamayacağız.

fatma k.barbarosoğlu/yenişafak

2008-04-12T04:39:00.001-07:00

" İktidar partisini kapatmak intihar eyleminden farksız "

Türkiye'deki laikler, adil bir yargının siyasetten uzak durması gerektiğini göz ardı ederek, AKP'ye karşı bir kez daha yargıya başvuruyor. Seçmenlerin yarısının desteklediği bir partiyi kapatmak protestolara yol açar ve ekonomiyi çöküşe götürür.

Türkiye'de Anayasa Mahkemesi'nin iktidardaki AKP'nin kapatılmasını görüşmeyi kabul etmesi, Kemalist seçkinlerin demokrasiye darbe vurma amaçlı entrikacı niyetini gösteriyor. Bu, Kemalistlerin darbeye ilk başvuruşu değil. Hatta kendi saflarındaki ılımlılara karşı da darbe yaptılar. Ordu 1960'da, ilk demokratik seçimleri kazanan Menderes'e darbe yaptı. Menderes döneminde Türkiye en uzun süreli ekonomik kalkınmayı yaşamış, NATO üyesi olma başarısı göstermişti. Fakat Kemalistler Menderes'in bazı politikalarına karşı çıktı. Bunların en belirgini Müslümanlara ibadet özgürlüğü verilmesiydi. Menderes'i devirip idam ettiler.
İstikrarsızlık ve şiddetin yayılmasının gerektirdiği 1980 darbesi bir yana, Refah Partisi lideri Erbakan'ın hükümetini iktidardan eden 'postmodern darbe'yse, demokrasiyi devirme yönteminin ileri bir adımıydı. Zira ordu tanklarını hareket ettirme ihtiyacı duymadı; koalisyon hükümetini devirmek için siyasi nüfuzunu ve ardından da Erbakan'ı yasaklamak için yargıyı kullandı. Bu kez ortada bitirilecek bir koalisyon yoktu. Zira AKP mecliste mutlak çoğunluğa sahipti. Dolayısıyla,
yargı silahını kullanmaktan başka seçenek de yoktu.
Kemalistler, ülkenin cumhurbaşkanının AKP'den seçilmesi durumunda laikliğin tehdit altına gireceği iddiasıyla, halkı Erdoğan hükümetine karşı kışkırtmaya çalışarak geçen yaz bir başka oyun oynamaya giriştiler. Fakat Erdoğan seçim çağrısı yapmıştı ki, bu seçimde Kemalistler ağır kayba uğradı.
Görünen o ki son yargı darbesi, ordu ve yargıdaki entrikacı seçkinlerin halkın iktidarına karşı bir başka ümitsiz girişimi. Türk halkı bu seçkinleri reddetti ve AKP'nin uygar eğilimlerini kabul etti. Hiç kuşkusuz yargının bu şekilde kullanılmasının bu seçkinler üzerinde sonuçları olacak; yargı ve ordunun reform edilmesi çağrılarını artıracaktır. Zira yargı darbesi orduya ihtiyaç duymakta; seçmenlerin yarısının desteklediği bir partinin kapatılması, hiç kuşkusuz protestolar doğuracak. Dahası, darbe başarılı olursa ekonomi çökeceği için bu bir intihar eylemidir. AB üyeliği şansının zaten zayıf olması bir yana, ülkenin uluslararası konumu öldürücü bir darbe alacaktır.
Gerçek yargının, demokrasinin en güçlü dinamiği olması gerekir. Adil bir yargı düzeninin rolü siyasi çekişmelerden uzak olmasına dayanır. Ancak, yargının kendisi halk desteğini kaybetmiş bir siyasi hareketi savunan mafyaya dönüşürse, aslında diktatörlerin rakiplerini bastırmak için kullandığı zayıf yargı organlarında olduğu gibi despotizmi dayatma aracına dönüşmüştür. İdamından yaklaşık 30 yıl sonra Menderes'e itibarı iade edildi, kendisi ve idam edilen arkadaşlarına resmi af çıkarıldı. Bununla da kalınmadı, Aydın'daki üniversiteye ve İzmir'deki havaalanına Menderes'in ismi verildi. Bu durum, despot ve zulmün ömrünün kısa olduğunun bir başka kanıtı.
Geçen yaz cumhurbaşkanlığı seçimi üzerine gürültü koparken, Türkiye'nin istikrarından epey endişelendim ve krizin nasıl idare edilmesi gerektiğine dair tavsiyelerde bulunmak için Erdoğan hükümetinde görev yapan bir arkadaşımla bağlantı kurdum. Başbakanın çatışmanın akıbeti konusunda kendisinden epey emin olduğu sürpriziyle karşılaştım. Günler onun tutumunun doğruluğunu gösterdi. Bu nedenle bu kez aynı endişelere kapılmadım. Hatta son fırtınanın öncekiler gibi yatışacağından, hatta belki Menderes döneminden beri gömülmeyi bekleyen Kemalist aşırılıkçılığın naaşının son çivisi olacağından emin buldum kendimi...

Abdulvahab el-Messiri

Can Yücel'e Selam

2008-04-07T14:22:00.000-07:00

Bu aralar şiirlere sevdalandım. Can Yücel/Özgür Adam'ın şiirleri de bir başka oluyor.Başka türlü söylenemeyen kelimeler, satırlar..Bu hayrat gönül sahibi koca yürekli harika çocuk.Gözünü dünyaya dört açan, şu bu beğendi diye asıl beğenmesi gerekene boş vermeyen koca çınar. "Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin." dizelerinin sahibi ustaya kulak verelim:

Her Şey Sende Gizli

Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin, Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün,
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun.
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın.
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer;
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret,
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın,
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..
İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak,
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir,
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli,
Bebek ağladığı kadar bebektir.
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin...
Can Yücel

2008-04-05T09:45:00.000-07:00

Özel bir arkadaşımın önerisiyle orhan veli'nin macera adlı şiiri ile buluştum bu gün. Belki hayat biraz da şiirdeki gibi. Ancak şair gibi koy veremem hayata kendimi. Çünkü hayat benim, ben onun değil. Sevgili Demet'e çok teşekkürler...
Not: Bu şiiri ilk okuduğumda kısa yorumum yukarıdaki gibiydi. Ancak sonraki okumalarımda yaşarken "yaşadığın o an" önemlidir mesajı çıkarttım. O "an" için geç kalmamak gerektiğini düşündüm. Sonraki okumalarımda başka şeyler de düşündürtebilir bu şiir bana. Herhalde iyi bir şiir de böyle olmalı....

MACERA

Küçüktüm, küçücüktüm,

Oltayı attım denize;

Üşüşüverdi balıklar,

Denizi gördüm.

Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı;

Kuyruğu ebemkuşağı renginde;

Bir salıverdim gökyüzüne;

Gökyüzünü gördüm.

Büyüdüm işsiz kaldım, aç kaldım;

Para kazanmak gerekti;

Girdim insanların içine,

İnsanları gördüm.

Ne yârdan geçerim, ne serden;

Ne denizlerden, ne gökyüzünden ama...

Bırakmıyor son gördüğüm, bırakmıyor geçim derdi.

Oymuş, diyorum, zavallı şairin

Görüp göreceği.

Orhan Veli Kanık

2008-04-03T04:10:00.000-07:00

"Kafa temizliği ve yol ayırımı"

Hasan Cemal'in köşesinde söylediklerine aynen katılıyorum: Bir darbe girişimiyle karşı karşıya kalan AK Parti sessiz sedasız sonunu bekleyemez, beklememelidir.

Zira sonuç şimdiden ortadadır, Anayasa Mahkemesi'ndeki yargılamanın nasıl biteceği az çok bellidir.

Amaç da bellidir: AK Parti'nin kapatılması, Başbakan ve Cumhurbaşkanı'nın siyasi yasaklı hale düşmesi, bu yolla Türkiye'de siyasetin yeniden dizayn edilmesi...

Bu, sadece siyasi merkezin istemediğinin tasfiyesini ifade etmez, toplumun devre dışı bırakılacağı, katılım mekanizmalarının sınırlanacağı otoriter bir siyasi dokunun oluşturulması anlamına gelir.

Bunun bedeli ise sanıldığından ve dünden çok daha ağır olur.

Soluduğumuz dönem iç ve dış dinamikler açısından ne 1990'lara benzemektedir, ne de alaşağı edilmeye çalışan iktidar bundan önce alaşağı edilmiş iktidarlara. Bu darbe hamlesinin başarıya ulaşması ancak topyekun bir içe kapanmayla mümkündür ve başarı topyekun bir otoriterleşmeyi beraberinde getirir.

Şöyle söyleyelim: Darbe hamlesinin sonuç vermesi, bildik "askeri ve devletçi ince ayar"ı ifade etmez. Bu hamlenin sonuç vermesi askeri bir düzenin tesisi demektir. Başka bir ifadeyle Türkiye'nin bir anda zaman tünelinde onlarca yıl geriye gitmesi, demokratik alanın yaşadığı genişlemenin imhası demektir.

AK Parti gibi siyasal, toplumsal ve anayasal meşruiyet açısından hiçbir sorunu bulunmayan, ana hatlarıyla reformcu, toplumun ortalamasını temsil eden bir siyasi partiyi kapatmak ve muhtemelen benzerinin kurulması engelleyecek tedbirler almak bu devirde ancak "Baasçı bir model ve anlayış"la mümkündür.

Bu çağda, bu tür darbe ve otoriterleşme girişimlerinin derinleşmesi Türkiye'nin hem AB hem ABD'yle ilişkilerinin krize girmesi, özetle Batı'yla bağların ciddi biçimde esnemesi, sıcak paranın ülkeyi esaslı bir şekilde terk etmesi, "her anlamıyla kriz ve her sektörüyle içine kapanmış bir Türkiye" demektir.

Buna karşılık Türkiye bu darbe hamlesini atlatabilirse, (ki düne kadar bir çok benzer hamleyi atlamış, atlattıkça demokratik alanın genişlemesi istikametinde önemli yollar kat etmiştir) eski ve köhne bir otoriter yapıyı, vesayetçi bir yönetim anlayışı gerçekten tarihe gömme şansını yakalar.

O zaman şunu iyi anlamak gerekir:

Türkiye bu kez gerçekten bir yol ayrımındadır. Ya ileriye ya geriye hamle yapılacaktır, ara nokta yoktur…

Bu durumda şunu da anlamak gerekir:

Sonuç sadece bir siyasi partiyi değil, bu ülkede yaşayan tüm yapıları, grupları ve bireyleri yakından ilgilendirmektedir.

Bunun içindir ki "ne olmalı ve ne yapmalı" soruları önemlidir.

Ancak önce bir "kafa temizliği" gerek.

Bir kere, bu noktaya durup dururken gelmedik. Türkiye'nin noktaya geliş nedeni demokrasi ve değişim hattında izlediği yol ile buna vesayetçi yapının verdiği tepkidir. Bu yapı bu hamleleri 2003'ten beri yılmaksızın yapıyor. Bu kez son, büyük ve en riskli adımı atmış bulunuyor.

Değişim nasıl bir süreç olarak yaşanıyorsa, direnç de benzer şekilde bir süreç olarak yaşanıyor bu ülkede.

Bunun içindir ki, Türkiye'yi bugün gelinen noktaya AK Parti'nin demokratik eksikliklerinin, AB sürecini savsaklamasının getirdiğini söylemek olup biteni gerçekten hafife almak ya da anlamamaktır. Bu durum elbet AK Parti'nin hatasız olduğunu ima etmez, tersine, 2005'ten bu yana pek çok konuda makineleri rölantiye almıştır AK Parti. Ancak darbe hamlesini ne yazık ki bunlar açıklamıyor, keşke açıklasaydı, o zaman işimiz daha kolay olurdu.

Peki ne yapılmalı?

AK Parti bu noktaya demokratik yetersizliklerinden gelmedi, ancak bu noktadan ancak bu noktadan demokratik hamlelerle, projelerle uzaklaşabilir.

Tek çıkış yolu var: Meydan okumak… Olana demokratik hamlelerle yanıt vermek…

Gereken "demokratik bir seferberlik"tir, bunun için sivil ve demokratik bir anayasaya doğru hızla yol almak ve bunu referanduma sunmak gerekir…

Ali Bayramoğlu / Yeni Şafak

2008-03-31T07:26:00.000-07:00

"Başka çare yok mu?"

Tarihi kararlar ard arda patlatılıyor. Ekonomi patlarsa patlasın, vatandaş çatlarsa çatlasın, kimin umurunda. AKP davası kabul edildi. Gazetelerin internetteki sayfalarında kapatma davasının kabulu Flaş haber olarak geçti/geçiyor. Diğer flaş haberler neler derseniz bazılılarını sizin için aşağıya çıkarttım:

-Emekli general hangi gazeteciyi düelloya davet etti.
-CHP hızını alamadı: Gül'de yargılanabilir.
-Astsubayın evi cephanelik çıktı.
-Muhalefet (CHP/MHP) AKP'yi suçladı.
-Dink cinayetiyle 'Ergenekon Terör örgütünün' kalbine gidilebilir.
-BBC: Karar yabancı sermayenin kaçışını tetikledi, Türkiye felç olabilir.
-.....

Yukardaki tablo kafa karışıklığına sebep olabilir.Ama olmasın. Zaten istenen de bu. Kafa karıştırmak.Vatandaşı canından bezdirmek. Sen ne yaparsan yap hangi partiyi iktidar yaptığını zannedersen zannet, iktidar bende. Benim ölçülerimin dışına çıkamazsın. Halkı bezdirmek maksat. Devlet kurumları birer kale olarak görülüyor maalesef bu azınlık iktidarı tarafından. Çok oy almak "çoban oyu değersizdir" mantığı yüzünden bu çoğunluğun devletine bağlılığını gözden geçirtmek maksat. Şu apaçık bir gerçek olarak anlaşıldı ki demokrasi CHP ve onun temsil ettiği azınlık tarafından özümsenememiştir.Üzülerek ifade etmem gerekir ki bazı muhalefet partileri de bu azınlık gemisinde yer almaya çalışmaktadırlar.Teneke kafalılığı halka yakıştırmak,"halk ne anlar canım"türü yaklaşımlar, senin oyun benim oyumdan değersizdir bakışı, çok tehlikelidir ve bu gittikçe kim daha güçlü hesaplaşmasına doğru gider ki bu da hiçbirimizin hayrına değildir.
Teneke akıllılığın artık modası geçmiştir. Hepimizin hayrına olan halka kulak vermektir. Başka da çare yoktur.

m. alioğlu / yerel basın

2008-03-29T12:38:00.000-07:00

"Darbecilerle uzlaşmak darbeyi davet eder "

İlhan Selçuk bir yazar.
Ak Parti hükümetinden hoşnut değil.
Bu hükümetten kurtulmak istiyor.
Kurtulmanın formülünü 7 Şubat 2008 günü, yani Ak Parti aleyhinde kapatma davası açılmasından beş hafta önce şöyle anlatmış:
“Her şey elden gidiyor. Tuhaf bir durum var. Bakalım ne olacak? Şimdi yalnız iki tane şey var. Eğer kapatma davası açılırsa, bir de üstüne ekonomik kriz gelirse, Türkiye biraz karışırsa belki bir umutlar doğabilir yani. Çünkü normal yollardan bunları mümkün değil yani.”
İlhan Selçuk 8 Şubat’ta daha da geliştirmiş bu formülü:
“İç savaş olmaz da, yani bir noktada eğer ortalık karışırsa, hem ekonomik hem siyasi olarak. Belki asker gelirse bir şey olabilir.”
İlhan Selçuk Ergenekon soruşturması kapsa-mında geçen hafta gözaltına alındı, ifadesine başvuruldu, bir buçuk gün sonra salıverildi.
Serbest kalınca ilk iş Başbakan Erdoğan’a ‘uzlaşma’ çağrısı yaptı.
Daha bir buçuk ay önce ne pahasına olursa olsun kurtulmayı istediği hükümeti yumuşamaya davet etti.
Ak Parti’den kurtulmak için “kapatma davası açılmasına, ekonomik kriz çıkmasına, Türkiye’nin karışmasına ve askerin gelmesine” bel bağladığını özel konuşmalarında anlatmış, üstelik bu beklentiyi ima eden köşe yazıları da yazmış olan İlhan Selçuk gözaltı sonrası gerginliğin düşürülmesini istiyordu.
Tuhaflığın farkında mısınız?
***
Doğu Perinçek bir siyasi partinin genel başkanı.
Ergenekon soruşturması kapsamında tutuklandı.
Sorgusu sürerken yaptığı yazılı açıklamada, soruşturmayı yürüten Savcı’yı ve ekibini suçladı:
“(Türk Silahlı Kuvvetleri’nin) bugünkü ve geçmiş komuta kademesine suç atmak için özel çaba içindeler. Bu görevi aldıkları sorularından ve araştırmalarından ortaya çıkıyor. Orduyu suçlu gösterecek kanıtlar peşindeler. Türkiye’nin birliğini savunan orduya ve milli kuvvetlere karşı bu Ergenekon operasyonunu yürütmektedirler.”
Devletin içine uzanan ve birçok istikrarsızlaştırıcı eylemden sorumlu olduğundan kuşkulanılan bir suç örgütünü ortaya çıkartma amaçlı hukuki soruşturmayı böyle kötülerken adeta orduyu yardıma çağırıyordu Perinçek.
Sonra öğrendik ki, Perinçek’in lideri olduğu İşçi Partisi binasında yapılan aramalarda CD’ler ele geçmiş.
Bu CD’lerde Yargıtay Başkanlığı binasının güvenlik sistemini ayrıntılarıyla ortaya koyan bir kroki de var.
O krokiyi daha önce yayımladık.
İşçi Partisi’nde bulunan CD’lerdeki bir başka dokümanı da bugünkü manşetimizden öğreniyorsunuz.
Ergenekon soruşturmasını yapanları ‘ordu düşmanlığı’ ile suçlayan Perinçek’in partisinde Genelkurmay Başkanı Org. Büyükanıt’ın henüz Kara Kuvvetleri Komutanı’yken yaptığı iki yurt gezisiyle ilgili koruma planını gösteren dokuz sayfalık bir belge bulunmuş.
Bir siyasi parti neden Kara Kuvvetleri Komutanı’nı gözetler?
Org. Büyükanıt’ın ne şekilde korunacağına ilişkin ayrıntılı belgeler neden ve nasıl bir siyasi partinin eline geçer?
Yargıtay binasının krokisinin bir siyasi parti genel merkezinde işi ne?
Ve bu belgeleri bulunca bu soruları soran bir Savcı neden “orduya karşı” olmakla suçlanır?
Tuhaflığın farkında mısınız?
***
Ergenekon denen suç örgütünde devletin en tepesine tırmanmış bürokratların, siyasetçilerin, emekli ve muvazzaf subayların, işadamlarının, gazetecilerin rol almış olması bizi şaşırtmayacak.
Bunların ortaya çıkarılmasını hedefleyen bir soruşturmaya en başta bürokrasinin, siyasetin, ordunun, iş dünyasının, akademinin, medyanın sahip çıkması gerekmez mi?
Bütün bu kurumların kendi içlerindeki suçlulardan arınıp temizlenmek istemesi beklenmez mi?
Sadece ve sadece suçluların telaşlanması gerekmez mi?
Peki, ne oluyor?
Geri adım çağrıları, uzlaşma buyrukları, sağduyu terennümleri gırla gidiyor.
“Ergenekon’da frene basın” diye fısıldayan bir güruhla karşı karşıyayız sanki.
Ve siyasetten, ordudan, bürokrasiden, iş dünyasından, akademiden, medyadan, evet özellikle de medyadan güçlü bir “Temiz Eller” çığlığı yükselmiyor.
Tuhaflığın farkında mısınız?
***
Özden Örnek eski Deniz Kuvvetleri Komutanı.
Günlük tutma alışkanlığı var.
2004’te henüz muvazzafken, dönemin Kara Kuvvetleri Komutanı Aytaç Yalman ile Jandarma Genel Komutanı Şener Eruygur’un öncülüğünde “Sarıkız” kod adlı bir askeri darbe planlandığını günlüğüne yazmıştı.
“Sarıkız” başarılamayınca “Ayışığı” kodlu bir diğer darbe girişiminin bu kez Eruygur tarafından planlandığını da Örnek’in günlüğünden okumuştuk.
Çünkü geçen yıl Nokta vardı.
Darbe günlüklerini ele geçirip yayımlamakla Türkiye’nin gelmiş geçmiş en cesur gazetecilik örneklerinden birini veren sorumlu bir dergi vardı.
Taraf’ın dünkü manşeti “Darbe belgelendi” diyordu.
Kısa, yalın, tüyler ürpertici.
Nokta’nın askeri savcılık emriyle basılmasını ve ardından yayın hayatına son vermesini hazırlayan darbe günlüklerinin otantik olduğu belgelenmişti.
O günlüklerin Özden Örnek’in bilgisayarından çıktığı İstanbul Emniyeti’nce kanıtlanmıştı.
2004’te, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin en üst kademedeki komutanlarının iki ayrı darbe planı yaparak suç işlediklerinin kanıtıydı bu.
Peki, bu manşeti ne izledi?
Medyanın geri kalan kısmından yükselen ‘tıs’ sesi.
Birkaç onurlu istisnayı bir yana bırakırsak gazete ve televizyonların çoğunluğu, dört yıl önce ordunun tepesinde darbe planladığının kesinleşmesine bu tepkiyi verdi:
Tıs.
Kısa, yalın, tüyler ürpertici.
Çünkü onların gündeminde ‘uzlaşma’ çağrısı vardı.
Sağduyulu olmalıydık.
Herkes, başta da Başbakan Erdoğan, bir adım geri atmalıydı.
Ergenekon soruşturmasına sahip çıkmanın sırası değildi galiba.
Çetenin orduya uzandığını düşündüren haberler yapmanın mânâsı yoktu.
Darbeci zihniyete karşı çıkmamalı, aksine onunla uzlaşmalıydık.
Tehlikenin farkında mısınız?

yasemin çongar / taraf

2008-03-27T02:56:00.000-07:00

"Uzlaşma... "

Çok çekici ve çok tehlikeli bir kavram uzlaşma.
Böylesine gergin, belirsiz, çatışmalarla dolu bir ülkede “uzlaşma”, bir huzur ve rahatlık müjdesi gibi... Yorgun bir adamın içine uzanacağı yumuşak bir yatak gibi görünüyor.
Ama çok da tehlikeli.
Çünkü o rahatlık karşılığında ne verileceği pek net değil.
Unutmayın ki teslim olmak da bir uzlaşma biçimidir.
Bugünlerde “uzlaşma” sözünü çok sık duyuyoruz, herkes uzlaşma istiyor.
Ama kiminle kim, hangi konuda uzlaşacak pek somut bir şey söylenmiyor.
Ekonomik istikrarı bozmak, darbe yapmak, Kürt sorununu çözümsüzlüğe hapsetmek, Türkiye’yi dünyadan uzaklaştırmak isteyen, çeteleşen bir güç var bir yanda.
“Uzlaşma” denirken, bu güçle uzlaşılması mı söyleniyor?
AKP, o bencil kurnazlığıyla bunu iki kez denedi.
Birincisi Şemdinli’de.
Bir dükkânı bombalarken yakalanan astsubayların arkasındaki gücü soruşturmadı, tam aksine bunu soruşturmak isteyen savcının hayatını kararttı.
İkincisi de Hrant Dink cinayetinde.
Amaçlarının ne olduğu bilinemeyen bazı yazarların ısrarla “mahalle çocuklarının öfkesi” diye açıklamaya çalıştığı bu cinayetin ardında “derin” bağlantılar olduğu daha ilk dakikadan itibaren belliydi.
AKP, bunu aydınlatmaya çalışmadı.
Şimdi cinayetin işlenmeden çok önceden “devlet görevlilerince” bilindiği ortaya çıkıyor.
Bu “bilgi zincirinin” bir albaya kadar uzandığı resmen açıklandı... Bu zincirin devamında ne olduğu da herhalde daha sonra oraya çıkacak.
AKP, bu iki olayda “kör kalmayı” kabul ederek “uzlaştı” da ne oldu?
Bu uzlaşma, Türkiye’yi huzura kavuşturdu mu?
Hayır.
Katillerle uzlaşamazsınız çünkü.
Onlarla uzlaşılamaz, onların “suç ortağı” olunabilir ancak.
Üstelik bu “uzlaşma” AKP’yi de kurtarmaya yetmedi.
Başsavcı “kapatma isteğiyle” çıkıverdi ortaya.
Eğer “Siz beni kapatmayın, ben çeteleri rahat bırakayım” zemininde yeni bir “uzlaşma” yaparsa, yakın bir gelecekte yeniden başının derde girdiğini görür.
Bundan sonra bir “uzlaşma” şansı yok AKP’nin... Ya teslim olur, kapama tehdidinden kurtulur ama ona “bu düzeni değiştirmesi” için oy verenlerin desteğini kaybeder.
Ve, resmen varlığını sürdürürken ölür.
Ya da bu düzeni değiştirmek ve Türkiye’yi Avrupa Birliği üyesi yapmak için mücadele eder.
AKP hangisini tercih eder, bilemiyorum.
Daha önceki tecrübeler bu partinin yöneticilerinde bir “uzlaşma” eğilimi olduğunu gösterdi... Bir daha denerlerse sonuçlarına da katlanırlar.
Peki, gerilimi sürdürmeli miyiz?
Hep bu sıkıntılı gerginlik içinde mi yaşamalıyız?
Hiç mi uzlaşma olamayacak?
Bence eninde sonunda bir uzlaşma kaçınılmaz olarak gerçekleşecek.
O uzlaşmanın zeminini sadece Türkiye değil, dünya da belirleyecek.
Öyle AKP’nin yaptığı gibi anayasa madde madde değişmeyecek, yeni ve sivil bir anayasa hazırlanacak, Kürt sorunu çözümlenecek, devletin içine sızan hukuk dışı çeteler temizlenecek, bir hukuk reformu gerçekleştirilecek, bütün özgürlükler güvence altına alınacak ve Türkiye, Avrupa Birliği’ne üye olacak bir gelişmişlik düzeyine ulaşacak.
Bunun dışında bir uzlaşmaya ne Türkiye’nin ne de dünyanın koşulları izin verir.
“Uzlaşır” gibi yaparsınız ama çete, dünyayla bütünleşme ihtimaline bile tahammül etmez, iktidarını halkla paylaşmaz ve gene bela çıkarır.
Türkiye, evrensel hukuku bu toplumun bünyesine yerleştirmeden, özgürleşmeden, demokratikleşmeden huzura kavuşamaz.
Uzlaşacaksak, buranın yapısını yeniden çatmak, artık bu ülkeyi gelişmiş ülkeler düzeyine çıkartmak, bu ülkede yaşayan herkesin eşit şartlara sahip olduğunu kabul etmek için uzlaşacağız.
Birinin saçına, öbürünün ırkına, diğerinin mezhebine karışılmayacak.
Bu ülkenin efendileri olmayacak.
Burada yaşayan herkes “efendi” olacak.
Ben, ancak böyle uzlaşılabileceğini, ancak böyle huzura kavuşabileceğimizi düşünüyorum.
Uzlaşma isteyen herkes bence nasıl bir uzlaşma istediğini açık ve net bir şekilde söylemeli.
Uzlaşma, çok çekici bir söz, biliyorum.
Hepimiz bu gerginliklerden yorulduk, onu da biliyorum.
Ama donmakta olan, buzların arasında hırpalanmış bir adamın uykuya dalması da “huzurlu” bir uzlaşmadır...
Ve bu uzlaşma ölüm getirir.
Amaç buysa...
Gözlerinizi kapatın, buza yatın ve uzlaşın...
Uzlaşmaların en derin ve en kalıcı olanına, sonsuz bir yok oluşa kavuşun.

AHMET ALTAN / TARAF